Stop Bullying Drawings Novels & Stories

Ang mga matang pilit pinipigilan ang luha. Mariin niyang ibinagsak ang hawak na ballpen sa mesa dahilan para mapatingin si Marcus sa kanya. “Still don’t care?” natatawang tanong nito. Malamig na tiningnan lamang siya ni Jayden. Pero sa pagkakataong iyon… Kahit siya ay hindi na sigurado sa sariling sagot. “Of course I care,” malamig na sagot ni Jayden habang muling inaayos ang mga dokumento sa mesa. “Ayokong masira ang image ng school na ’to. And I don’t tolerate bullying people with no respect for others’ feelings.”

Kahit na nagbago ang sitwasyon ng dalawang pamilya, wala sa dalawa ang mangangahas na atakihin o labanan ang isa’t isa. Pero, sa sandaling ito, nananatili ang bully sa kabilang nayon bilang bisita ng pamilya Wade. Ang inaalala ng pamilya Schulz sa sandaling ito ay kung magtutulungan ba ang pamilya Wade at ang bully sa kabilang nayon para talunin siya. Kung gano’n, siguradong kaunti lang ang magiging lakas at abilidad ng pamilya Schulz para lumaban.

Siguro ay hindi na niya maitago ang inis niya sa akin. "Imagine my shock when that girl –," "Amber." Putol ko sa kanya. Tinapunan niya ako ng isang masamang tingin bago nagpatuloy ulit. "Well, Amber's parents want to file a bullying case against you. Bullying may sound so overused to you but it's really serious." I laugh because I think he's just kidding. Pero biglang nawala ang pagtawa ko nang nakatingin lang sakin ang tatlo kong kapatid, as if I am losing my mind. You've to be kidding me.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Bumungad sa kanya ang guhit nito sa academy kung saan sila nag-aral ng middle school partikular na sa tambayan nilang maliit na park. He flipped the next page. It was when she was crying dahil pinagtulungan itong tuksuhin ng mga kaklase na mataba at malakas kumain. Umiiyak si Psyche nang maabutan niya ito. And because he was friends with her cousin, kilala na niya ang babae kahit hindi pa sila nagkasalamuhang dalawa. The drawing shows how he punched the face of the bully infront of her and while looking at it, it felt like he had returned to the actual scene many years ago.

Alam ni Liam na mahilig mag-drawing ang bata, pero laking gulat niya nang buklatin niya ang mga pahina. Sa unang ilang pahina, nandoon ang mga tipikal na drawing ng isang bata—mga stick figures ng isang pamilya, mga bahay na tabingi ang bubong, at makukulay na araw sa gilid ng papel. Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya.

Si Dahlia naman, biglang sumulpot na parang whirlwind ang saya. “Hala! May group hug! Ako din po, kasama!” ani Dahlia na yumakap sa kanila. Hinila nito ang kamay ng lolo at lola niya, tawa nang tawa. “Tignan po ninyo! May drawing ako!” Inabot niya ang puting papel. Stick figures, may Mama, may Daddy, may Dahlia… at may Lolo at Lola. Hawak-hawak sila ng maliit na batang naka-smile.

"Pero mas masakit nung nawala ka. Kaya okay lang 'to." ​Art opened his sketchbook. He tore out a page and handed it to Atticus. ​It wasn't a dragon this time. ​It was a drawing of a man in a suit, with a superhero cape added on the back. The man was holding a shield, protecting two smaller figures. ​Sa baba, may nakasulat sa crayon: MY HERO. ​Atticus stared at the drawing. His jaw tightened. He tried to hold it in, but he couldn't.