Smug Expression Novels & Stories

tanong ni Mirael, kalmado ang mukha, walang pagbabago sa expression. Kung dati siguro, noong mahaba pa ang buhok ni Mirael at mahinhin siya, ang ganitong ugali ay makikitang boring. Pero ngayon, parang natural na lang ang lamig at walang emosyon na expression niya.

Kinuha ko ang stick ng sigarilyo sa kamay niya at pinatay 'yon. "Be mad, Pero don't use this. Ayoko na nagsisigarilyo ka hindi dahil sa ayaw ko sa smoker pero ayokong magkasakit ka." Mahinahon na pakiusap ko, ang salubong na salubong niyang kilay ay nawala at napalitan ito na para bang na-guilty siya. "Sorry." Mahinahon niyang sabi. "Halata nga na galit ka, tinawag mo ako sa pangalan ko." Ngiwing sabi ko dahilan para magbago ang facial expression niya ay mapalitan ito ng konsensya.

I just give him, my blank expression. 'Really, Isiah,' ani ko sa isipan ko. "Yup." He said with a smirk on his face. Sarap bigwasan ng mukha. Di pa rin nawawala ang ngisi nito. Nakatayo na ito sa may paanan ng kama na wala kahit na ano mang saplot, and his shaft is still hard on at nais pa yatang sumabak ulit sa isa pang gyera. I just roll my eyes on him.

"...squammy?" Namula ang buong mukha ni Lovely sa matinding galit. Ang salitang "squammy" ay parang sampal sa kanyang mukha, lalo na't pilit niyang itinataas ang kanyang antas sa lipunan kahit na baon sa utang ang negosyo ng pamilya nila.

Pinawisan na siya't namutla na para bang may hinihintay na magandang salitang magmumula sa mga bibig ni Smith. Gusto namang magsalita ni Marcus ngunit hindi niya alam kung saan niya sisimulan. Ang tangi niyang nagagawa ay ang pagtikab ng kaniyang mga bibig at ang isang naguguluhang ekspresyon sa kaniyang mukha.

A smug face is written on his face and smirk at him. "Yun lang ba kaya mo? Suntok at sipa na yun pero hindi man lang ako natumba samantalang kanina.." nang-uuyam nitong pinalakihan pa ang ngisi sa mukha. "Suntok lang ang inabot mo pero tumba ka na agad. Are you really the future King of Zeus? You're f*cking weak, a**hole!" pang-aasar nito na mas lalong nagpadagdag ng galit niya.

"This place is amazing it hurts. It is worth-looking-stupid." "Right, yes, you looked like a kid surrounds wondering with marshmallows and unicorns." Marahan siyang tumawa at napailing. "You're exaggerating. People normally smiles seeing this kind of view." "And you're an exception. Your frown naturally creased on your forehead like smiling is not in your vocabulary. I just find your smile too genuine for tiny things like this, you know. It's so unusual." He shrugged. I stopped and narrowed my eyes on him. "Did you just said I ain't normal?"

I have a defined cheeks everytime i smile ,samantalang siya hapis ng kaunti ang mukha kaya nadepina ang pa-V na hugis. He smirk at me."Hindi ka naniniwalang nandoon ako?Why don't you go with me and watch me work Caza"

Ano na naman kayang ikinakagalit nito? Kahit na wala pang ilang buwan simula ng magsama kaming dalawa ay onti-onti ko ng nakakabisado ang reaksyon o ekspresyon ni Sage. Alam ko na kung kailan s'ya galit o naiinis. Sa ekspresyon n'ya ngayon mukha s'yang galit. H'wag n'ya sabihing maski ang pagtulog ko ay ikakagalit n'ya pa?

Parang may sumabog sa loob ko. Nakita ko ang pagkilala sa mga mata niya. Isang segundo lang pero sapat para malaman ko na kilala niya ako. Na hindi niya ako nakalimutan. At doon, sa gitna ng napakaraming tao, unti unting umangat ang sulok ng labi niya. Isang smirk. Hindi ngiti. Hindi greeting. Isang smirk na parang nagsasabing alam niya ang epekto niya sa akin. Na parang nagsasabing nandito ka na rin pala.