Sobrang saya ng plano mong gawing fanart ang ‘‘100 na tula para kay Stella’’—napaka-rich na materyal iyon para mag-explore ng iba't ibang biswal na estilo. Una, binabasa ko lahat ng tula nang paulit-ulit para mahuli ang pinaka-malakas na imahe, emosyon, at kulay sa bawat isa. Gumagawa ako ng moodboard para sa buong koleksyon: dalawang o tatlong pangunahing kulay na uulitin sa buong gawa para may cohesion, pati na rin ang ilang recurring motifs (halimbawa: isang bulaklak, isang lumang relo, o bituin) na mag-uugnay sa bawat piraso kahit mag-iba-iba ang estilo.
Pangalawa, nag-s-sketch ako ng mabilis na thumbnail para sa bawat tula—mga maliit na rectangle lang na nagpapakita ng komposisyon at focus. Dito ko din binibigyan ng label ang tone (masakit, malambing, mapanuksong), at ang technique (watercolor, digital flat, linocut style). Pinaghahati-hati ko ang 100 na tula sa batches — 10–20 bawat batch—para hindi ma-burnout at para ma-finish bahay-bahay. Sa digital workflow, may template ako para sa canvas size at margin, para pare-pareho pagdating sa pag-print.
Pangatlo, isipin ang final output: artbook, postcard set, zine, o Instagram series. Kung gagawin mong physical, mag-prepare ng bleed at kulay na naka-CMYK; kung online, gumawa ng caption na nagpapakita ng isang short excerpt ng tula at credits kay Stella. Huwag kalimutang lagyan ng maliit na credit line o short note tungkol sa inspirasyon — respectful ito lalo na kung hindi ikaw ang may akda ng tula. Sa wakas, hayaan mong umimbento ang sarili mong visual language; ako, lagi kong hinahayaan ang unang sketch na mag-lead at pinaglalaanan ng oras ang paghahanap ng tamang atmosphere.