Novel & Cerita Smiling Dog Creepypasta

hiling ko dahil mas lalo lang akong nasasaktan. "One night... that dog gives me a blow job, princess. He sucked my dick as his dinner!" kinalibutan ako sa mga salitang lumabas sa bibig niya pero sinundan pa iyon ng mala-demonyong tawa. "He's as dirty just like her mother! Tsk! Tsk! Tsk!" dagdag pa nito na at umasik.

“So, remember our supposed first meet sa park? Iyong na-late ka and I have to call you to ask if you could even make it. Habang kausap kita, hindi ko namalayan na wala na pala si Pepper. I instantly panicked, kaya nga naputol ko ang tawag without even saying goodbye, eh. Hinanap ko na agad si Pepper pagtapos no’n. I searched the whole place pero hindi ko talaga siya makita. Until I reache dthis creepy, hidden part of that park. Ilang metro na ang layo no’n mula sa main park na pinupuntahan ng mga tao. Ni hindi ko nga alam na mag nag-eexist palang gano’ng lugar doon. Natakot ako, siyempre. You know me. I was about to back out nga not until I heard Pepper’s tiny bark. Doon, nagging sure ako na

Nagpumiglas naman ito at tila nagulat pa, ilang beses pa niyang umiling upang mawala ang tubig sa kanyang mukha, mabibigat ang bawat hakbang kong lumapit sa kanya, mahigpit kong hinawakan ang kanyang buhok at sinuntok ang mukha niya, isang beses, dalawang beses, hanggang sa anim na beses, putok ang kanyang bibig, dumikit ang dugo sa kanang kamao ko, marahas kong binitawan ang buhok niya, kulang pa yan. "P-Putang ina ka! Hayop ka!" pagwawala niya, sinalubong niya ang mga matatalim kong mata, namamaga na rin ang mata niya. Ngumisi ako. "I'm not animals, I'm Demon, you need to pay."

This kind of feeling. "What?" Naglalakihan ang mga matang tinitigan ko ito ngunit isang ngiti lamang ang muling gumuhit sa maamo nitong mukha. Sabay na lumiwanag ang makulimlim na kalangitan at ang tunog nang dumaang kidlat ay tila nakakapangilabot na musika sa buong mansyon. The light from the lightning illuminated from his face and I saw a strange and creepy smile on his lips. Mukha siyang serial killer mula sa pelikula at nakatayo ilang hakbang mula sa aking kinatatayuan, dahilan upang makaramdam ako ng takot sa aking katawan.

I held my breath nang itapat niya ang face niya sa face ko habang nagto-talk. I got goosebumps all over! What the heck!!!!!!!! His breath is soooo mabaho talagaa!!! Grrr!!! I closed my eyes tightly and tried to pull my arm away, but he only gripped it even harder. “Sorry, Mister, but I'm in a rush. Maybe we'll get to know each other next time“ I told him calmly and gave a faint smile, even though deep inside, I was already feeling so scared na! He smiled again like a dog showing his madilaw-dilaw na teeth!

But wait bakit hindi ako humahatsing? Patay ba ang ilaw? I think it’s not! I just can’t open my eyes. Did someone sew it while I’m sleeping? Wait! Why the hell am I crawling? Ouch! I can’t even crawl properly, did my limbs got cut? What’s wrong with my voice? Did I just sound like a puppy? “Ma nanganak na si Apple!” I heard a girl screamed. Who’s Apple?What’s wrong with my voice? Bakit iyak ng tuta ang lumabas sa bibig ko? Bakit di ako makapagsalita? Did I just turn into a dog?

Siya nanaman ngayon ang nasa likuran ko, ginawa namin ang dog style. Hawak hawak niya ang buhok ko habang walang humpay na umuulos sa likuran ko, kung kanina at damang dama ko ang pagkalalaki niya, ngayon ay double na. Mas ramdam na ramdam ko ito ngayon mula sa likuran ko. "Ohh!!! d-daddy m-more!!! F-faster d-daddy!!!!" "Ok, baby.. d-daddy will be faster. Moan his name, baby."

Naagaw ulit ang atensyon ko ng mga unggoy ng umangil ulit ito at biglang pinaghahambalos ang lupa gamit ang kanilang mga kamay. Lumikha iyon nang malakas na tunog at pagyanig ng kaunti sa lupa. Bigla na lamang nanahimik pagkatapos ang mga unggoy nang may tumalon mula sa itaas na isang itim na bagay at lumapag ito sa harapan ng mga ito. A majestic black wolf who's now growling and giving death glares. Shushi. Nandito siya. Nakaabot siya. Sushi is growling like he's going to eat all those chimps in front of him. Fear flooded in their eyes as they saw Sushi, a necromancer who can eat their soul in just a snap.

Akmang sisigaw siya nang mariing takpan nito ang bibig niya at mapanganib na sinalubong ang mata niya. “Hmn!!” Pumalag siya at pilit na iginalaw ang ulo. Mabilis ang pagrigodon ng dibdib niya dahil sa takot at namumutla siya. Hindi rin niya napigilan ang umiyak. Sa paningin niya ay parang demonyo ang lalaki at may sungay ito sa ulo. The sinister smile in his face was giving her goosebumps. Maya ay lumawak pa ang ngisi nito at muling bumulong, “I like to eat my prey when they're scared and you're reaction right now— ack!!”

Pero hindi ako sumuko at umikot pa rin ang mata ko sa nakakatakot na paligid ng mansion. Sa pagdako ng aking mukha sa kaliwang bahagi ng mansion ay hinatakot na tumili ako dahilan para magsiliparan ang mga itim na ibon sa bubong ng bahay. Matulin na tumakbo ako na parang biglang nawala ang nagtatali sa aking paa. May nakita kasi akong isang estatwa na kumurap sa akin. It even smile at me creepily. Out even stretches its hand as if trying to catch me. Subalit sa halip na ang daan papunta sa kinakalawang na gate ang tutunguhin ng aking paa ay sa nakasara at inaamag na pinto ng bahay ang destinasyon ng aking paa.