Disgusting Drawings Novels & Stories

sabi ko at kinuha yung drawing na kung saan ay naliligo kami pareha ni Aries sa ulan at nag hahabulan. Kumunot ang noo ni Aries habang pinagmamasdan niya iyon. Maya maya ay nag angat siya ng tingin sa akin ng nakangiti, "Really?" He licked his lower lip a little. Tumango ako habang ang paningin ay nasa drawing, "Yup. Sa lahat ng mga ginawa kong obra, ito yung pinaka nagustuhan ko ang kinalabasa," madamdamin kong sabi, "bukod kasi sa simple lang siya at wala masyadong arte, parang napaka saya at maaliwalas pa rin siya tignan. Hindi ba--"

Nakita kong nagbaba siya ng juice sa center table at nagsalin sa mga baso. Humarap ako ulit sa mga drawings na nasa harap ko. It was a line drawing of hands, women, flowers and other things that can be seen on a daily basis. The drawings are made up of a single line. 'Yung isang linyang iginuhit ay parang hindi hinayaan ng artist na itaas ang pangguhit na ginamit sa papel. Sa sulok ng mga naka-frame na drawing ay pangalan ni Zyle at pirma.

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

"This marriage… this whole arrangement… it was supposed to be clean. Strategic. Hindi ganito." "Well, surprise!" Napalakas boses ko. "You married chaos! And guess what, I’m not going anywhere." Naglakad siya papalayo, pero bago siya makalabas ng pinto, binitiwan ko ang huling banat. "By the way, ang panget ng drawing mo sa notebook. Akala ko architectural sketches, yun pala doodles ng stick figures na umiiyak. Pa-therapy-therapy ka pa, eh halata naman broken ka!"

Nang buksan ko puro papel na may drawing. Tiningnan ko isa isa. Puro family drawing na iba iba ang background. Merong nasa bahay lang, merong nasa park at mall. Tapos may initial na C.M. Pero parang nakita ko na to. Hindi ko alam kung saan pero parang... Nang maisip ko, bigla akong bumaba para puntahan ang kotse at binuksan ko agad ang likod. Nandoon kasi ang mga drawing ni Charles at Charlotte. Nang tingnan ko kaparehong kapareho!

Ngumiti siya Umiling muna siya bilang sagot sa tanong ni Howard. Samantala, pinamunuan ni Edgar ang kanyang mga tauhan at agad na pumasok sa libingan. Isang larawan ang nakasabit sa dingding ng silid, Naglalarawan ng isang bundok na nasa hangganan ng isang ilog, kung saan nakatayo ang isang pastol sa dalisdis nito. Ganyan ang drawing Sa katunayan, ang hitsura ng isang tunay na tao ay tila isang tunay na tao.

dagdag pa ni Albert. Bumaling ako sa drawing noong Elbueno. Ang ganda nga ng drawing nito. Pati maliliit na tuldok ay di pinalagpas sa design ng bawat larawan ng furnitures. Sa kulay noon ay napaka-realistic, may soft at dark shadows pa. Talagang makatotohanan na parang nasa loob ka na din ng bahay at naiimagine mo na ang itsura pag-naisalpak na.

Sobrang organized at linis. May nakita akong sketchpad kaya na-curious ako. Gusto kong makita ang mga drawings niya, pero inunahan niya ako. "I wanted to see it," giit ko pero umiling siya. "Please..." "No." "Why?" Namewang ako. "What did you draw there? May naked drawings ba? Or sketch ni Dina?" Sumimangot ako. "Fine! Kaysa nga naman sumama ang loob ko. Ayaw ko ng makita iyan."

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

“Bakit gising ka pa?” “Nag-drawing po ako.” Lumapit siya at hinalikan ang noo nito. “Dapat tulog ka na.” “Last na po.” Inangat ni Nate ang papel. “Look.” Tiningnan ni Fiona ang drawing. Simpleng drawing lang ng bata. Stick figures. May isang babae na may mahabang buhok. Isang maliit na batang lalaki. At isang matangkad na lalaki sa gilid. Itim ang damit ng lalaki. May hawak itong chocolate sa isang kamay.