Stolen Mga Nobela at Kwento

The floor beneath my feet felt like it dissolved into an endless abyss of pure terror and blinding rage. "Sino ang kumuha sa kanya?!" I demanded, grabbing Sarah by her shoulders, my eyes burning with absolute hysteria. "Who took her?!" "H-Hindi po namin kilala!" iyak ni Sarah. "P-Pero may kasama po silang matangkad na lalaki na may hawak na cane... T-Tinawag po siyang Mr. Altamirano!" Harold. That motherfucker. That piece of absolute trash found her.

There were fingerprints everywhere and the worst part is finding out those prints were his father's. Walang motibo para patayin ng kaniyang ama si Valya. They were all equally rich. Alex was involved in military firearms, while Stan's business focused on gold and explosives. Valya is an inventor and she made a lot of money from it. Just recently, Stan was telling Kons that Valya invented a small device that could send a shockwave in a large scale. She called it GORD29. She made two of them-- one was kept in a safe, while the other one was stolen. Malakas ang pakiramdam ni Kons na ito ang dahilan kung bakit pinatay ang Ninang Valya niya.

I take a deep breath but somehow I cannot find the words that I will say to him. "I am enrolled at BGW University" I simply said to him at he gets closer to me, I am like dying here now, I cannot breath so fine. He somewhat get a tablet and do something to it, he show me the screen and it is the BGW. "Do you know my credit card is on that place? That card is the money that I've earned so bad all of the years that I am working for my company and IT IS JUST STOLEN!" Nang gigigil niyang sabi saakin at I see some flames on his eyes. He is more than Ten but I can manage to withstand it. "Sir, I think it is inappropriate to sp—"

Paniguradong siya, ganito rin ang magiging reaksyon kung malasin din ang negosyo. "Hello Gi, anong balita sa mga nanakaw? May tsansa pa raw bang ma-retrieve?" Nag-aalalang tanong niya. So, the reason behind the male's absence is that: Gian's café recently suffered with theft. Bagamat wala naman daw naging damage sa lugar bukod sa binasag na salamin at mga kalat na iniwan, mukhang ibang bagay naman ang nakuha ng mga ito at hindi pera.

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Dito ako nakatira kaya bakit ko ito iiwan? Sumapit na lamang ang gabi at naroroon pa rin ako at yakap yakap ang sarili. Napatalon lang ako sa gulat nang biglang may malakas na bumusina mula sa aking likuran. Nilingon ko iyon at panandalian pang nasilaw sa ilaw ng sasakyan bago ko napagtantong sasakyan iyon ni Nero. Pinatay niya ang makina at bumaba siya. Tumayo ako upang sana ay lumapit sa kanya pero nilagpasan niya ako at umikot siya papuntang passenger seat. Pinagbuksan niya ng pinto si Anna. “Mauna ka na sa loob,” sabi niya rito.

"Ito ang dahilan kung bakit sila noon nagsabunutan. May lalake si Rosario. Hindi matanggap ni Stacey na niloloko ka niya, kaya pinagsasabihan niya si Rosario pero inaway pa niya ang kapatid mo." "How do you know all of this, JZ? And why are you telling this to me now?" "Sinabi ni Stacey! Ngayon ko lang nakuha ang mga ebidensya." "Wala akong lalake!" giit ko. Still in shocked and confused where the hell did they get these photos. These are planted. Everything was fabricated. "Raiden, magising ka na sana. This woman doesn't deserve you!" "Papasok na ako," sagot ni Raiden. Naglakad na siya dire-diretso palabas.

Awtomatikong tumaas ang isang kilay ko sa narinig mula rito. "Like storeowners don't want to think their employees will steal from their store. But every day merchants discover that their trusted staff members have done exactly that." Nagulat ako sa narinig mula sa bibig nito. Yeah, aaminin kong may punto ito. "I would like to conduct the following, prevention strategies, improve job screening, create an anti-theft policy, we need to set checks and balances, of course we already have video surveillance but still the theft is too, smart para ilagan nito ang ilang camera. Meaning, planado talaga ang lahat, hindi ba? And then, we need to create employee tip line," mahabang tugon ko sa lahat ng

Why was he denying what we both so desperately wanted? “Vaughn.” tinawag ko siya. Halos hindi lumabas ang pangalan niya sa bunganga ko. “Naiwan ko ang kwintas na ‘yan sa kwarto sa taas ng bar. Ikaw ba ang nakakuha?” Tumitig muna siya sa akin bago siya tumango. “Pero nawala din sa akin. Someone stole it from me.” Lumipat ang tingin ko kay Beatrice. “At ikaw ang kumuha?”

"Ibig mong sabihin… kung mapatunayang pinatay siya, maaaring hindi lang mawala ang mana ng may sala kundi makulong pa siya?" "Tama," sagot ni Tyron. "Ayon sa batas, kung ang isang tagapagmana ay napatunayang may kinalaman sa pagkamatay ng taong dapat niyang mamanahan, mawawalan siya ng karapatan sa mana. Tinatawag itong 'principle of unworthiness'—hindi pwedeng makinabang ang isang kriminal sa kanyang sariling krimen." Napalunok si Alexandra. "Ibig sabihin, kung si Hector nga ang may kagagawan, hindi lang siya mawawalan ng mana kundi posibleng makulong siya nang panghabambuhay?"