Son And Mom Novels & Stories

Kaya kung pupunta si Dion sa Lolo niya ay mabilis na lang, minsan doon din kami natutulog, kumakain at tumatambay para may kasama si Daddy. I could finally say that I'm now living my life with so much happiness and so peaceful. Kahit wala na si Mommy ay parang kasama pa rin naman namin siya. Even if she never got the chance to meet Dion, pinakilala namin siya rito through our words. Halos naiyak pa si Daddy habang sinasabi 'yon kay Dion, nito lang din niya ginawa para mas maintindihan ni Dion. Every sunday ay bumibisita kami kay Mommy lahat after ng church mass, sabay-sabay kami sa lunch then family time namin nila Indie and Dion.

Hindi ko alam kung tama ba ang narinig ko. “Dahlia…” tawag ni Daddy kay Mommy, halatang hindi niya gusto. “Ricardo,” sagot ni Mommy habang nakatingin sa kanya. “Please. Our son is not a child anymore.” “Hindi ito simpleng relasyon lang,” balik ni Daddy. “This concerns companies—” “This concerns our son’s life,” sagot ni Mommy. Tumahimik si Daddy ulit. Nagpatuloy si Mommy, ngayon nakatingin sa akin.

tanong ni mommy nang binuksan ng security guard ang gate. 'Mom," I guess I have no choice. "This is Andrè Roble Coleman, the friend I'm talking about." Humalik ako kay mommy habang tinitingnan niya ang kasama ko. "André Roble Coleman..." He said in a serious tone. Naglahad din siya ng kamay kay mommy. "André Roble? Son of the Retired General? Call me tita Carina." "Good evening po! Yes, I am his son."

Napatigil ako at nanigas ang buong katawan sa boses na narinig ko. "4-400 million??" Ulit na tanong ko sa utak ko. Matagal bago na proseso sa utak ko ang sinabi nito. Kahit natatakot, napalunok ako sabay lingon. "Yes! 400 million" Pakiramdam ko nawalan ng lakas ang mga tuhod ko. Bumagsak ako sa sahig at paulit ulit na naririnig ang sinabi nito. Gusto kong magwala at umiiyak ng malakas sa mga oras na ito. Alam kong lumaki akong hindi nararamdaman ang pagmamahal ni daddy dahil sa galit niya sa akin. Ayon sa yayang nagpalaki sa akin, ako daw ang dahilan kung bakit namatay si mommy kaya hanggang ngayon ako ang nakikita ni daddy na dahilan at laging sinisisi.

Sumbong ng Isang kaklase ni Su na si Poleen. " My Mom and Dad eat together last Saturday for my Birthday." Sumbong pa ni Marco. " My Mama and Papa is also planning to go to park for my Birthday." Kasha " How about you Sucette?" Tanong ni Poleen Kay Su. " Where is your Mommy Su?I never saw her,I only saw your Dad." Tanong din ni Kasha " M-Mom?" Sambit ni Su pero hindi niya alam ang isasagot. " Mom...left...House." Tanging sagot ni Su.

Biglang ngumiti si Vince at lumapit ang Mommy niya samin niyakap siya nito. "Mom si V-" Biglang hinatak ng Mommy niya siya. "Son! Son! I have a surprise for you!" Sabi nito kay Vince na sobra ang ngiti. "Ano po yun?" Tumawa ang Mommy niya. Baliw lang ang peg. "Son hindi ano! Kung hindi Sino?" Kumunot ang noo ni Vince pati na rin ako. "What do you mean, Mom?" Nilahad nung mommy niya yung kamay nito.

Her mother is Tita Bianca, one of Moma's long time bestfriends so we're close with their family, too. My story when I was a baby is quite long and complicated to tell but sharing it to others is my pleasure. That's because it's my most favorite story of all. Every time Moma and Papa reminisce about it, it feels like I witnessed it with my own eyes because they are full of emotions whenever they do. I won't get tired of listening and sharing my story. It feels good to know that I am part of a tremendous change in our home. "Nabuhay si Papa para sa amin," I smiled as I uttered that part.

medyo kahawig pa nga ni boss yong lalake "Mom? Dad? What brought you here? What?! Mom and Dad? ibig sabihin mga magulang sya ni boss. Naku lagot! Kinamot ko ang likod ng leeg ko at umiwas ng tingin " Son,hindi mo naman sinabing may asawa kana"parang dismayadong sambit ng daddy nya "LUCAS SHION HUDSON" huhu nakakatakot yung mama nya. maaalis na ba ako sa trabaho. pipi akong nagdadasal sa gilid

Naputol ang tunog, naputol ang koneksyon—pero hindi ang tensyon sa loob ng kwarto. “Oh… bakit hindi mo sinagot ang tawag ng mama mo?!” agad na usisa ni Doña Villamor, nakataas ang kilay, boses na puno ng pagdududa. “Kailangan din naming makilala ng husto ang mama mo!” “Mama!” mariing sabat ni Demon, halatang nawalan na ng pasensya. “Bakit niyo pa kailangang makilala ang mama niya,” sumabog ang boses ni Demon, “gayong kilala niyo na ang walang kwentang babaeng iyon?!”

"Is it Gary? Kung si Gary ay ipapatawag ko na siya ngayon. Kahit niloko ka niya ay kailangan siya ng magiging anak n'yo." Umiling ng sunod-sunod si Aria. Sinisinok na siya sa kaiiyak, pero ang kaniyang Mommy ay hindi siya magawang lapitan. Alam niya, disappointed ito sa kaniya. She failed her. Aria failed the both of them.