Novel & Cerita Slogan For Family Planning

Huminga nang malalim ang ina bago ipagpatuloy ang mahabang pangaral na tila kinakirot na ng ulo ni Fiyero. "Do I have to remind you that you should focus on building your family? Paano na lang kung nahihirapan pa lang mag-conceive ang asawa mo. You're just letting the years pass without the fruit of your love. You two are old enough to have children. Tinalo pa kayo ng mga menor de edad sa pagbuo ng pamilya."

tugon ko. Nagsimula kaming mag-usap tungkol sa mga plano para sa pamilya at mga proyekto sa hinaharap. Ang mga sandaling ito ay hindi lamang nagdadala ng saya, kundi nagbibigay din sa amin ng inspirasyon para magpatuloy sa pagtahak sa aming landas.

agad naman sinunod nangga kambal ang sinabi ni Ana sa kanila. "Okay, twins, go to your rooms. It's time to sleep now." Sabi ko sa kanilang dalawang kambal. Agad naman silang nagsitayuan saka ng simulang umalis. Pero tumigil si Xenno sa nakahakbang at lumingon ito sa aming direksyon. "Dad, Mom! You should consider family planning so we won't have another sibling. Marriage first before siblings!" Saka ito umalis, nagpakamot na lang kami sa aming mga sarili at saka nagpa-iiling na lang kaming dalawa habang tinatanaw si Xenno umalis.

"Remember 50 milyon... At kailangan din 50 milyon sperms para makabuo ng kambal. Hahaha?" "Ano? Baliw kana ba? Hindi ka naawa sa katawan ko?" Reklamo niya dito. Ngumisi ito. "I want a big family Zynn?" Seryoso sabi sa kaniya. "Lumaki ako mag-isa kaya naman pinapangako ko sa sarili na bubuo ako ng malaking pamilya kapag nag-asawa ako." "Ge. Pumapayag na ako." +++

natutuwang tanong nito. "Yes! Actually I can't sleep thinking about it," sagot ni West. Sinulyapan niya ako at kinindatan na bahagya kong inirapan. Pa-cute! Hindi naman tinatanggap na baby girl ang gusto ko. "First time parents." Ngiti ng doktora. "Mag-family planning kayo para hindi magsunod-sunod ang baby ninyo," mungkahi nito. Tumango lamang ako at nahihiyang hinampas nang bahagya si West na makulit na nagtatanong sa mga pweding gamitin.

Parang takot sa akin at nanginginig. Payat siya at mukhang matanda sa edad na 38. Palibhasa ay maraming anak at wala ring permanenteng trabaho ang asawa. Lihim kong hiniling para sa kanya na matutunan nila ang family planning. Basic yon sa survival. Huwag magsilang ng mga bata sa mundong napakalupit dahil iiwan mo silang nangangalat na parang hayop sa kamay ng milyon-milyong demonyo sa lupa.

Mayroon pa lang ganitong kanlungan dito sa America na nangangalaga sa mga kababaihan na maagang nabuntis at inabanduna ng kapartner o boypren. "It is our pleasure to be of great help to every couples who could hardly conceive a child," ayon pa sa director. "The feeling is mutual. Thank you for your time Madam, good day!," paalam niya at nauna ng umalis palabas ng malapad na gusali ng institusyon.

“Kung iyon ang dahilan niyo, huwag niyo ng ituloy pa ang inyong plano dahil mas masasaktan niyo lang ang dalawang bata. Kung ang dahilan niyo naman ay dahil mahal niyo pa ang isa’t-isa, at willing kayo na magsimula ng panibagong relasyon ay yugto sa inyong pagsasama, bakit naman hindi? Bakit namin pipigilan? Karapatan niyong maging maligaya. Pero sana sa pagkakataong ito, siguraduhin niyong tama na ang lahat ng mga magiging desisyon niyo. Masyado ng mahaba at masalimuot ang pinagdaanan ng pamilya niyo. Huwag ng dagdagan pa. Hindi lang para sa mga bata iyon, kung hindi para sa peace of mind niyo na ‘ring dalawa. Upang maging healthy lahat.” Nagkatinginan na sina Briel at Giovanni na lingid sa

Siguro ay simula sa mga sandaling ito, narealize niya na ang paalis ay anak niya tin. Napatigil si Jane at tumingin ulit. “By the way, may kailangan pala ako sabihin sa inyong dalawa. Nagpacontraceptive implant ako, kaya baka hindi na ako magkaanak sa buong buhay ko, dahil natatakot ako na hindi ito magiging patas sa bata. HIndi pinilit ng bata na mabuhay sa mundo, kaya kahit ako ang nagluwal fito, anong karapatan ko na asahan na maging grateful ito? Kahit na manganak ako balang araw, isa lang ang magiging anak ko! Mamahalin ko ito ng buong-buo! Hindi ko hahayaan na sapitin ng anak ko ang sinapit ko. Kapag pinagdaanan niya ito ay mas malala pa ito sa kamatayan! Kailanman ay hindi ko gustong

iminungkahi nilang bumuo ng isang dakilang plano na tatawagin nilang "Plano ng Walang Hangganang Kasaganaan." Ayon sa plano, gagawin natin ang lahat ng ating natuklasan upang baguhin ang anyo ng maraming lupain: patutuyuin natin ang mga latian upang gawing sakahan, puputulin ang malalawak na kagubatan upang magkaroon ng mas malalaking pamayanan, itatayo natin ang mga dike at pader upang pigilan ang pagbaha at paggalaw ng mga ilog, at gagamitin natin ang lahat ng paraan upang mapabilis ang paglaki ng mga pananim at pagdami ng mga hayop. Sinabi nila na kung gagawin natin ito, mawawala na ang gutom, mawawala na ang kakulangan sa tirahan, at ang lahat ng tao ay mamumuhay nang may kasaganaan sa