So Called Life Novels & Stories

Humina ang kanyang boses. Tipid itong ngumiti sa kanya. “Potomu chto moya zhizn' - bardak, i ya ne khochu vtyagivat' tebya v eto. YA ne khochu, chtoby ty zhil s oruzhiyem pod krovat'yu.” [translation: Because my life is a mess and I don't want to drag you into it. I don't want you to live a life with guns underneath your pillow.] Parang may kung anong kumurot sa kanyang dibdib at nanatili siyang nakatitig dito at nakikinig sa kung ano man ang sasabihin nito.

what a classy, he’s asking me about my life na dapat sa isang katulad niya ay negosyo ang pinag-uusapan. "Wala naman akong masabi tungkol sa buhay ko. Mahirap, simple lang. May isang kapatid, kasama ang dating katulong dahil pinatay ang magulang ko. Yeah, there's nothing special about my life. Maybe I am just helpless?" Natawa ako pagkatapos kong sabihin iyon.

Life is short? "Para sa inyo, Va. Para sayo. Life is short. Pero para sa akin, it's too long for me already." Wika ko at malungkot na ngumiti sa kaniya. Napa-pikit ako at tumingala at hinayaan ang mga luha kong tumulo.

Charter and Adrastos, No, all of the staffs of Live Suicide ay walang pinagkaiba. They think human as a tool that can be easily disposed kapag wala na silang kuwenta. Wala silang pinagkaiba sa magulang ko na ituring akong b****a dahil wala na akong kuwenta. Mayroong katanungan na gumugulo sa isipan ko. Maaari ba nating ihambing ang buhay ng tao sa mga mamahaling bagay tulad ng mga bag, damit, bahay, at iba pa upang magkaroon ng halaga at mga layunin sa buhay?

Oh what the f*ck is happening? Is my life being played by these people?

"Okay, pag usapan na lang natin buhay mo! Kamusta lovelife? Naka bingwit na ba ng matinong jowa?" Natigilan si Sofia sa tanong ni Ella. "I am actually..." Married.

Feeling niya tuloy ay siya ang kontrabida sa isang teleserye na pinagbibidahan ng mga ito. Hay! Ang buhay talaga minsan ay parang life.

“Mayroong paraan para magamot ang sakit ng master niyo, pero…” “Magkanong pera ang gusto mo, Mr. Rockefeller? Babayaran ka namin ng kahit magkano,” mabilis na pagsingit ni Liam. Kinaway ni Alex ang kanyang kamay. “Hindi ito tungkol sa pera… Okay, siguro oo. Mayroon lang isang bagay na makakapagligtas sa buhay ng ama niyo. Ito ay ang Life Pill.” “Life Pill? Isang pill?” tanong ni Liam.

Sunod-sunod rin ang hampas ng alon sa dalampasigan dala ng hangin. “What made you asked me to talk about shits in life?” he asked as he took a sip on his liquor bottle. I just chuckled. “Nothing. I just realized how terrible and shit life can be.” Mahina ring natawa si satanas. “Life is always a shit, Vielle.” “Yeah,” I agreed. “Life sucks.” Muli itong tumunga sa hawak niyang alak habang nakatingin sa malawak na karagatan. “It is.”

sabi ko sa kanila. "May point ka roon, ah? Mag-aral, gru-ma-duate, magtrabaho, mag-asawa, magka-anak, mamatay, tapos uulit, ulit." sabi ni Niccolo "Kaya nga you only live once!" sabat ni Seb. "Ahh, kaya pala may isa kang babalikan na subject...tama tama you only live once." sabi ni Lucas kay Seb.