Novel & Cerita Sophia #katseye Parents

aniya. Niyakap siya ni Sofia. “Mahal na mahal din kita, anak. Mahal ko kayo ng kapatid mong si Silas. At sabihin mo sa Dad mo na miss na miss ko na siya,” sabi nito, sabay mahinang tawa. Pagkasabi niyon ay binitawan siya ni Sofia. “Paalam, Mom,” huling sabi ni Selena, kumakaway. Pagkatapos ay umikot siya at naglakad patungo sa liwanag.

Dahan-dahan na lumingon mula sa aking gawi si Orion at ang malamig at mabalasik niyang awra ay lumamlam nang nakita niyang nanginginig na sa takot ang mga bata habang umiiyak. Sarkastikong tumawa si Dra. Sophia habang nadidiring nakatingin sa akin. “Oh, why? Natatakot ka bang malaman ng anak mo ang kagaguhan mo, Kate? Kung umasta ka ay para kang hindi makabasag pinggan pero nasa loob ang kulo mo. Nangangati ka na ba, ha? Iba talaga kapag isang p*kpok at mukhang pera. Mabuti rin na namatay ang iyong ina dahil paniguradong magdadala ka lang ng kahihiyan sa kaniya! Nakakahiya kang gold digger ka!”

Kinusot niya ang mga mata at tumingin sa magulang. Maria Cecilia: (mahina) Mommy… Daddy… bakit po umiiyak pa rin kayo? Sino po ‘yung mga tao kahapon? Bakit po umiiyak din sila? Si Sophia ay huminga nang malalim. Hinaplos niya ang pisngi ng anak.

'' rinig kong saad nito sa kanyang katabi na ikinangisi ko lamang dito. ''You're rigth, Kate d-did you see her eyes?'' saad naman ng kalapit nito na ikinaangat ng kilay ko sa kanila. Mukhang nakita naman nila ang aking mga mata na minsan talaga nagbabago ito pag na-e-excite. Hindi ko lang talaga akalain na gagana sa katawan ni Sofia.

Pagkabitaw, tinitigan siya nito sa mukha—halos butasin siya ng tingin, naghahanap ng galos o hiwa. “Sabihin mong okay ka,” utos nito, nanginginig ang tinig—ang lakas ng loob na lagi niyang kilala, ngayo’y wasak ng takot. “Okay ako, Dad,” mahinang tugon ni Sophia, habang nagpipigil ng luha sa mga mata.

"Gumising ka jan kuya! Gumising ka...Ang kumalmang sabi ni sofia nanc makita niyang paparating ang anak ng kanyang kuya ,kasama si liza at Dave. Kumusta po ang papa ko tita? Tanong ng bata kay sofia. Ngunit umiling lang si Sofia at aalis na sana.. Ngunit bigla siyang pinigilan ng kanyang kuya at naglakas loob na sinabi.

There was one new message. Silver is a good choice, but don't let him own you, Sophie. I’m the one who provided for Xavi’s first steps. I’m the one who will provide for yours. Wear the blue earrings I sent to your apartment. I’ll be watching tonight. - LJV Sophie leaned against the elevator wall, a sob catching in her throat. She was caught between the father of her child—a man who treated her like a stranger—and a ghost who knew every secret she possessed.

"It was all in the past okay—" "Mom." Mabilis kong pinunasan ang mukha ko nang biglang pumasok si Sophia. Ayaw ko na makita ako ng pamangkin ko sa ganitong state. "I'm leaving now for school." Tumayo si Ate Alex at huminga ng malalim bago harapin ang anak nya. "Have you eaten?" Tumango lang si Sophia dahil titig na titig sakin. She must be wondering why my face is red and eyes were fluffy. "Ah Cassandra." Ibinalik ni Ate Alex ang atensyon nya sakin. "You still need to go to work."

sigaw ni Sofi nasa tabi ko na. @zane_archer

“Ang bad mo!” Umugong ang mapanuksong tawanan sa mesa namin kaya inis akong nagmulat ng mga mata at napasulyap sa ibang mesa. Nakatingin na sa amin ang lahat. Pakshet! Kahihiyan na naman ito, Katherine! Psh! “Did I hear it right, Couz?” Sophia interrogated. “Hai!” “Naku-naku! Hindi namin alam, may baby ka na pala, Couz, ha?”