Speak For Yourself Meaning Novels & Stories

Ihahanda niya ang sarili sa paglaban. “User ka, Ella at tatapatan ko ang pagiging user mo,” pakikipag-usap ni Sophie sa wala, “alam kong ginagamit mo lang ako for reasons na hindi ko pa lubos na alam. Okey lang. Gagamitin din kita para sa sarili kong pakinabang. Maggagamitan tayo, traydor kong kaibigan.”

Nakaupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ako. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon siya makatingin. Para bang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya magawa. Para bang may gusto siyang aminin ngunit hindi niya kayang bigkasin. Hanggang sa marahas itong napabuntong hininga at nagsalita. "Is that really how you see yourself?" Napahinto ako. Bahagya akong napakunot-noo.

aniya. Ngumiti na lang ako at hindi na nagsalita pa. Hindi siya ang unang taong nagsabi no'n kundi si Freya. Wala akong tiwala sa sarili ko o sa paraan ko ng pagsasalita kaya naman nagulat ako nang sabihin sa'kin ni Freya na may word of wisdom ako. Kailangan ko lang daw talaga ng self-confidence at perfect ako para sa mga public speaking.

To defend myself kapag alam kong minamaliit na ako. Hindi ako bastos. Hindi ako palasagot. Pero marunong akong magsalita kapag kailangan. Hindi porke magulang ko sila ay pwede na nila akong pagsalitaan ng ganoon. Respeto ang itinuro nila sa akin. Respeto sa kapwa. Respeto sa sarili. Pero bakit parang bawal iyon kapag ako na ang humihingi?

Hinawakan ni Kai ang aking kamay, nakita ko sa mga mata niya ang pagkahabag sa akin. “Hey, we’re here and we’ve got your back but If you want people to appreciate you, you gotta look out for yourself first. ” wika nito sa akin. Hindi ko na mapigilang nang pumatak ang aking mga luha. Masyado akong natouch sa mga sinabi nila. Nakaramdam ako nang kakampi mula sa kanilang dalawa.

sabi ni Daddy sa kanila at matalim akong tinignan na parang sinasabi niya na kailangan kong sundin kung ano ang sabihin niya. Hindi ko man lang na depensahan ang sarili ko. Walang salita ang kayang lumabas mula sa bibig ko. Gusto kong sabihin na ayaw ko dahil kahit kailan ay hindi ko nakita ang sarili kong naging abogado at kahit kailan ay hindi ko hahangarin maging abogado. Malayo 'yon sa gusto kong hangarin sa buhay ko. Pa'no ko ipagtanggol ang ibang tao kung maging ang sarili ko nga ay hindi ko kayang depensahan? Pa'no ako magiging abugado kung hindi naman 'yon ang gusto ko? Gusto ko nang umalis sa lamesang ito. Para 'yong torture sa'kin na makasama sila at ako ang ginigisa sa usapan nila

“I know who I am, what I am, and what I can do.” Bahagya akong lumapit, halos magtama ang mga mata namin. “Hindi ko na kailangan pang i-market ang sarili ko. Hindi ko rin kailangan ng sponsor para lang kilalanin. At lalong hindi ko kailangan ipapakilala ng kakilala sa kakilala nila.” Sandaling natahimik ang paligid, parang hinihintay ang huling banat ko. “My name…” ngumiti ako, dahan-dahan, parang isang hamon, “…is enough.”

Wala dapat may kapangyarihan na maimpluwensyahan ang emosyon ko. Habang humihinga nang malalim, pinakalma niya ang sarili at malamig na sinabing, “Hindi mo kailangan mag-report sa marketing department bukas.”

Hindi ni Amanda nagugustuhan. "Loosen up your grip, girl. Patuloy kang ko-kontrolin ng mga taong nasa paligid mo kung hindi ka marunong ipaglaban ang mga kagustuhan mo." Pangangaral niya. "You have to be yourself. Do the things you want." "It's easier said than done," sagot nito.

sabi nito. “Ayaw ko munang magplano para sa ibang bagay. Uunahin ko muna ang sarili ko,” matatag niyang wika. “That’s good. Love yourself first.” “Ikaw, wala ka bang plano?” balik niyang tanong. “Hm. It’s hard for me to make plans in advance. I’m reckless sometimes, and I love it. Gusto ko kasi ng sorpresa palagi.” “Paano kung pumalpak ka sa on-the-spot plans mo?”