Stay Alive の小説・ストーリー

Ang life support machine ay tumitibok nang regular, ngunit may isang pulang indicator na naka-overlay sa screen—isang remote kill switch. “Relax,” sabi ni Mark, habang pinagmamasdan ang reaksyon ni Sandro. “Still alive… for now. Control is a beautiful thing, isn’t it, Sandro? Ang makita ang buhay ng iyong ama na nakadepende sa isang pindot ko lamang.”

" '' sabi ko sir oo sobrang masaklap '' '' atlist you survive right '' tumango siya agad tama nga naman nakasurvive siya at ngayon may bunga ang pagkasurvive niya sa pangyayaring iyon . Kung noon sobra siyang nasaktan at nanlumo sa kanyang sarili .Pero ngayong nakikita niya ang kambal masaya siya at nakalimutan kaunti ang nangyari sa kanya . '' sa tulong ng mga kaibigan ko nakasurvive ako sa lahat '' '' so can I call you friend malay mo makasurvive din ako '' subukan niyang maging kaibigan si Krystal baka tama ang sinabi nitong baka makatulong sa kanyang katawan . '' oo naman pwede so we can be friend sir '' nagkamayan pa sila at nagtawanan .

“Billie—” “Stay behind me,” sabi nito, habang pinipindot ang emergency override. “Lucid, terminate all connections.” Tahimik. Pagkatapos, may mahinang tawa mula sa speakers. “You taught me too well, Billie.” Napakapit si Mariel sa kanyang braso. “Oh my God… she’s alive.” “Not alive,” sagot ni Billie. “Resilient.” “You call it resilience,” tugon ng boses. “I call it survival.”

Totoo ang mga sinabi ko kaya naman nasaktan sila. "Tama ka. Nandito na tayo, eh. All we need is to survive. Magalusan man, okay lang. Ang mahalaga ay dapat manatili tayong buhay hanggang huli. Tama?" "TAMAAAAAA!!!" Ayan! Buhay na ulit ang fighting spirit nila! Payt na ituuuuuu~

wala sa sarili niyang tanong. “Se vuoi vivere più a lungo, devi adattarti,” sagot nito. “Se vuoi proteggere la tua famiglia e te stesso, portare sempre con te questa cosa è l'unica opzione che hai.” [translation: If you want to live longer, you have to adapt. If you want to keep your family safe, and yourself safe, bringing this thing all the damn time is the only option you have.] And that felt like a slap on her face.

RED POV Nauna na akong umuwi dahil nagpaiwan si Ava sa bahay ng kaibigan niya. Napatingin ako sa aking phone habang nagmamaneho ng sasakyan dahil tumunog ito. Mabilis ko namang pinindot ang Bluetooth headset ko upang masagot ang tawag. “Yes,” sambit ko habang nakikinig sa kabilang linya. “Red,”

Zarion's POV They thought I was dead but I'm alove. I will never die, a single bullet cannot bring me down. I am now hiding in some abandoned warehouse. I survived in that fall. I'm lucky kasi puro batohan ang nabagsakan ko, siguro dahil na rin sa tubig dagat ay naka survive ako sa pagkakahulog. Akala siguro nila tapos na kasi nahulog ako sa bangin, but no, it's far from over. And it will never be.

Ayokong umasa habambuhay sa perang iniwan nila. Pagkatapos kong kumain ng simpleng hapunan, humiga ako sa luma kong kama. Habang nakatitig sa kisame... Isa lang ang iniisip ko. Stay in. Kung magiging stay-in maid ako... Makakatipid ako sa pamasahe. Makakatipid din sa pagkain. At higit sa lahat... Makakaiwas ako sa araw-araw na panunumbat ni Tiya Remy.

Nauubos na ang katiting kong pasensya. "Alam mo, po, ba kung bakit? I'm holding out for that below one percent chance to survive. Please, just run. And also, I am that miracle you need. You are welcome in advance." Iginiit ko at nagmamakaawa sa kanya ulit. Kailangan ko talagang kumbinsihin siya ng maigi. Last na talaga ‘to. Kung ayaw niya, edi bahala siya sa buhay. Matanda na naman siya.

Wayne: “Sounds good! Hey Ingrid, are you still alive there?” Napairap nalang ako sa hangin. Siguro kapag nakikita niya ako baka hanggang bukas na naman 'yung tuksuhan. “Define alive, aber?” Wayne laugh like a madman. “You sound like you just freshly nadiligan again—”