Sophisticated In Tagalog Novels & Stories

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Maliban kay Hakil, si Zudeo ang tanging kalaban na hindi nagpakita ng anumang kayabangan o pangmamaliit. Pagharap nila sa isa’t isa, tahimik ang pagitan habang nagkakatitigan na animo'y ginagamit ang mga mata sa pag-aanalisa ng bawat isa kahit pa man wala pang gumagalaw sa kanila. "Hindi kita ituturing na kaaway, ngunit susubukin ko ang iyong hangganan. Ito naman ay parte na iyong pagsasanay,hindi ba?" mahinang wika ng magiting na kawal ng Sacresia.

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Pinaandar niya na ang motor . "Kumapit ka." utos niya Kahit hindi niya sasabihin kakapit talaga ako. Ayoko ngang mahulog. Masakit kaya! Parang love lang, kapag hulog na hulog ka na may possibility na masaktan ka! Buti sana kung saluhin ka 'di ba?

“Are you saying that I’m not a nice person?” “Maayos, meaning decent.” Nagpakawala siya ng malalim na hininga. “You know what it means to be decent, yes? You’re a genius. Define that for yourself. Para sa ‘kin, mas mabuti nang decent ka sa sarili mo at sa iba kaysa mabuhay ka nang may galit sa sarili mo at sa mundo. Ang lungkot-lungkot siguro ng gano'ng buhay, 'no...”

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Pride na rin siguro, o simpleng ayaw lang niyang magmukhang clueless. Tinype niya ang phrase sa search bar. Lumabas ang meaning, “Masayang salu-salo sa bahay, kadalasang kasama ang pamilya o kaibigan, na tumatagal hanggang sa halos maubos ang pagkain o literal na maubos ang gas o umusok ang kaldero.” Tumango si Thorin. “Okay, gets ko na. Casual expression pala sa mga Filipino household.”

"Why? I want to have a baby with you. Our babies. Our little angels." "Ilan ba gusto mo?" "Ilan ba kaya mong iluwal? Kahit isang dosena kaya kong itanim sayo." "Seryoso? Mahirap mag alaga ng maraming anak." "The more the merrier love." "Tumahimik ka diyan." natatawa kong pagpapatigil ito. Kung makapag sabi ng isang dosena, parang isang luwalan lang sakanya ah.

Nakaangat na muli ang tingin niya sa'kin na pinanlakihan ako ng mata. "Let me tell you a word you have mentioned in case you forgot." Nanliit ang mga mata ko, "You said the word 'fascinated' and fascinated in Tagalog is nakahuhumaling. So now tell me Summer, how can you let out the word you've spoken awhile ago?" Ngumiwi siya. Kagat ang ibabang labi and I found her cute doing that mannerism. "I-I can't believe I am dealing with the bipolar De La Haye. Hindi ka lang pala nakakatakot, mayabang ka rin."