Sorry Message Tagalog Novels & Stories

pangsesermon sa akin ni Chris. "I-i'm sorry sa sobrang pag-eenjoy namin ay nakalimutan ko na ang oras, s-sorry kung nag-alala pa kayo," wika ko habang nakatingin sa sahig dahil sa kaba at hiya na nararamdaman ko. "It's okay hija, sa susunod mag-paalam ka sa akin okay?" sabi sa akin ni Senyora at agad naman akong tumango.

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

My God! "Uyy sorry. Diyan ka pa ba?" Minessage ko siyang muli. "San ka na! Sorry! Am just kiddin'" pangungulit ko. “Pssst!” “Uyy!” “You there???” “I’m sorry if I offended you.” Lahat iyon ang message galing sa akin. My God! Desperada na naman ako. Naghintay ako ng reply niya kahit offline ang status niya sa messenger.

"Can you please see my chat on I*******m?" Dali-dali akong nag-online para tignan ang mensahe niya at tumulo na ang luha ko dahil napakarami no'n pero ang umagaw ng pansin ko ay ang voice message niya na sinend kaninang madaling araw. Kasunod no'n ay ang mga salitang, "I'm sorry for everthing, Aphrodite. Don't know if this can calm you down but I hope this is not another reason to make you cry."

☆gagamba☆ HEART'S POV 06-02-22 (TUESDAY) "I am sorry." malumanay na wika ng bakulaw. Nginitian ko lang siya bilang sagot. "Heart, you okay?" wika nang kung sino.

sermon nito "Im sorry. Im with Sugar, may kailangan lang kaming puntahan. Nag mamadali kami kaya nawala sa isip ko ang mag paalam. Im really sorry" nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Nakokonsensya ako dahil nawaglit sa isip ko ang asawa at dahil na rin sa hindi ko masabi kung ano ang tunay na dahilan

Is he serious? "Lanche..." hindi makapaniwalang sambit ko. Bahagya siyang lumapit sa akin at tinignan ako sa mata. Kinuha niya ang mga kamay ko. "Im so sorry. Nagkulang ako bilang asawa mo. Im sorry kung nasasaktan kita–" "Lanche, n-no! You dont need to apologize. I understand everything," naiiyak na sambit ko. "But I hurt you, and Im still hurt you–"

Pabalik na sana ako sa aking pwesto upang kunin ang helmet ko ng may naka-bangga akong lalaki sa hindi ko inaasahang pangyayari. "Oh my God!" Palakas at gulat kong pagsabi sabay lumingon sa lalaking nabangga ko. "Gosh! I'm sorry miss. Hindi ko sinasadya. Pasensya kana talaga," wika pa ng lalaking nakabangga ko na halatang nagulat din sa nangyari. "No it's okay. Hindi naman ako napano and I'm sorry din," ani ko pa sabay napakamot sa ulo.

Pinindot ko yong message ni Dana para reply-an ko sya. To Dana: Na notice na kita kaya wag ka na po magalit :) Agad naman itong nag angry react sa message ko kaya tumawa nalang ako. To Anna: Sabi nila kapag daw mga pakialamera madaling mamatay? Don't worry, bibisitahin kita sa libingan mo! May isip ulit ako na sasabihin kaya nag message ulit ako sakanya. To Anna: Btw, papunta na daw si kamayatan! Kakatawag nya lang sakin kanina, congrats!

"Susuntukin na talaga kita!" "Go! It's alright. Like Dhen said "Yung ang mga nakikita namin, the rest it depends upon you.", which means, ang nakakaalam ng tunay na nararamdaman is ako, the one who's talking to you right now. Ako 'yon at ngayon sure na ako. . . . I like you." Natahimik siya then tinalikuran niya ako, "Sorry, I don't like you."