Soulmate นิยาย & เรื่องราว

“Miss Canlas, gusto kong malaman kung kailan naging magkaibigan kayo ng asawa ko.” Umiling ako. “Siguro iyong tipong parang matagal nang magkakilala sa unang tingin. Pakiramdam ko soulmates kami ni Mariel. Huwag kang mag-alala, Mr. Santiago. Dahil ayaw munang umuwi ni Mariel, pwede siyang manatili rito hangga’t gusto niya. Aalagaan ko siya nang mabuti. Maaari ka nang bumalik at alagaan si Miss Chloe nang payapa.”

Tanong ko sa kanya habang nakaupo ako sa couch malapit sa aking kama. “Aba, marahil ay natagpuan mo ang iyong hinahanap. Naghanap kaba? Ang iyong soulmate, yung The One mo, asan na? Single ka parin? Nakita mo na ano?" Sinabi niya habang nakangisi, at natawa ako sa tanong niya.

Bukod sa pakiramdam na tila pamilyar ang hugis ng mga kilay at mata nito, wala na siyang ibang maalala tungkol sa lalaki. Naalala niya bigla ang sinabi ng tita niya noon. Kapag daw nakatagpo ng isang tao ang kanyang soulmate, para lang silang nagkita ng isang lumang kaibigan pagkatapos ng maraming taon; may pamilyar na pakiramdam at walang katapusang mga bagay na gustong pag-usapan. Siguro nga, si Ahmed ang itinadhana para sa kanya.

She then closed our distance for a tight and warm embrace. “T-Tapos na talaga kami, C-Chad… Naiintindihan ko na ang lahat. Hindi niya talaga ako m-minahal…” humahagulhol na sumbong ko sa kanya. She caressed my hair and back. She did not say a word, but her silence was loud enough to reverberate her message – love and understanding. They said that soulmates will always manage to find each other, and I think that was true. Chadleen, my cousin, best friend, and soul sister, found me in times when I needed her most.

Ayoko mag-aksaya ng oras at baka wala akong matapos kung i-entertain ko ang istorbong 'to. "You know... naisip ko na destined tayong dalawa na magkita lagi." Muli niyang pagsasalita, hindi ko siya pinapansin sa nonsense niyang sinasabi. "We've met three times, and I think it's not coincident. Maybe... we are soulmates?"

Kung anong meron sa amin ni Axcl, hindi iyon maiintindihan ng iba. He's my soulmate; my other half. Nakatadhana kami sa isat-isa at kung dumating ang panahon na hindi na niya ako mahal, baka nga possibleng titigil nalang din ako sa paghinga. It's cliché but it's true. Anong meron sa amin ay hindi mababaw. Sobrang lalim no'n dahil ang relasyon namin, hindi namin itinayo ng dalawang taon lang. Maraming taon naming itinayo ito, at kasama namin ang isat-isa sa hirap na pinagdaanan namin noon.

"I will just be in your side, supporting you and making you smile and happy." Napangiti siya nang may mabatid. "You were right. We're sort of friends. And, thank you for that, Sebastian." "Nah, we're not friends, we are soul mates." Dinala ni Sebastian ang kanyang kamay sa mga labi nito at hinalik-halikan. "I read from somewhere, love is a friendship set on fire." Nais niyang kabahan nang marinig ang katagang

That girl must be very lucky to have a mom like hers. I shook my head and followed Freiya upstairs. I found her sitting on her bed, facing her laptop. She glanced at me and signaled for me to come over. I walked toward her and watched as she searched for the situation I was in right now. "Now I understand why you’re like this. It’s called Astral Projection. It’s a phenomenon where your soul, or your 'Astral body,' leaves your physical body and gains the ability to travel outside it," Freiya explained.

“A soul is divided by two, the will search and the one will wait until they find one another in the midst of the chaos. We witches have born with half with our souls but we found the half of it? No matter what happened tthings will always fall into places.” “Do you mean that there is a chance that Leo is my soulmate?” “Yes, it seems that the case kaya hanggang ngayon ay hindi pa rin siya mawala sa isipan mo.” “What will I do?” Ngumiti sa kanya ang kanyang ina. “You found him, now it’s is his turn to look for you. “

Naupo ako sa may grills ng bintana ng kwarto ko at nagsindi ng sigarilyo. Napakaswerte naman nina Mama at Orlie, nakita na nila ang mag-aalaga at nagpapasaya sa kanila. Naniniwala pa rin ako na ang bawat tao ay may itinalagang makakapareha. Soulmates, kumbaga. Sabi nga ni Father Erin, hinulma ng Diyos na tanging para sa ‘yo lang. ‘Yung kahit na anong gawin mo, sa'n ka man mapunta, at kahit ilan pa ang maging partner mo d'yan, sya at sya pa rin ang kababagsakan mo. Dahil nga, sya ang itinadhana para sa 'yo.