Novel & Cerita Snarky

ang isinumpa ng sniper matapos makita ang tanawin. Bumuntong-hininga si Harvey. "Wala ka na bang ibang masabi? "Insultuhin mo ako dahil gusto ko nang mamatay! "Parang wala ka sa sarili mo ngayon, nagmumura ka nang walang dahilan!" Ang sniper ay patuloy na naglalabas ng iba't ibang uri ng baril habang walang tigil na nagpapaputok, ganap na binabalewala si Harvey sa proseso.

“Snob, I like masungit. Challenging. With that physique, d amn, I’m sure he is a beast in bed.” The woman moaned which made Frinzy scrunched her nose. Hayuk sa s ex katulad ni Hanah!

tumikhim si nerdy " i suppose may kaylangan ka sakin? you never chase me like you did today, anong maitutulong ko?" tanong ko. if it is nerdy, i would gladly help. tumingin sya muna kay kyle saka huminga ng malalim at tumingin sakin. " we need your help" napakunot naman ako ng noo. " what is it?" huminga ulit ito ng malalim saka nagsalita " its about keith" shoot!

sarcastic niyang sagot. Fuck! Oo nga no? Bakit hindi ko naisip yun? Yan tuloy naging tanga na naman ako sa paningin niya. "GANUN BA? SORRY NAMAN!" inis kong sagot. Napaka sarcastic niya talagang tao ever! "BY THE WAY WHAT'S YOUR NAME?" taas kilay na tanong niya. "NAZLI" maikli kong sagot "SUCH A UNIQUE AND CUTE NAME" ngisi niya. Sh*t! ang ganda ng pag ngisi niya though I know na parang nang iinsulto.

“Sigurado ay isang trick ito para akitin ang iyong atensyon. Hindi lang sa sinusubukan ka niyang suhulan ng pera pero tignan mo ang username niya. Shaunerine, napakaromantiko.” Mas bumuti ang pakiramdam ni Shaun sa kanyang sarili nang marinig ang mga ito at nagpakita ng sarkastikong ngiti. “Eh ano ngayon? Hindi na mahalaga ito. Kahit pa lumuhod siya sa harap ko at magmakaawa ng tatlong gabi…”

Aaaarrgggghhhh! Bakit kay Coffee nagpakilala sya, sa akin hindi. Nanlulumo ako, baka nga na turn off sya dahil ang pangit kong umiyak. Oh no, no. Duh? Sabrina B. Montiz to, noh! Mabait, matulungin, thoughtful, at matalino, at maganda na sexy pa.

Ashton "Fvck! I can't believe this." Sambit ni Zuck at padabog na umupo sa upuan, kanina pa nito ipinapakita sa akin ang kanyang pagkadisgusto na kasama niya ako ngayon dito at kanina pa ako nagpipigil na barilin ito sa bibig para matigil na ang pagrereklamo nito. Akmang uupo na ako sa aking upuan nang biglang ilagay ni Zuck ang kanyang bag sa aking upuan dahilan para mapatigil ako.

] [‘Pag nanlalait ka ng pangit, parang nagdidikit ka ng balahibo ng manok sa puwit mo, nakakalimutan mong anong klaseng ibon ka rin. [Maganda ka naman, hindi ka ba tumitingin sa salamin?] [May butas ba ng puwit sa bibig mo at ‘dun nanggagaling mga sinasabi mo?] Napaupo nang diretso si Arniya, may gulat sa mga mata, at agad na-click ang profile ng nag-comment. Snow-capped mountains ang avatar, initials lang ang nickname, at blanko ang homepage—halatang bagong gawa lang na account.

*snob* "Vaaaa? Huy. Hindi mo ako papansinin? Bati na tayoooo." *snob* Hanggang sa makapasok kami sa gym ay hindi ko pa din siya pinapansin. Yumakap na siya sa akin, hinila ako, sinuntok, pinatid, ginulo ang buhok ko, at parang unggoy na lumambitin sa braso ko ay hindi ko pa din siya pinapansin. Iritang-irita na ako sa kaniya pero nagtitimpi lang ako at baka maibalibag ko siya ng wala sa oras. We are so few already. At napaka-bigat ng atmosphere sa bawat isa sa amin. Maybe they're still mourning the others' deaths. Hindi ko naman sila masisisi. I also feel bad for them. But weaklings get killed first. It's their fault.

umiiyak kong sabi habang naka-upo sa sahig. END OF MARCOS POV "Hey! Mahal! You're dreaming," gising ko kay Marcos dahil para itong nanaginip ng masama dahil palakas nang palakas ang ungol nito. Hindi pa rin ito nagigising kahit anong yugyog ko rito kaya sinampal ko na ito sa kaniyang pisngi."What the-! Bakit mo Ako sinampal Baby?"