Spoon Fed Novels & Stories

Nasa gilid ko siya ngayon. Pinaupo ko siya sa swivel chair na inuupuan ko."What do you want to eat?"Sabi ko habang hinihimas ang buhok niya. "I want spaghetti." Tuningin siya sa akin."Mommy, spaghetti..."She smiled. I pursed my lips. Rhezian and Marebeth bought my kids cheap foods. I'm gonna kill them. "No, baby." Sinimangutan niya ako."But mommy. Spaghetti is delicious."Tinignan niya ang kanyang kapatid

Pinapakiramdaman niya ang kanyang sinapupunan na tila pumipintig pintig at kumakalam. Maliban sa hot chocolate na ininum niya kaninang dapit hapon ay iyon lamang ang laman ng kanyang sikmura. French toast at hot milk naman sa tanghalian kaya't siguro gutom na gutom na ang kanyang baby sa tiyan niya. "Baby, please behave, malapit na tayong kakain, please be good," tahimik na usal niya sa kanyang baby na pinasimpleng hinaplos ang kanyang sinapupunan.

Mahalaga pa rin at masustansya din na nag-breast feed pa ito hanggang isang taon. Ngayon ay pinaghandaan ko siya ng na-blender na patatas at broccoli para sa lunch niya. Maingat kong hiniwa ang gulay, hinugasan ng ilang beses, saka pinakuluan hanggang sa siguradong malambot na ito. Habang hinihintay kong lumamig, pinapanood ko siyang gumagapang sa loob ng kwarto. Busy ito sa paglalaro ng laruan niya kung paminsan-minsa’y nadadapa pero pilit pa ring bumabangon. Pero hinahayaan ko lang siya dahil may foam naman ang sahig.

Shein. “Wife!” Lumingon ako sa kaniya at nakitang sumimangon siya. “Feed me,” nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. Anong feed me? Ano siya bata? “May kamay ka Mr. Shein.” “But I want you to feed me. Please…” Hindi ko alam kung magagalit ba ako o maiinis. Para wala ng gulo pa ay pumunta nalang ulit ako sa tabi niya at sinubuan siya.

sabi niya. Ngumiti naman ako ng matamis. “Thank you for giving in to my cravings. I love you!” “You're welcome, Baby. I love you too.. I told you—I’ll spoil you every day, remember?” “Thank you for spoiling me. Let’s try this!” I stood up and grabbed a spoon, a small plate, and a knife from the top of Zach’s mini cabinet before happily going back to my seat. Zach was just standing there with his arms crossed, leaning against the desk, watching me with a small smile.

Inalis ko sa tissue paper ang plastic spoon and fork bago inabot sa kanya. "I don't want this kind of utensils." Maarteng inilayo nya sa kanya ang kutsarang inabot ko. "Walang stainless, nagtitipid sila sa hugasin." "It's fragile." Inabot nya ito at binend bigla ang tinidor dahilan para maputol. "See?" Nag titimpi lang ako sa taong to. Sa paghahalo ng spaghetti ko na lang itinuon ang pansin ko. Maingat, wala namang imik ang taong nasa harapan ko kaya naman tiningnan ko ito. Nakatanga lang sya sa ginagawa ko.

He scooped a spoonful of fried rice and fed her. Gusto niya itong hambalusin pero nanonood ang mga anak nila at nakabungisngis pa.

Amoy pa lang niyon ay agad na'ng kumalam ang sikmura ko, kung kaya naman hindi na ako nagdalawang isip na kunin ang plastic spoon na nasa loob ng cup at sumubo ng sopas. For sure, si Tita Miracle ang nagluto niyon kaya sobrang sarap! Minsan ko na kasing natikman ang luto niyang sopas. Kapag nagluluto kasi siya ng sopas ay atay at balunan ng manok ang kaniyang isinasahog at nilalagyan niya rin ng boiled eggs kaya naman malasa at creamy ang kaniyang sopas! “Kumain ka na din muna anak.” alok ni Tita Selena kay Jacob ng makitang hawak nito ang cup ng sopas.

Sunod ay panakaw na hinalikan ang pisngi niya. True to his words, magana nga itong kumain ng sweet-style spaghetting niluto niya. Nahigitan pa nito ang appetite ng mga bata. At kung ang gana sa pagkain eh namamana, kay Matt pa rin siguro nagmana ang mga ito. Just like that morning, she finished eating first. Pinanood niya ang tatlo habang kumakain and refilled their glasses with water. “What are we going to say to Mommy,” ani Matt. He already cleared his plate ganoon din ang kambal.

sabi ng kasambahay habang iniaabot sa akin ang isang medium-sized na box. Napalingon ako sa kahon, kumunot ang noo ko. "Shopee?" ulit ko, bahagyang natawa. "Hindi ko naman in-order 'yan." Tinanggap ko ang box at napatingin sa direction ni Caleb. Abala pa rin siya, parang hindi man lang niya narinig ang usapan. May hawak pa siyang maliit na feeding spoon sa isang kamay at tissue sa kabila, parang multitasking champion ng parenting world.