Scared Drawing Novels & Stories

Ganyan ang drawing Sa katunayan, ang hitsura ng isang tunay na tao ay tila isang tunay na tao. Ilang salita ang nakasulat sa kaliwang bahagi ng painting: Libu-libong milya ang layo. Maliban doon, Wala nang iba pa ang libingan. "Ito ba ang mahiwagang item?" Inabot ni Edgar ang kamay upang kunin ang painting, ngunit pinigilan siya ni Godrick, na nagbabala, "Mag-ingat, Mr. Edgar! Baka may bitag!"

Hindi niya maintindihan. Napaka-abstract ng drawing, at mahirap sabihin kung ano iyon. Nag-alala tuloy si Maiah kung okay lang ba ang amo niya. May katandaan na rin kasi ang isang 'to. Gayunpaman, alam niyang ang sarili niyang loob ang nagmamahid sa mga gawaing sikolohikal na mga dumadaan sa labas. Kaya siguro magulo ang drawing niya dahil maraming tao ang paikot ikot.

bulong niya, halos mamilipit sa takot. Unti-unti siyang tumayo, nanginginig ang mga kamay habang lumapit sa isang malaking drawing na natatakpan ng tela. May kung anong kaba sa kanyang dibdib habang inaalis niya ang takip. Nang bumagsak ang tela sa sahig, nanlaki ang kanyang mga mata.

Bago ako bumalik sa table kung saan nakalagay ang kahon. Ewan ko pero parang kinakabahan ako. Nagdadalawang isip ako kung bubuksan ko ito or hindi pero lumapit pa din ako out of curiosity. To:Fimescar -I see you- Simple word but gives me shiver to my spine. I don't know why. Nanginginig ang kamay ko binuksan ang kahon. "WOOOOAAAAHH!" I am scared, so much scared.

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

"Pero mas masakit nung nawala ka. Kaya okay lang 'to." ​Art opened his sketchbook. He tore out a page and handed it to Atticus. ​It wasn't a dragon this time. ​It was a drawing of a man in a suit, with a superhero cape added on the back. The man was holding a shield, protecting two smaller figures. ​Sa baba, may nakasulat sa crayon: MY HERO. ​Atticus stared at the drawing. His jaw tightened. He tried to hold it in, but he couldn't.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Para siyang nilubog sa nagyeyelong tubig at hindi niya napigilang huminto sa pagkilos. Parang naramdaman din ng ahas ang takot niya. Bahagya nitong itinaas ang ulo nito at inilabas ang dila. Mula pagkabata, takot na takot na si Shiena sa mga ahas; kahit makita lang niya ang mga iyon sa animal documentary, nangingilabot na siya. Hindi niya akalaing haharap talaga sa kanya ang ganitong bagay!

Kasi sa totoo lang, hindi ko alam kung anong mangyayari mamaya. Napansin kong may maliit na papel sa ilalim ng unan ni Ezra. Dahan-dahan ko itong kinuha. May drawing—ako, si Drack, at silang dalawa, magkahawak-kamay. Sa ilalim ng drawing, may sulat sa maliliit na titik: “Please come back safe, Mommy and Daddy.” Bumuntong-hininga ako. Pinisil ko ang papel at dinala sa dibdib ko.

Di ba’t, malakas ang mga tauhan niya? Tap tap Tap Panay ang pagkatok ng mga ito sa bintana ng kanilang van. “Mommy, I’m scared,” parang iiyak si Zariah ng makita ang mga armadong lalaki sa labas. Let’s close our eyes Zariah utos ni Clyde upang bawasan ang takot nila.