Speak For Yourself Meaning Romane & Geschichten

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

She will piss him off. “No! I own myself, no one’s own me I am at my own person. Hangga’t kaya ko, hangga’t may kamay at paa ako tatakas at tatakas ako mula sa kamay mo.” Alam niyang sa pagsabi niya sa mga katagang ito ay tila sinabi niya na rin na nagdedeklara siya ng giyera sa pagitan niya at sa pagitan ng binata.

(Shin POV) May mga taong nagsasabi na wag natin pakingan ang sinasabi ng iba. Ngunit pilit man natin magbingi-bingihan sadyang nakakadepress ang mga sinasabi nila. Kaya paniwalaan ang sariling kakayanan. Wag na wag kang sisiksik sa sulok na kala mo di ka mumultuhin ng mga kinakatakutan mo. Face your fear kung baga. Dahil pagkatapos nito, masasabi mo na lang sa sarili mo kapag na-overcome nga.

Kainis! 'Limot mo na siya self kaya umayos ka! Iyang pagiging marupok mo ang nagtulak sa iyo kaya ka nga napasabak sa buwis buhay na training eh tapos sa isang iglap, magiging marupok ka lang. Haysssst, isusumpa na talaga kita self' of course sa sariling isip ko lang iyun sinabi. Hindi po pwedeng iparinig sa iba dahil baka mapagkamalan akong baliw.

“Sorry, nakasanayan ko nang magpaka-cool, parang may kausap akong customer.” Ngumiti si Persephone, parang alam na niya. Naalala niya ang kasabihan: Kapag nasa labas ka, ikaw ang gumagawa ng sarili mong identity. “Focus ka na lang sa trabaho mo. Ako na bahala sa sarili ko. Tatawag ako sa 4S store, kung wala pa rin, taxi na lang.” “Okay. Basta call me kung may kailangan ka,” sagot ni Hades.

nakikiusap nitong wika. Umiling ako at nag salita "Magbago ka para sa sarili mo, hindi para patunayan sa ibang tao. Dahil darating ang araw na kapag wala na ang sinasabi ko na tao? Babalik ka pa rin sa dati!" makahulugan kong sabi dito at nilagpasan ko ito. Kinuha ko ang helmet ko at sinuot ko ito ng mabilis. Kinuha ko ang pagkakataon na naka tanga pa siya at mabilis akong umalis.

Nagbakasakali lang kasi ako makakuha ng tamang kasagutan. 'Ay, tama ba iyong sinabi ko? Naku, self. Palpak ka talaga kahit kailan.' Kastigo ko sa aking sarili sa isipan. "You also want to go inside? " Pag-aanyaya nitong wika pa sa akin. "O-okay lang ba?" medyo nauutal ko pang saad dito. 'Nakakainis! Bakit ba ako laging nauutal sa harapan nito?'

Tumawa si Charlie at sinabi, “Tingnan mo ang sarili mo. Hindi ka tapat. Iyon ang dahilan kung bakit ayoko sayo. Walang kahit isang katotohanan ang lumalabas sa bibig mo sa isang araw.” Habang nagsasalita si Charlie, sinabi niya nang seryoso, “Kung gusto mong umalis, sabihin mo lang. Basta’t sasabihin mo ito, bibigyan kita ng pagkakataon. Nagkataon lang na may kailangan akong ipagawa sa isang tao. Ibibigay ko ito sa iyo kung sasabihin mo ito nang direkta.”

Mayroon silang lakas ng loob na talunin ang sakit para makapamuhay ng mas matagal. Ngayon ko naisip ang kahalagahan ng speech ko. Paano bawat salita na bibitawan ko ay may kahulugan sa kanila. *Living Life to the Fullest.* Kasi hindi mo alam kung kailan titigil ang puso mo. Nakatayo ako sa harap ng stage, hawak ang papel na naglalaman ng speech ko. Ibinilog ko ito at inilagay sa bulsa ko.

saad niya bilang paghahayag sa sarili. "Sapat na ang narinig ko para maniwala akong ibibigay mo nga sa 'kin ang mga kailangan ko, ibig lang sabihin nito, pumapayag ka tulungan ako laban sa ama mo," saad ko na ikinatango niya. "I prefer na ibang tao ang maging dahilan ng pagbagsak niya, hindi ako mismo. Dahil ayoko kamuhian niya 'ko, even I am capable of doing that," saad niya.