Slogan Nature Tagalog Novels & Stories

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Iyon ang unang napiling puntahan ng tatlo. Kahit mataas pa ang sikat ng araw ay hindi naman gaano kainit ang dapyo niyon sa kani-kanilang balat. Nagbibigay ng nanunuot na lamig na dulot ng presko at natural na simoy ng hangin sa buong paligid. Dagdag pa ang kakaibang ganda ng mga kumpol-kumpol na burol na nakikita nila. "Ang ganda naman talaga rito,"ani ni Guiller na lumanghap pa ng sariwang hangin.

I remember how simple and happy my life with my Mom, I am not expecting this would happen to us. Nangilid ang aking luha sa isiping gagawa ako ng masama sa walang kamalay malay na lalaki, but for my mother's freedom... gagawin ko. Hindi ko alam paano ako makikipagsapalaran sa mga mayayaman, panigurado rin ay kailangan kong magsalita ng Ingles sakanila. Napatingin ako sa ganda ng paligid, it looks peaceful and relaxing. Makikita mo ang lupain ng De Marquez at ang dagat na malapit sa maraming puno na pagmamay-ari rin nila. Laking pasasalamat ko na mayroon paring magandang tambayan sa Mansion at dito nga sa terrace ng kuwarto.

**Natasha** “In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen. Dear God, thank You for this very fun day. Thank You for the yummy food, at sa ice cream po sobrang sarap, sana po bukas may ice cream ulit. Thank You rin po for the long drive, namasyal po kami sa barrio, ang saya doon—ang daming bata. Thank You rin po for keeping us safe today,” malumanay at malinaw ang boses ni Nazts habang nakatayo siya sa harap ng kama.

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

sabi ko pa dito "Tama ka sa sinabi mo Arnaldo, kailangan ni Noah ng maayos na environement. Lalo sa kanyang sitwasyon. AT wag mo kaming alalahanin ni Anthony, wag mong paasahin ang anak mo sa mga pangako lamang kung hindi mo iyon kayang tupadin, mas okay ng hindi ka niya makita umalis. Kung babalikan mo kami isang araw ay andito lang kami hindi kami aalis at magtatago, sawa na ako sa buhay na laging tumatakas" aniya niya sakin

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

tanong n'ya sa lalaki na nakangiti habang nakatingin sa kan'ya. "I love nature! Kaya dito ko napili na magtayo ng bahay. And this— the entire house is inspired by our ancestors, kung paano ang buhay nila noon. Mas gusto ko ang ganito kaysa makisabay sa mga naglalakihan at nagmamahalan na mga bahay sa syudad. Just kidding, actually, ang totoo n'yan ay wala talaga akong pera para magpatayo ng magarang bahay," sagot nito sa kan'ya na may halong biro sa dulo ngunit alam n'ya na nagsasabi ito ng totoo.