Stay Away From Me Novels & Stories

Hindi niya lubos akalaing makakaramdam siya ng ganitong kaginhawaan dahil lang sa kanyang pag-alis. Sometimes, running away is the most effective thing to do when everything feels like falling apart. And looking back, she can’t feel any regrets or what ifs. Ang tanging what if niya lang ay ‘what if nanatili siya?’. For sure, she will suffer and so as her kids.

“I don’t know yet. But eyes are everywhere tonight. Keep your distance. Blend in. Remember, no one can know we’re—” Mabilis akong lumayo sa kinatatayuan ko at saka humalo sa mas maraming tao. For heaven’s sake, I don't want to be involved in any danger! I like my life as it is. No need for drama. I just want to find Maverick and go home after. …

he mentioned in rage. "Let... me... go," mahinang aniya na pilit tinatanggal ang kamay nito sa leeg niya dahil nahihirapan na siya huminga. "Stay away from Carl. I don't want you near him. If I see you get near him again, I will not help you. Mark my words. You don't wanna piss me off," he hissed in a murmur since they have accompany inside, at binitawan na niya siya with a little push.

galit at nasasaktan kong tanong. Umiling siya, sabay kibit-balikat, at muling umupo sa sofa. Matagal niya akong tinitigan, bago siya muling nagsalita. “Stay away from Nick.” may talim niyang sabi. Napahinto ako. Parang nabingi ako sa sinabi niya. “Hindi ko alam ang sinasabi mo,” iwas kong sagot, sabay balik ng tingin sa mga papeles.

Huminto kami sa gitna ng hall at gaya ng inaasahan, may mga lumapit upang makipagkamay, bumati at makipag usap. Hanggang sa nahagip ng mga mata ko ang isang pamilyar na bulto, dagli ko siyang nilingon at nang makumpirma kong siya iyon ay mabilis kong inalis ang tingin sa kanya. At ngayon, kahit hindi ko siya tinitingnan ramdam ko ang mga titig niya sa akin. 'Remember to stay away from him,' kausap ko sa sarili habang tila tumatagos sa balat ko ang mga titig ni Caelus na nasa isang sulok ng banquet hall.

Yayakap na sana ito sa kaniya ay umiwas siya. “Stay away from me!” hasik niya dito. Natigilan si David.

Ngunit tumango ako. "Yes." Tinitigan niya ako. Matagal. Parang may hinahanap sa mga mata ko. "Then let me give you an advice." Napalunok ako. "Stay away from him." Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ko. Hindi ako agad nakapagsalita. Hindi ko alam kung tama ba ang narinig ko. "Ano pong ibig sabihin niyo?"

Sabay ngisi ko sa kaniya. Bahagyang nanlaki ang kaniyang mga mata at umawang ang kaniyang labi. Agad rin siyang nagbawi ng tingin nang makitang mariin akong nakatitig sa kaniya. "Wag mo kong matawag-tawag na princess," malamig niyang sagot bago ako binalingan muli ng tingin. "If you want to leave peacefully here then don't even think of being near me. Stay at least five meters radios away from me dahil ayoko ng gulo. Mas maganda pa nga siguro kung hindi na tayo magkakasalubong rito sa condo."

Huminga ako nang malalim para kalmahan ang sarili. Hindi ko lang siya pinansin kaya kinukulit na niya ako. "Hoy" Tawag pa niya nang makatabi siya sa akin na may pag sangga pa nang unti sa akin. Dahan-dahan ko itong binigyan ng masamang tingin. “You stay away from me" Pagpapalayo ko sa kanya. "…ayokong pag-initan ng mga nakatingin sa’yo." Walang gana kong sabi at pumaharap ng tingin.

Ramdam ko ang bigat ng bawat salita. Then I turned my back. “Stay away from Helena.” “Caleb…” I stopped, not looking back. “And stay away from my life.” Naglakad ako palayo, bawat hakbang parang hinahatak ang puso ko. Hindi ko alam kung mas galit ako o mas nasasaktan. Pero isa lang ang malinaw. Hindi ko siya kailanman mapapatawad. Not now. Not ever.