Spoon And Fork Etiquette Mga Nobela at Kwento

“Calix, engaged na tayo, bakit gumagamit ka pa ng serving chopsticks para sa’kin? I don’t dislike you naman.” Hindi nagbago ang ekspresyon ni Calix. Kalma lang ang boses niya nang sumagot. “Table etiquette lang ’yan. It has nothing to do with whether you dislike me or not.” Tumawa si Celes, halatang kinikilig, at masayang kinain ang isdang isinubo sa kanya. Tahimik namang napakuskos ng ilong si Cassie.

Tumahimik siya at kumuha ng pagkain gamit ang chopsticks, nagbuntong-hininga, "Hindi pa ako kumain buong araw, gutom na ako. Kumain muna tayo, saka na tayo mag-usap." Tumingin si Dominic sa kanya, ang mga kunot sa noo ay lalong sumidhi. Kumuha si Martin ng isa pang piraso ng pagkain gamit ang chopsticks at inabot kay Dominic, "Brother Dominic, baka hindi ka pa kumain, sumubo ka muna." Walang nagsalita sa paligid. Hindi maiwasang mag-sisi ni Martin. Kung alam lang niya, sana'y naghintay muna siya bago tawagan si Dominic. Hindi na sana siya napalagay sa ganoong sitwasyon.

"N-Nevermind!" Angela was cautious and couldn't look me in the eyes. What the hell is going on? Dumating ang order naming pagkain. Her mom ordered the same thing for Angela and Adam. She knew Adam, mukhang nasa iisang industriya lang ang ginagalawan nila. Napatingin ako sa kubyertos na nilagay ng waiter sa harap ko. Three spoons, three forks and a knife. Bakit tigtatatlo ang binigay niya? Nakakahilo naman.

“Magpapakabait po ako, pangako.” Bagamat sila'y galing sa probinsya at salat sa yaman, itinuro ng kanyang ina sa kanya ang tamang asal sa hapag-kainan. Lagi siyang pinaaalalahanan: Wag humigop ng sabaw. Wag ngumanganga habang kumakain. Wag gumawa ng ingay habang nginunguya. Hintayin munang kumain ang matatanda bago gumamit ng chopsticks. Umupo nang tuwid. At wag mag-iwan ni isang butil ng kanin sa mangkok.

May mga chef na lumabas sa isang pintuan na nag-serve sa amin ng beverages, while iyong iba naman ay pinag-slice pa kami ng grilled pork at marahan na inilalagay sa aming mga plato. The utensils have a gold lining design, even the plates looks handmade and expensive. Dahan dahan kong kinuha ang puting table napkin at huminga ng malalim. I need to apply the table manner that I learned, pakiramdam ko bawat galaw ko ay kailangan eksakto.

Wala akong nahanap na eksaktong sagot, pero may lumabas na article: “10 Tips for Attending Formal Events.” Number 1: Dress appropriately. Well, check. May stylist na magdadala. Number 2: Act confident. Good luck sa akin. Number 3: Know which fork to use. Napatulala ako sa kisame. Wait—ilang fork ba meron?! Doon biglang pumasok ang utak ko sa mini-daydream mode. Nakita ko ang sarili ko naka-gown, kumikintab pa, habang nakaupo sa mahabang table. May tatlong klase ng tinidor sa harap ko—isang maliit, isang medium, isang malaki. Syempre, nahawakan ko yung maling tinidor. Tapos nakita ko lahat ng guests nakatingin sa akin na parang: Who invited this girl?

He explained, I pouted my lips and shyly glanced at his reddish cheeks and ears. He slightly pushed his eyeglasses and turned off the stove so we could eat, nang kumain na ay umawang ang labi ko nang pagsabayin pa ni Yeon ang kamay namin na maghugas. Napangiti ako dahil parang hinuhugasan niya na rin ang kamay ko, kagat labi akong nagpatuyo ng kamay matapos maghugas. “Don’t tell me you’re gonna eat that with a spoon and fork?” Natigil siya at ibinaba ang hawak.

Nag-aalangan man ay kinuha niya ang tinidor sa kanyang kaliwa at akmang itutusok ito nang bigla siyang pigilan ni Stefan. “Wait!” Napatingin naman siya dito na may nagtatakang reaksyon. “Why?” “That’s not the salad fork,” wika ni Stefan. “The salad fork is the first fork to your left.” Napakagat ng labi si Eunice at hiyang-hiya sa kanyang sarili lalong-lalo na kay Stefan na kahit tableware hindi niya alam kung ano ang pagkakaiba.

Walang plato, walang spoon and fork. Oh. My. Gosh. “Wait, are we… eating like this?!” bulong ko kay Camille. She laughed. “Yes, cousin. Bare hands only. Kaya nga budol fight!” “Oh my gosh. Bare hands? In front of everyone?” “Yup. Don’t worry, everyone does it.” Nakita ko nga pati yung mga kapitbahay, ready na rin, nakapila, nakangiti, parang game na game.

Napapitlag tuloy ako sa gulat. "Can't you see a single spoon in front of you?" Umiling-iling ako. Oo nga pala, ang batas kasi sa 'min, bawal kang sumabay sa hapag-kainan kung walang kahit ano na nakalagay sa parte ng mesa kung saan mo balak umupo. Bihira kong makasama ang dalawang 'to sa kainan, pwera na lang kung may okasyon.