Novel & Cerita Starlight

She reached to switch it off, feeling the comforting warmth of her blankets. Suddenly, the lights flickered once—then everything went dark. Power outage,... nanaman? Iritabling napakurapkurap si Nina. Moonlight spilled through the window, casting long shadows across the room. Nina's breath hitched. She was alone. Vulnerable. Then, from the front door came a deliberate knock—soft but unmistakable. She froze, heart pounding. "S-sino po?" she whispered, voice trembling. No answer. The knock came again, louder this time.

Vava. "The night sky becomes dark whenever there's no moon. So plain. So empty. Nothingness." Naka-ngiti nyang sabi. Nagbabadya nang magsipatak ang mga luha ko. Nagbu-blur na din ang paningin ko dahil sa mga luha ko pero hahayaan ko na sila. "Paano 'yung stars?" Tanong ko. Mahina naman syang natawa. "The moon can brighten up the sky even without stars. Wait, your smiles and craziness are the stars. Happy?" Eeeeeh! Vava naman, eh! Lintik naman, oh! Baka maihi ako nito!

Gusto kong matulog hanggang pagtanda. "Look at the sky, full of stars. The moon even smiles at you. Nakakawala ng stress at sama ng loob." He smiled genuinely. "Kapag malungkot ka, tingin ka lang sa langit. There are reasons to be happy, just look up. Someone up there will never fail you." He then met my eyes and smiled. Hindi ko talaga makakalimutan ang araw na 'to. Buong araw siyang nakangiti at nakatawa na para bang sobrang masaya siya.

sabi niya sa kanila isang gabi habang sila ay nakatingin sa mga bituin, "ay hindi ang kapangyarihang iligtas ang sansinukob. Ito ay ang kakayahang mahanap ang sansinukob sa mga mata ng mga taong mahal mo." Dumating ang araw ng "Huling Kanta." Ang "white fountain" sa Duyan ng Basurero ay sumabog sa isang nakakasilaw na liwanag, isang alon ng purong enerhiya ng paglikha na bumalot sa buong kalawakan. Ang mga bituin ay hindi namatay; sila ay nagsimulang umawit. Ang bawat planeta, bawat nilalang, bawat atomo, ay naging isang nota sa isang dambuhalang orkestra.

Nag play lang din kami ng soft music habang nakatingin sa mga bituin sa langit. Kitang-kita rin ang buwan mula dito na nagsisilbing liwanag ng gabi. “Nakaka-relax pala ‘to. Let's do this more often, Case.” saad niya. Dahan-dahan kong hinaplos ang buhok niya ng may paglalambing. “Ngayon lang ako ulit nakapag star gazing. Ang ganda talaga ng mga bituin sa langit, ano?”

Isip ko. "Like the stars, I have met someone who is like a brilliant star to me, she twinkles and she manifest her being, she can enlighten my dark side and even in my darkest days, I have a one of a kind star who gives light and who can make darkness beautiful." Sabi ni Zik habang nakatingin sa mga bituin at nagulat ako nang bigla niya akong tingnan sa mata at nagtitigan lang kaming dalawa.

Halos lahat ay positibo. Pagkatapos, huminto ang kanyang daliri sa isang pamilyar na username. StarG. Noong una siyang sumali sa PixelGarden Studio, isa si StarG sa mga pinakaunang sumuporta sa kanya. Bukod doon, halatang mayaman ito. Isang beses kada linggo, walang palya, nagpapadala ito ng pinakamahal na virtual gifts.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.

aniya na nilingon ang binata saka muling ibinalik ang paningin sa kalangitan. Tiningala ni Norman ang mga tala, muling tiningnan ang dalaga saka ito napapabuntong-hiningang umupo sa katabi nitong upuan. "I love watching stars. Nahihiwagaan kasi ako sa kanila," ani Sunshine kasabay ng pagsilay ng ngiti sa mga labi habang nakatanaw sa nagkukutitapang mga bituin.

Ano ang ginagawa ko ng dalawang taon pabalik sa oras? "Ika -3 ng Abril, ika -3 ng Abril ..." Inulit ko, sinusubukan kong alalahanin ang isang bagay. At sa lalong madaling panahon, nakuha ko ito! Ang araw na dapat nating panoorin ang Twilight Saga; Breaking Dawn, ngunit ang sinehan ay nahuli ng apoy at may nagligtas sa akin. Humina ako. "Ang araw na nakilala ko si Damon," ang aking tingin ay naging malamig. Ang bastard na iyon!