Slogan About Planting Trees Novels & Stories

yes yan lang sagot ko. at nilagay ito balik sa cartoon bago binigay samin. napatingin ako sa backpack na bag kaya lumapit kami doon.ang cucute nila.. kaya lumapit kami ni chi chi...Yumi huwag mong sabihin na bibili kadin nyan.. why kailangan natin to sa treeplanting natin..kumuha ako ng dalawa black and gray ang kinuha ko. doon tayo turo ko sa may mga subrebro.

pag aaya pa ng binata. "Okay wait. Let me pick some." nilagay ito ng binata sa kanyang palad at pinuno ito. "Let's go." pag aya niya. Habang nag lalakad sila ay may sinisubo siya. Kapag masipag magtanim marami kang aanihin. Kahit anong oras pwedeng pwede mong kunin. Ganoon kaganda ang advantage ng mga halaman sa ating harden. Bukod sa nakaka libre na tayo masustansya pa sa atin.

Malapit sa bintana ako nakaupo habang siya naman sa kabilang banda. Hindi parin ako mapakali matapos makakita ng panibagong pangitain. Hindi talaga maganda ang kutob ko sa tree planting na ito. Pero gagawin ko ang lahat upang matapos ang araw na ito na hindi nasisira at walang mapapahamak.

Pinigilan siya ni James at nagsabing, "Hindi. Pinaghirapan mong makuha ang Sacred Tree. Hindi ko pwedeng tanggapin ito." Sabi ni Xandra, "Kunin mo to. Kailangan ng Earth natin ng malakas na tao para kumilos. Malakas ka na ngayong pero hindi pa bukas ang seal, at kailangan mong maging mas malakas para protektahan ang mga tao sa Earth sa hinaharap." Dahil nagpumilit si Xandra, hindi tumanggi si James at tinanggap ang Sacred Tree.

Parang nai-imahe ko na gumagalaw at nagsasalita sila katulad sa mga pelikula. They look like old trees in the wild. Ilang oras din kaming naglakad dito kanina bago makarating sa kinuhanan ni Silas ng mga kahoy. Hindi siguro nila ito ginagalaw dahil hindi naman sila ang nagtanim nito. Sabi ni Elle ay tita niya ang nagtanim ng Oak tree para talaga may magamit sila. Mukhang mahilig sa kalikasan ang tita niya para dito magpatayo ng bahay at magtanim ng sariling puno dahil ayaw bawasan ang mga puno dito sa kakahuyan.

Pero walang balita mula sa group na ito hanggang ngayon, kaya hindi niya alam kung anong nangyari. Pag-click niya, nakita niya ang mensahe mula sa teacher. "Mahal na mga magulang, magkakaroon ng tree planting charity event sa malapit sa susunod na linggo. Dadalhin namin ang mga bata upang makaranas ng pagtatanim ng punla. Kakailanganin mag-overnight. Kung may espesyal na kalagayan, maaari kayong makipag-chat sa akin nang pribado."

"Oo. Magtanim tayo ng halaman na sabay nating aalagaan. Para tuwing titignan natin ito, maalala natin kung gaano kahalaga ang pagtutulungan. At kung gaano kaganda ang mga bagay na pinagtutulungan." Nakatawa man pero may lalim ang ideya niya. Kaya ayun, bumili kami ng maliit na puno ng cherry blossom mula sa plant shop. Nagtulungan kami maghukay, magdilig, at habang ginagawa 'yon, parang may tinatanim din kami sa isa’t isa. "Sana pag namulaklak ito, may anak na tayo," sabi niya, halos pabulong.

Muli niyang inalok na magpatawag na lang ng mga magsasaka para gawin ito, pero umiling si Kenzo. “Ang pagtatanim ay hindi lang tungkol sa pagkakaroon ng pagkain,” sabi niya habang naghuhukay sila ng butas sa lupa. “Ito ay tungkol sa pag-unawa sa kalikasan. Tungkol sa pagtanggap na hindi mo mapipilit na lumaki agad ang halaman. Kailangan nito ng sikat ng araw, tubig, at panahon. Gaya ng paglaki mo—hindi mo pwedeng madaliin ang pagiging matalino, mabait, o matapang. Lahat ng magagandang bagay ay nangangailangan ng panahon at pag-aalaga.”

"Kung sakaling 'di ko afford bumili ng bahay, magtatanim nalang ako nito tapos gagawin kong tirahan." Mas lalo akong natawa dahil sa seryosong mukha niya, hindi talaga mabiro. Sandali lang yung naging tawa ko dahil baka bumulagta nalang ako dito at hindi na makakauwi pa. Pumikit siya at dinama ang preskong ihip ng hangin. "It's called angel oak tree, for thousands of years, trees around the world have been visited, worshipped, and celebrated. In my case, I only came her to mourn. Hoping to feel the presence of my Mom."

Ngumiti siya at ginabayan ang matanda papunta sa malaking puno kung saan nakatayo ang maliit ngunit maayos na tree house. “Eto po ang madalas kong puntahan tuwing umaga, Lolo. Dito ako tumatambay habang nagdidilig ng mga halaman. Hindi pa kasi sila masyadong stable kaya kailangan araw-araw alagaan.” Pag-akyat nila, agad napatingin si Lolo sa paligid. Mahangin, tahimik, at tanaw ang hardin mula sa itaas.