Sally Creepypasta 소설 & 이야기

bulong ko sa sarili nang finally tumingin na din ako sa matiim na pagkakatitig nito sa akin, parang hinihigop nito ang buong pagkatao ko sa paraan nang pagtitig nito sa akin, hindi ko tuloy napansin ang nakalahad na kamay nito waiting for me to take it. "Yesha, Yesha." I heard Sally calling my name at nang mapatingin ako dito ay nakita kong parang itong angry banshee at nang sundan ko ang tinitignan nito ay saka ko lang napansin ang kanina pang nakalahad na kamay ng boss namin.

Alam na malapit nang bumagsak ang dormitoryo kung hindi siya kikilos, bumaba si Sally. Gayunpaman, kakalabas lang niya nang may isang madilim na anino na tumakbo patungo sa kanya, at si Frank ay nasa harap niya bago pa man niya ito namamalayan. Tumingin si Sally sa larangan ng digmaan at nakita niyang ang kanyang mga kampeon ay patay na patay na, ang kanilang mga mata ay nakabukas habang nakahiga silang walang buhay.

binuksan niya ang chips at sabay subo habang nag iinternet sa phone. " Alright! enough with the mens, manood na tayo ng mga korean men" kilig na sabi ni sally habang dumagan kay olga papunta sa kanya at inabot ng sapilitan ang hawak ng chip. napatakip naman siya ng ilong at bibig nang may maamoy siyang hindi maganda. " hmp!- ano yun Sally ba't ang baho mo?! " nandidiring sabi niya habang naduduwal.

Pagkalipas ng napakaraming taon, nakaramdam si Sally ng matinding takot habang lumalapat ang mga sampal sa kanyang mukha. Hindi siya natatakot sa pisikal na sakit. Bigla lamang siyang natulala at nawalan ng bait. Naitanong niya sa sarili kung ang lahat ba ng magagandang karanasang pinagdaanan niya sa nakaraang sampung taon ay isang panaginip lamang... o baka naman kailanman ay hindi talaga siya nakatakas mula sa impiyernong ito...

Maganda ang isa pero itong si Creepy Girl, creepy lang talaga. Akala mo aattend ng halloween party sa itsura at awra. "Can't you just leave me alone, Alexa? Please, just.. just leave me alone." Ang bigat. Parang ang bigat bigat ng dinadala niya sa tono ng pananalita niya. Tumalikod na si Creepy Girl matapos alisin ang mahigpit na pagkakahawak sa kanya pero nahinto ulit ito ng magsalita ang babaeng pinangalanan niyang Alexa.

at umungol, hihilumin ko lang ang sakit na nararamdaman nito, hindi ko rin maintindihan ang sarili ko kung bakit gusto pa ulit ng manoy ko pasukin si Sally, siguro pagnanasa ito ng husto. Sally im sorry bulong ko dito ng alisin ko ang labi ko sa labi nito, dont worry this time dadahan dahanin ko na ha. Nang siilin ko ulit ito ng halik gumanti na ito, bumitaw ako sa labi nito at bumaba sa dibdib nito malalaki ang dibdib ni Sally kaya sagana ako sa paghimas at pagsipsip dito napapaliyad ito sa ginagawa ko, hanggang marating ko ang bukana ng pagkababae nito, nakita kong walang kabuhok buhok at mukhang pinaghandaan ni Sally ito, marahil nagpawax ito, kita ko ang pamumula nito dahil siguro sa wal

“Dyaan ka nababagay! Magbungkal ka dyan ng lupa! Hindi ka aalis dyan, hanggang Hindi mo iyan natatapos!” Paulit-ulit na bumabalik sa aking isipan ang malupit na tinig ni Sally. Naalala ko ang aking sarili na umiiyak habang nagbubungkal ng matigas na lupa sa gitna ng matinding tanghali. Ramdam ko muli ang nakapapasong init ng tag-araw, isang panahon kung kailan walang sinumang naawa sa aking kalagayan.

Dahil sinasabi nilang tunay nilang anak si Catherine, walang masama kung siya ang mamamahala sa Hill Corporation para sa kapakanan ng mga ito. “Managinip siya! Sa atin ang Hill Corporation! Hindi niya ito maaaring makuha! Umalis ka!” Malapit na sumakit ang puso ni Sally dahil sa sobrang galit. Tinignan niya ng masama si Hadley. Hindi na nakipag-away si Hadley sa kanya. Hindi naiintindihan ng ibang tao kung ano ang ibig sabihin nang mahiya.

Napayuko siya at mapait na ngumiti. Napahigikhik si Sally kaya napunta dito ang atensyon nila. “Your circle of friends are all bunch of weirdos.” Nagkatinginan silang lahat at natawa sa sinabi ni Sally. “I can’t believe it, lasing na iyan pero nagagawa niya pa’ng makinig.” Nakangiti at nakangiting turan ni Zellea.

Napatigil ako sa pagmo-mop nang mahinang tapikin ni Sally ang balikat ko. "Over time again?" Her dark eyes meet mine. Sally Taylor, she's one of my friends after I moved to this city alone. She was the one who helps me to get different part-time jobs and to survive in this town. Siya rin ang nagpapasok sa akin dito sa maliit na bar. I purse my lips. Isinabit ko ang takas na hibla sa likod ng tainga ko bago ngumiti. "Patapos na ko rito."