Speak For Yourself Meaning Novels & Stories

May sinabi ba ako? "I... mean—payag po ako." Wala akong maisip na idadahilan kaya iyon na lang sinabi ko. Naubo ako dahil parang nalunok ko lahat ng laway ko sa kaba. Ikaw ba naman titigan ng isang Marcel Magpantay na hindi maitimpla ang mukha. Ang galing kasi ng speech mo, Liam. Extremely helpful. Saan ko ba kasi nakuha ang mga pinagsasabi kong parang namamanhikan?

malamig niyang sabi. "Kung ang pagpili sa sarili ko ay pagiging selfish, sige. Maging selfish na ako. Hindi ko na kailangan ng kahit anong sentimo mo. Iwan mo na ang papel na 'yan, pirmahan mo, at huwag mo na akong gambalain pa."

Iba ang tadhana niya mula sa 'kin. Napakavocal kong tao. Sasabihin ko ang lahat ng gusto kong sabihin. Wala akong pake kung mao-offend ka man o hindi. Pero isang bagay lang talaga ang ayaw kong sabihin. 'Yon ay 'yong mga personal and silent battles ko. Ayoko 'yong sabihin sa iba. Ayokong isipin nila na mahina ako kaya hangga't maari, pinipili kong magmukhang matapang sa harap ng mga tao.

“Huwag mo akong gawing inutil na parang hindi ko kaya ang sarili ko. Huwag mo akong tanungin dahil hindi mo ako kilala.” “Yeah, I don’t know you. Why don’t you stand up and walk out of my door? Anggaling mong magsalita. Palagi mong sinasabing kaya mo ang sarili mo kahit hindi. Wala kang dapat patunayan. Muntik ka nang mamatay at nagagawa mo pa ring magmatigas.” “Huwag mo akong sermunan.”

I can be myself whenever they're around. "Ikaw lang ang makakapagpatawad sa sarili mo, anak." Marahan akong tumingin kay mama. "Ano pong ibig ninyong sabihin?" "Patawarin mo na ang sarili mo, para makapagpatawad ka na rin sa kapwa mo." Malambing niyang wika na hindi ko mai-sink in sa utak ko. Parang sarado iyon at ayaw maproseso.

Natawa din siya "Speaking of!" Nagpunas muna siya ng bibig bago magpatuloy sa pagsasalita "Itutuloy ko yun, gusto ko din kasi magkaroon ng sariling bahay.. well i have a condo but gusto ko ng bahay talaga kaya itutuloy ko yon at!" Bitin niya "I will let you to decide kung ano ang magiging design sa bahay ko" Napangiti ako

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Hindi sa wala akong pake sa mga kapitbahay ko pero kasi alam kong ang gagawin ko ay tama, hindi ko ibababa ang sarili ko sa isang mapagmataas na kagaya ng daddy niya! "Sabi nga ni tatay, isang mabuting bagay rin ang umangat sa isang mapagmataas. Pero dapat meron ka ring pride para magawa iyon!" wika ko. "Pinagsasabi mo?" "Wala, wala, sabi ko...ipagpasadiyos na lang natin ang lahat!"

She will piss him off. “No! I own myself, no one’s own me I am at my own person. Hangga’t kaya ko, hangga’t may kamay at paa ako tatakas at tatakas ako mula sa kamay mo.” Alam niyang sa pagsabi niya sa mga katagang ito ay tila sinabi niya na rin na nagdedeklara siya ng giyera sa pagitan niya at sa pagitan ng binata.

"Sapat na sa aming pinalaki, pinakaian, at kinupkop niyo kami. Pinag-aral at ini-turing na sariling dugo. We can stand on our own, pay our bills on our own, live on our own." "Tingnan mo iyang mga kapatid mo at nagsipag-alisan din nang makapag-tapos. Gusto ko tuloy isiping hinikayat mo sila." Muli niyang nilingon ang ina at nakita ang pag-nguso nito. Napangiti siya.