Novelas y relatos de Someday Quotes

At sa unang pagkakataon, hindi na masakit. Pag-uwi niya, habang nasa kotse, napangiti siya habang naaalala ang sinabi niya. “Maybe someday…” bulong niya sa sarili. Hindi ngayon. Pero balang araw, kapag parehong buo na ulit ang mga puso nila — baka nga, maybe someday. --- Perfect — gusto mo ‘yung susunod na kabanata ay dalawang POV, parehong introspective at maramdamin:

Pinahid ko muna ang mga luha na bumabagsak sa mata ko bago tumalikod. I can finally let go of everything. Eto na ata yung 'someday' na sinabi ni Ivan before yung araw na maayos din ang lahat. Patuloy ako sa paglalakad sa madilim namin na bahay ni Zach.

"—I want to be with you." Mas lalo akong kinabahan. Ngumiti siya. "—And someday…" Bahagya siyang lumapit. "—Be your better half." Oh… My… God. TO BE CONTINUED…

Kung noong bata pa siya nagkaroon ng sakit, at noon pa niya pinapangarap ang 'someday', pero bakit hanggang ngayon ay wala parin? "I....well, I'm sorry. I know that you know I am just giving you false hope but, you know, it is just the only way that know to make you a little bit energized and happy. But, as a fellow human, and a friend, not just as a caretaker, I do hope that your someday will come."

Nag-iwas siya ng tingin at nabaling ito sa kanyang anak. “Who knows, right? We don’t know what the future holds. We don’t know what will happen tomorrow. We can’t predict the future yet.” Natahimik si Aiden at napahugot ng malalim na hininga. Tumango ito na parang sang-ayon at tipid na ngumiti sa kanya. “You’re right. We don’t know tomorrow yet.”

Sorry anak, walang nagawa si mama. Cause, someday someone's gonna love me The way I wanted you to need me Someday someone's gonna take your place Oh, one day I'll forget about you You'll see I won't even miss you Someday, I know someone's gonna be there Someday someone's gonna love me The way I wanted you to need me Someday someone's gonna take your place One day I'll forget about you You'll see I won't even miss you Someday, someday

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Hindi ko alam kung bakit, pero sa simpleng kilos na iyon, parang ang buong mundo’y tumigil. Lumipas ang gabi nang hindi namin namamalayan. Napahiga na kami sa kama, magkatabi, habang nagkukuwentuhan tungkol sa mga bagay na gusto naming gawin kapag natapos na ang gulo sa paligid. “Someday,” sabi niya, “I’ll take you somewhere far away. Somewhere peaceful.” “Akeno, as long as I’m with you, kahit saan pa iyon, magiging masaya ako.”

sabi niya "Someday if you allowed me" Tinulak ko naman siya! Gosh ______________________________________________________________________________________________________________________________________________ :)

Tahimik na silang dalawa habang pinagmamasdan ang mga nagsasaya sa dance floor. “Vee,” tawag ni Eros sa malumanay na boses. “Naiisip mo rin ba minsan... kung tayo rin kaya... someday?” Napalingon si Veronica sa kanya, ang mga mata ay may bahagyang pagtataka, pero may ngiting sumilay. “Someday?” tanong niya, malumanay din. Tumango si Eros. “Kapag ready ka. Kapag wala na tayong kailangang habulin kundi ang isa’t isa.”