Starlight Novels & Stories

Sa loob ng isang iglap, isang nakabubulag na liwanag ang nagpakita sa espada na nagpaliwanag nang husto sa loob ng kuweba. “Ang Flaming Star Swordmanship?” Nagugulat namang napatigil dito si Adam. Ang Flaming Star Swordmanship ay ang pinakatatagong technique ng North Star Galaxy. Nagkaroon ng usap usapan na may kakayahan itong gamitin ang lakas na nagmula sa galaxy na magbibigay dito ng isang uri ng lakas at puwersang hindi maiimagine ng kahit na sino.

Habang siya ay naglalakad, ang banayad na kinang ng marangyang seda ay nakakuha ng liwanag, na pumukaw ng isang nakakabighaning paglalaro ng kumikislap na stardust, tulad ng isang celestial na sayaw na nakabalot sa kanya. Ang sweetheart neckline ay eleganteng nagpapakita ng sapat sa kanyang balat. Ang masalimuot na beadwork ng bodice ay tila isang konstelasyon ng mga bituin na bumaba sa kanya, ang bawat maliliit na butil ay sumasalamin sa liwanag tulad ng malayong kumikislap na mga ilaw sa kalangitan sa gabi.

Ilang araw ang lumipas. Ika-25 na araw na ng ikalabindalawang buwan sa kalendaryo. Ngayong gabi magsisimula ang bakasyon ng Starry Sky Technology. Napansin ni Shiena na tila lumalala ang kanyang pagsusuka tuwing umaga nitong mga nakaraang araw, kaya nakipag-ugnayan siya kay Dr. Lark upang humingi ng payo.

Nangilid ang luha ko ng makita ko ang isang singsing na kulay Gold mayroon itong malaking Star at Moon sa gitna. " Star. You are the shining star that always surrounds me when I am in the dark. And I am the Moon that will never disappear by your side." Aniya at kaagad na kinuha ang kamay ko at isinuot sa daliri ko ang singsing. Mariin ko siyang tinitigan at ganun din ang ginawa niya sakin habang hawak parin niya ang kamay ko. " Hallen. Sinabi ko na sayo na ayokong magkagulo hindi ko pwedeng sirain ang tiwala sakin ng Mommy mo."

“To be honest… kung makakaalis ako nang maayos sa Starlight Entertainment, ang pinaka gusto kong salihan… Glory World talaga.” Unti-unting luminaw ang boses niya habang ipinapaliwanag ang dahilan. “Right now, mas malakas na ang Glory World kaysa sa Starlight. Mas malinaw ang future… mas stable… at mas promising.” Tahimik na tumango si Zedhryx, halatang nasiyahan sa sagot. Pagkatapos, dahan-dahan niyang iniunat ang kamay patungo kay Alice.

“Kahit anong gamit mo may mga star talaga akong nakikita.” Hindi niya napigilang tumawa at nakangiting pinagmasdan ang kalangitan. “Nakikita mo ba iyong malaking star?” tumuro ito sa kalangitan at sinundan naman iyon ni Niel ng tingin saka tumango ito nang makita na ang tinuturo ng dalaga. “Daddy ko iyon!” tumingin ito kay Niel at napangiti. "Sabi niya pag-nakaramdam ako ng lungkot at pag-iisa.Tumingin lang daw ako sa kalangitan dahil hangga't merong star, ipinapahiwatig lang na hindi talaga ako nag-iisa."

Para bang ang bawat haplos nito ay nagdudulot ng kakaibang init sa buong sistema niya. Maya-maya lang ay naramdaman na lang niya ang mga labi nito sa mga labi niya, kusang gumalaw ang mga labi niya upang salubungin ang mga halik nito. Mainit, mapusok, mapaghanap at puno ng pagnanasa. Di mapigilan ni Alexa ang mapaungol, nadadarang na siya sa init na dala ng mga halik at haplos ni Lucas. Hanggang sa tuluyang kumawala ang emosyon na matagal na niyang kinikimkim, buong puso siyang nagpaubaya kay Lucas hanggang sa sabay nilang narating ang rurok ng kaligayahan. Kapwa sila hingal at habol ang hininga matapos ang isang maiinit na pagniniig. Kinabukasan, hindi mapigilan ni Alexa ang mapangiti nang

he said, his gaze steady. **The Evening Comes to a Close** Eventually, the sun disappeared completely, leaving us with the stars twinkling above. It felt magical, as if the world had slowed down just for us. As we got up to leave, Sean reached for my hand, his touch gentle. _“Can I see you again?”_ “Of course,” I replied, smiling up at him. _“I’d like that.”_ **The Farewell** We walked back to our cars, and as we stood under the dim streetlight, I felt a rush of warmth.

Walang mga bituin dahil sa liwanag ng buwan. Malamig ang hampas ng hangin sa mukha niya. Nasamyo pa niya ang amoy ng lumot at maalat na simoy ng panggabing hangin na mula sa malawak na karagatang nasa kanilang harapan. Napangiti si Jewel. Sitting in that place brought some silence to her. Because of the silence, sumagi sa isip niya ang ginawa sa nakalipas na mga taon.