Smug Expression Novels & Stories

He smirked at me. "Yes." Sagot ko. Umigting ang kanyang panga. "How your solution directly solves their problem? Taking care of them isn't your job." Panunutya nito. He's wearing an annoying smirk. Kanina pa nga 'to. Tila'y pinaglalaruan kami. Hindi tuloy maiwasan mainis.

Yung tingin niya ay parang may nabuo sa utak niya na hindi ko pa gets. Then he smiled. Yung kind of smile na hindi loud, pero solid. Supportive. Reassuring. Almost… proud?

That smile almost equate the sun's luminous light. "Is this your first time having a new blockmate?" Nawala ang tingin ko sa harap maging ang ngiti ko dahil sa malamig na boses ng lalaking nasa gilid ko. Nilingon ko siya. My confused eyes immediately locked on to his cold and expresionless one. He smirked. "You look like a clown when you're smiling."

reklamo ko habang nakanguso. Inilingan niya ako kaya mas lalong humaba ang nguso ko. "Nope! Then, don't smile. Maganda ka pa rin naman kahit nakasimangot ka," pagpupuri nito na may halong pang-aasar. Sinikmuraan ko naman ito at napaubo pa habang nakahawak siya sa kanyang sikmura. His face starting to reddish signifies that he's hurt.

Wild parties, liquors, cigarettes and s*x, no doubt it's definitely their stuff. A man in black roams his gazes and smirks the moment he sees his companion at the other side of the room. "Enough with your smirks, Rogue. Naiirita ako," sambit ng kasama nito habang inis na nakamasid sa unahan.

Bigla namang nag iba ang expression ko dahil sa sinabi nito, Yung iba naman naming Kasama ay natatawa dahil sa sinabi nitong ugok na ito. " Manahimik ka nga nasa seryusong usapan kami pwede bang itikom mo muna yang bibig mo dahil kung Hindi ipapakain ko sayo yang buong chips na dala dala mo" inis kung Sabi sakaniya. Nag zip mouth sign Naman siya, ng bumalik Ang tingin ko sakanila nabigla naman ako dahil nakangiti silang lahat habang nakatingin samin ni Dwayne.

Ang masaklap pa, he wore a smug grin, clearly enjoying my reaction. For a moment, I couldn’t find the words. The audacity, the sheer vulgarity of his question left me speechless. I felt a surge of anger rise in my chest, my hands balling into fists at my sides. I forced myself to breathe, to not let him see how deeply his words had cut.

tinulungan Ako ni Reina na tumayo kaya napaupo Ako at panandaliaang natulala "ansakit ng likod ko" maluha luhang Turan ko tumingala Ako at nakita ko Ang expression ng mukha nito na naka simangot "why did you throw me away it's really hurt 🥺"pagpapacute ko *Smirks * "is it not enough" napatayo Ako ng Makita Ang expression ng mukha nito Na para bang my balak pang dagdagan "Hehe just kidding"

Kinuha ko ang stick ng sigarilyo sa kamay niya at pinatay 'yon. "Be mad, Pero don't use this. Ayoko na nagsisigarilyo ka hindi dahil sa ayaw ko sa smoker pero ayokong magkasakit ka." Mahinahon na pakiusap ko, ang salubong na salubong niyang kilay ay nawala at napalitan ito na para bang na-guilty siya. "Sorry." Mahinahon niyang sabi. "Halata nga na galit ka, tinawag mo ako sa pangalan ko." Ngiwing sabi ko dahilan para magbago ang facial expression niya ay mapalitan ito ng konsensya.

I just give him, my blank expression. 'Really, Isiah,' ani ko sa isipan ko. "Yup." He said with a smirk on his face. Sarap bigwasan ng mukha. Di pa rin nawawala ang ngisi nito. Nakatayo na ito sa may paanan ng kama na wala kahit na ano mang saplot, and his shaft is still hard on at nais pa yatang sumabak ulit sa isa pang gyera. I just roll my eyes on him.