Sorry For Bothering You นิยาย & เรื่องราว

Isa-isa kong binuksan iyun at paulit-ulit na pagso-sorry lang ang natatanggap kong message mula dun hanggang sa hindi na yata talaga siya nakatiis at tumawag na. Halos mahulog ko ang cellphone ko ng muli iyung tumunog, napabuntong-hininga ako tsaka ini-slide ang answer button pagkasagot ko nun ay agad nagsalita si Neon. Nagsususmamo ang boses niya nang magsalita. "I'm sorry baby, are you still mad at me?" Aniya sa kabilang linya.

Thank you for understanding. PLEASE VOTE AND COMMENT.

seryoso pa rin ang tinig n’ya. “Pasensya na, nalimutan ko kasi sa loob ng room,” hingi kong paumanhin sa kanya. “I’m worried. Next time palagi dapat nasa tabi mo para madali kitang makontak lalo pa at alam ko naman na walang kang pasok,” iritable ang boses n’ya.

Ang P.O.V ni Leslie. "Kamusta?" "Sorry to disturb u, alam kong Linggo ngayon pero may problema ba ako at kailangan ko ng tulong mo." Sabi ng isang pamilyar na baritonong boses. "Oh, ikaw pala"Damn it , bakit kailangan pa niyang tumawag. Gusto niya bang humingi ulit ng tawad sa halik! Ayaw ko kapag nag-o-overthink ako sa mga bagay-bagay.

Kailangan kong mag-isip ng dahilan kung bakit hindi ko siya sinipot. Habang nakasakay sa jeep, agad akong nagtype ng reply sa kanya. “I’m sorry, but I can’t meet you right now. An unexpected emergency came up, and I need to deal with it immediately. I feel bad canceling like this, and I hope you can understand.”

“Okey. Sorry po.” “Okey na ‘yon basta huwag mo na akong pag-isipan ng masama. Hindi naman dapat talaga ako sasama kay sir kung maaga ka lang kanina nag-message. Ayaw ko sana sumama sa out of town namin kasama ng iba pang asungot kong college friends kaso sabi mo kasi kanina busy ka kaya nakapag-commmit na ako.” “Sige, ingat ka po. Sorry uli.”

Naghahanap lang din ako ng dahilan para mapanatag ang loob ko na hindi niya sinasadyang umiwas sa akin? Why am I even bothered?