Hoodie Creepypasta Novels & Stories

Creepy. Lumabas ako ng apartment ko at tiningnan ang paligid from left to right. Wala naman akong nakitang tao. For sure, ang mga kapitbahay ko ay nanonood lang ng telebisyon o kaya nasa eskwelahan ang mga anak. Chismosa ang mga ito pero discreet namang level. Lumingon ako sa banda ng hagdan pababa nang makarinig ako ng footsteps and from there, nakakita ako ng taong nakasuot ng cap at natatakluban ang katawan ng hoodie na makapal. Itim ang suot nito – you won’t see anything. Hindi ko naman siya naabutan sapagkat mabilis siyang lumayo. Hindi ko na sinubukang lumapit dahil baka may gawin pa itong masama sa akin.

May activity pa kami mamaya at ayaw kong masira nang tuluyan ang mood ko. Lalabas na sana ako nang mapansin kong parang tumahimik na sa loob pero agad ding natigilan nang makarinig ng hikbi. Inilapit ko pa sa pinto ang tenga ko saka mas nakinig pa lalo. "Huhu. She's creepy." Sinong kausap niya? "Audrey, anong gagawin ko? That b*tch is creepy. D*mn!"

Mabilis ang mga ginawang paghakbang ni Death papasok sa kagubatan. NANGINGINIG ang kalamnan ni Ivo at hirap din siya sa paghinga. He didn't know that his heat cycle will come this early! Napahawak siya sa isang puno at napasandal. Nasa loob siya ng kagubatan ng Tierra De Lobo, he was about to go to his secret place nang maramdaman niya ang kaniyang heat. His whole body is trembling and sweating at nagsimula na rin mamalat ang kaniyang lalamunan.

Nagpatuloy na ako sa pagbihis para makaalis na at ng hindi maghintay ng matagal si Candy kung sakali. Alas singko pasado na ng makarating ako ng Uptown at diretso ako sa rooftop ng mall kung saan merong parang makakainan at magandang lugar para pwestuhan dahil sa ganda ng pagkaka landscape. “Girl!” masayang tawag sa akin ni Candy na nakataas pa ang mga kamay para mapansin ko. Nakaupo siya sa isa sa mga lamesang nakahilera sa labas ng isang restaurant. Katabi niya si Mitch na ngiting ngiti rin sa akin.