Sophisticated In Tagalog Novels & Stories

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

May pagkakaiba ba? "Hindi mahalaga kung sa tingin mo ay hindi ako kwalipikado, ngunit ang resulta ay hindi isang bagay na mayroon kang kakayahang kontrolin, ngunit nasa mga kamay ng aking apo." Nang sabihin ito ni Deogracia, sinadya niyang bigyang-diin ang salitang apo na naghatid ng napakaespesyal na kahulugan. Malinaw, dahil ang iyong buhay ay nasa mga kamay ni Esteban, anong mga kwalipikasyon ang mayroon ka para sigawan ako?

ganti n'ya sa lalaki. Ngayon lang s'ya nakaharap ng lalaki na ganito kagaspang ang dila. "I'm sorry! I'm just being straight and vulgar. Ayoko ng maraming pasikot-sikot, eh doon din naman yan pupunta, hindi ba? Kaya ngayon pa lang ay sasabihin ko na sayo na hindi kita magugustohan," dagdag pa nito na mas lalong ikinasingkit ng kan'yang mga mata.

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Simula nang bumalik kami ay ngayon lang kami ulit nagkita, dahil marami kaming subject na kailangan ipasa. "Shit, babe. Faster please!" sambit at d***g ko dito. Gusto ko kasi ang ginagawa nito sa aking pagkababae. Habang bumabayo ito ay abala din ang kamay nito sa aking kuntil.

Binalingan naman ako nito saka matamis na nginitian. “Salamat Iha, masungit man minsan ang señiorito pero mabait talaga ang batang ‘yon kaya pagpasensyahan muna ha? Tatagal din ay masasanay rin kayo sa isa't isa. Siguro dahil sa bigat ng trabaho na naka-atas sa kanya kaya nabuburyo na sa buhay at ganon na ito kung magsungit.”

Kakababa ko pa lang para sana mag-agahan pero mas mauuna yata ang sermon ko ngayon. "Your nothing without your surname, Mr. Dela Vega." Ang sakit-sakit marinig mula sa kanyang sariling ina ang mga katagang 'yon. Yumuko ako para itago ang matinding pagkapahiya at ang walang katumbas na pagkabigo.