Speak For Yourself Meaning Novelas e Histórias

(Shin POV) May mga taong nagsasabi na wag natin pakingan ang sinasabi ng iba. Ngunit pilit man natin magbingi-bingihan sadyang nakakadepress ang mga sinasabi nila. Kaya paniwalaan ang sariling kakayanan. Wag na wag kang sisiksik sa sulok na kala mo di ka mumultuhin ng mga kinakatakutan mo. Face your fear kung baga. Dahil pagkatapos nito, masasabi mo na lang sa sarili mo kapag na-overcome nga.

Isip-isip din kasi minsan bago magbitaw ng salita, self. "Ano sa palagay mo sa akin, wala akong pera? Kaya kong ibigay lahat ng gusto mo kaya ayaw ko nang marinig pa sa susunod ang ganiyang mga salita." seryosong wika niya sa akin.

Sapat na ang tibay, tapang, at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila. Hindi mo kailangan na maging matalino o mayaman para magawa ang mga bagay na nagagawa ng iba. Sapat na ang pagiging matibay, tapang at lakas ng loob na meron ka para pantayan sila. At mas lalong hindi mo kailangan matutong mag-English para lang makibagay sa iba o para masabing matalino ka. And just because you can speak english doesn’t mean you are intelligent. Remember that there are hundreds, possibly even over one hundred sixty, different varieties of English spoken around the world. Therefore, speaking English should not be considered a measure of intelligence.

and I'm damn so stupid to let her go through this alone. "Laging may masasabi sa'yo ang ibang tao, makagawa ka man ng mabuti o hindi." I cupped her face. I stare at her intently. "Mikael, I always tell you to be yourself always, and don't let other people to make you down. You can always defend yourself, don't think that you might ruin your Lolo's image, he will love it when he see you fighting back. So don't hesitate to defend yourself whether it's your superior or not." "Kahit na ikaw?"

Nakaupo sa gilid ng kama habang pinagmamasdan ako. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon siya makatingin. Para bang may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya magawa. Para bang may gusto siyang aminin ngunit hindi niya kayang bigkasin. Hanggang sa marahas itong napabuntong hininga at nagsalita. "Is that really how you see yourself?" Napahinto ako. Bahagya akong napakunot-noo.

aniya. Ngumiti na lang ako at hindi na nagsalita pa. Hindi siya ang unang taong nagsabi no'n kundi si Freya. Wala akong tiwala sa sarili ko o sa paraan ko ng pagsasalita kaya naman nagulat ako nang sabihin sa'kin ni Freya na may word of wisdom ako. Kailangan ko lang daw talaga ng self-confidence at perfect ako para sa mga public speaking.

To defend myself kapag alam kong minamaliit na ako. Hindi ako bastos. Hindi ako palasagot. Pero marunong akong magsalita kapag kailangan. Hindi porke magulang ko sila ay pwede na nila akong pagsalitaan ng ganoon. Respeto ang itinuro nila sa akin. Respeto sa kapwa. Respeto sa sarili. Pero bakit parang bawal iyon kapag ako na ang humihingi?

Hinawakan ni Kai ang aking kamay, nakita ko sa mga mata niya ang pagkahabag sa akin. “Hey, we’re here and we’ve got your back but If you want people to appreciate you, you gotta look out for yourself first. ” wika nito sa akin. Hindi ko na mapigilang nang pumatak ang aking mga luha. Masyado akong natouch sa mga sinabi nila. Nakaramdam ako nang kakampi mula sa kanilang dalawa.

sabi ni Daddy sa kanila at matalim akong tinignan na parang sinasabi niya na kailangan kong sundin kung ano ang sabihin niya. Hindi ko man lang na depensahan ang sarili ko. Walang salita ang kayang lumabas mula sa bibig ko. Gusto kong sabihin na ayaw ko dahil kahit kailan ay hindi ko nakita ang sarili kong naging abogado at kahit kailan ay hindi ko hahangarin maging abogado. Malayo 'yon sa gusto kong hangarin sa buhay ko. Pa'no ko ipagtanggol ang ibang tao kung maging ang sarili ko nga ay hindi ko kayang depensahan? Pa'no ako magiging abugado kung hindi naman 'yon ang gusto ko? Gusto ko nang umalis sa lamesang ito. Para 'yong torture sa'kin na makasama sila at ako ang ginigisa sa usapan nila

“Iba pala talaga kapag ikaw ang nagluluto para sa sarili mo. Parang mas na-appreciate mo ang bawat bite.” “Saka, hindi lang ‘yun,” biglang seryosong sabi ni Isaid. “Masaya ako para sa ‘yo, Aika. Ngayon, kaya mo na ang sarili mo. Wala nang mag-uutos sa ‘yo na wala sa lugar, wala nang pipigil sa ‘yo sa mga gusto mong gawin.”