Sophia #katseye Parents นิยาย & เรื่องราว

Pagtataka ni Victor. “Mayro’n,” sagot ni Sophie, “pero may sariling mundo ‘yon. Lampake ‘yon, kahit magtutuwad o magtitiwarik ako,” pahayag nito, “maaasikaso lang ako kapag malapit nang umuwi si mama o papa ko.” “Bakit hindi mo isinumbong sa parents mo?”

inosenteng tanong niya habang nakatingin kina Sophia at Clyde. Napaluha si Sophia habang lumuhod sa harap ng bata. "Yes, darling. We’re your grandparents too. And we love you so, so much." Niyakap siya ni Anabella, mahigpit, habang nasa tabi lang si baby Leo na mahimbing pa ring natutulog sa mga bisig ni Luke.

Nanatili sa kadiliman si Sophia, iniisip na siya ang magiging pangunahing tauhang magliligtas sa kanyang pamilya mula sa kapahamakan. Hindi akalain ni Sophia na handa na ang kanyang mga magulang na isakripisyo ang sarili nilang anak sa simula pa lang. Malamang na napagtanto na niya ito, na nagpapaliwanag kung bakit nagbago ang kanyang ekspresyon nang magtanong si Hailey tungkol sa gamot. "Maghanap muna tayo ng kainan," sabi ni Hailey. Pinigil ni Sonny ang gutom na samahan siya. Natural, niyaya niya itong kumain.

Nang sulyapan niya ito ay nasilayan na naman niya ang tila nakabalot na lambong sa mga mata nito kapag ang bagay na iyon ang pinag-uusapan nila, at talagang iyon ang nagpapagulo sa isipan niya. "SOFIA, anak!" nakangiting tawag sa kaniya ng kaniyang yaya Sela habang nakasunod ito sa babaeng nurse na may karga-kargang bagong silang na sanggol. "Tingnan mo, ang cute at ang ganda-ganda ng anak mo!" ani pa nitong tila aliw na aliw na nakatingin sa baby. "Oo, Sophie, tama si yaya Sela. Kasing ganda mo ang anak mo," nakangiting segunda naman ni Brix. Nasa likuran ito ng kaniyang yaya.

Sandoval si Sophia sa palapulsuhan nito at Marahas na kinaladkad palabas ng bahay. "Mama! Papa!" umiiyak na sigaw ni Sophia habang nagpupumiglas mula sa pagkakahawak sa kanya. Dahil sa rami ng tauhan ni Mr. Sandoval ay walang nagawa sina Amanda at Arnold kung hindi ang magmakaawa na lang. "M-Masyado pang bata si Sophia, M-Mr. Sandoval..." umiiyak na saad ni Amanda. "Hanapin na lang natin si Aleisha..."

Nakatalikod pa siya sa amin kaya hindi ko pa nakikita ang mukha niya. “Not really, Daddy. Kasama naman po namin si tita gorgeous at Mason,” sabi ni Sofia at itinuro kung nasaan kami at ganon narin ang paglingon ng lalaki. Parang nanigas at namutla naman ako sa kinauupuan ko ng lumingon ang lalaki kung nasaan kami. Nakahawak lang ako sa anak ko at pinipisil siya ng marahan.

“Sofia, I hope you are doing great in school. I will check your grades later.” Kumunot ang noo ko nang makita ko si Sofia na tumango sabay yuko. Hindi ko maiwasan ang ma-curious sa kanya. Siya ang pinakatahimik at hindi siya close sa parents niya, pero base sa kuwento ni Hera sa ’kin,matalino raw si Sofia kaya siguro pressured ito.