Novel & Cerita Speak For Yourself Meaning

"Bilang empleyado, kung ayaw mong mapagsabihan ka ng amo mo, umalis ka. Go build an empire wherein you are the boss, para hindi ikaw ang mapapagalitan at ikaw ang may karapatang magalit." Gaya ng kanina ay hindi na naman ito nakapagsalita agad. Pero mayamaya lang ay nag iba na naman ang ekspresyon nito. Nagtaas pa ito ng noo na animo'y proud na proud sa sarili. "Wala kang kapupuntahan kung mawawala ako. Sino nang magma manage sa iyo, ha? You can't find anyone out there that is as good as me!" pagmamalaki nito.

Nakagat ko ang ibabang labi nang maintindihan ko ang sinabi niya. P-Papaanong nalalaman niya ang laman ng isip ko sa mga ganoong sitwasyon? "You can't even defend yourself by speaking for yourself. You want me to tell you how weak you are?" He stood in front of me, confronting me. He's emotionless, I'm afraid I might take his word as an offense.

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

Bakit ako umiiyak at nasasaktan? Hindi ako ito. Hindi ako iyakin. Malakas ako. Matapang. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon? Ano ba ang nangyayari sa akin? Karine’s Point of View Selfish. Ako iyan. According to Merriam Webster Dictionary, it is having or showing concern only for yourself and not for the needs or feelings of other people.

Hindi ba pwedeng hayaan na lang nila ako? "I am fine..." I said as if I am convincing myself. Whatever they said to me... it doesn't matter anymore. I am not going to let anyone control me, and dictate what I should do. I am free. And I am not going to let anyone take away this freedom from me.

nakangisi niyang sabi. “Sus nakahumble mode iyan.” natatawa kong turan. “I’m glad that you’re gradually back to your old self.” parang wala sa sariling usal niya. What he’ve just said kicked my curiosity. “What old self are you talking about?” puno ng kuryusidad na tanong ko. Nagulat naman ito at bahagyang ipinilig ang ulo‚ “N-Nothing.” utal nitong sabi at naunang naglakad.

Mapepera nga sila pero masahol naman ang ugali. How they treat me, is how they feel about me. Actions tell what people hide. They were disgusted and embarassed about the idea of me being a mute. If they can't like me, so what? Ayoko rin sa kanila. Action speaks louder than words and it will truly shows their true colors. Minsan hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Minsan ang tapang ko, minsan ang hina-hina ko. May mga araw na kaya kong i-handle 'yong tingin nila sa akin at may araw na down na down ako sa mga napapansin at naririnig patungkol sa akin. Pinipilit ko lang pala maging malakas para sa sarili ko kasi ayoko na maging talunan. Kasi walang iba na tutulong o dadamay sa akin kundi a

Mabilis siyang lumingon dito, ang ekspresyon na may seryosong ekspresyon. "Hindi ka niya pwedeng galawin. I make my own rules in life," sagot ni Anthony ng walang bahid ng pag-aalinlangan sa kanyang boses.

nagtatakang tanong niya. “Lie to yourself and say you love me.”

Iba kasi talaga ang dating ng bawat salita niya. “I-I just said what I had to say…” mahina kong tugon, tinatago ang kakaibang saya sa aking puso. “Exactly.” Tumango siya. “You said it firmly. You stood for yourself. That’s not easy to do, lalo na kung ikaw lang mag-isa sa gitna ng lahat. But you did it.” Hindi ko alam kung anong sasabihin ko, ang hirap naman kasi mag focus kung makatitig siya parang mawawala ako sa harap niya.