No Worry Novels & Stories

Walang pag-aalinlangan, walang takot tanging pagmamahal. Jarred iniiwasan ang mga tanong, ang mga alalahanin, ang mga posibilidad ng bukas. “Let’s not think about what they might do to us. Let’s not think about what’s going to happen tomorrow,” ang kanyang mga mata ay seryoso at puno ng pagnanasa. “Let’s just be here, in this moment, and let everything else fade away. We don’t need to worry about the world when we have each other.”

Kaya’t naglakad siya papunta roon. Bago pa man siya makapasok, narinig niya ang malakas at OA na boses mula sa loob. “Mga kapatid mula sa Samahang Liwayway! Kailangan n’yong malaman — ang lumilipad na espada ko ay isa sa mga walang kapantay na kayamanan ng Samahang Daan ng Hiwaga! Tinatawag itong Noon Money Sword! Tanungin n’yo pa ang iba kung gaano kahirap ang pinagdaanan ko para nakawin ang espadang ito! Kung gusto n’yo itong bilhin, mangako muna kayo na hindi n’yo ito gagamitin sa palitan sa loob ng tatlong araw. Kung hindi, hindi ko ibebenta!”

Nag-aalalang tanong ko sa kaniya. Siya na lang ang natitira kong pamilya kaya naman hindi ko maiwasang hindi mag-alala, kahit na nga ba ilang oras lang ang layo namin sa isa't isa. [I'm okay Laira, 'wag mo akong intindihin. This time... sarili mo naman ang isipin mo. Gawin mo kung ano man ang makapagpapasaya sa'yo... don't worry, I'm okay.]

sabi niya, medyo naiirita na. “Sorry, miss. We’re coming out now,” sagot ni Neo habang inaayos ang suot niya. “Tayo?” halos nabulunan ako. Hindi man lang ba niya kayang magpanggap? “Sa tingin mo ba may chance na lumabas isa sa atin at hindi niya mapansin yung isa pa?” hindi man lang siya kinakabahan. “Relax.” “Relax? Relax? Pwede nila akong i-deport or… or…”

“W-Well… maybe there really is a problem sa ano… c-company. Baka naroon nga siya. There's nothing to worry about, hija. Let's maintain your relationship healthy, shall we?” With the last words, my hand gripped the phone and doubt started to cloud my mind

Pero hindi pa talaga ako ready maging open tungkol sa nangyari. "Well, you have the entire sem break. Just... you know, be careful." Out of everyone who knows about Troy and I, si Faith iyong walang palya sa pagpapaalala sa aming mag-ingat. Alam kong maging sila ay nahihirapan sa set up namin. But this will end soon, I know.

Kaagad naman ako nitong nginitian. "Dont worry! Masaya ako dahil sa dinami-dami ng tao sa mundo, ako pa talaga ang napili mo na bahagian ng iyung problema. Dont worry, maayos din ang lahat ng ito. Masyadong sariwa pa kasi ang mga nangyari pero pasasan ba at pakikinggan ka din ng pamilya mo. Huwag ka lang panghinaan ng loob." sagot pa nito sa akin. Pilit naman akong ngumiti.

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

Si Ramil sabay sulyap sa d****b nito. Iniwasan ko na matuksong tumingin sa nakalantad nitong d****b kaya nasa mukha niya ang buong atensyon ko. At tulad ng parati kung nakikita sa mukha niya, blanko 'yon. Walang bakas ng hiya o disgusto. Tila sanay na siyang lantaran na binabastos o kaya naman wala talagang pakialam. Either way, I can't help but shivered from disgust.

"Nandiyan pa po kayo?" "Huwag kang malikot, Lauren," narinig niya ang boses ni Anne mula sa kabila ng mesa, kalmado ngunit may kaunting tensyon. "I am right here. Stay where you are. The utility knife is open on the table, and I don't want you cutting yourself."