Novel & Cerita Stories About Mothers

“I’m really sorry, Anak. Patawarin mo si Mama. I shouldn’t have backed down. Tama ka, that was weak of me.” Heather didn’t say anything and just hugged her mother. Humagulgol siya ng iyak habang h****n-h****n ng ina. Her screams were full of pain and anger. Bakit nagawa iyon ng Mommy niya sa kanila? Tahimik na ang buhay nila pero nanggulo pa ito. At gumawa-gawa pa siya ng kuwento na sumama ang Mama niya sa ibang lalaki paalis ng ibang bansa! How cruel can she get?

Peace “We didn't grow up with our real mother's side. Iba rin ang kinilala at kinalakihan naming magulang ni Gino. At kagaya mo hindi rin namin lubos maisip na hindi kami tunay na anak dahil hindi naman nagkulang si Mommy Vienna sa pag-aalaga sa amin,” pagsisimula niya sa kuwento.

Naiwan silang dalawa ng mommy n'ya. Pag-alis ng kapatid ay hinarap n'ya ang mommy n'ya na matamang nakatingin sa kan'ya. Ginagap n'ya ang palad nito at pinisil. His mother is the strongest woman na nakilala n'ya. Akalain mo na nakatagal ito na kasama ang kanilang ama sa loob ng apat na dekada.

she said then laughed. "Really?" Hindi ko maiwasang matuwa sa pagkakapareho namin. "Yes. Naku! Kung alam mo lang kung paano mo 'ko pinahirapan no'ng pinagbubuntis kita, anak. Napakaselan ko talaga," masayang kwento ni mommy na nakapagpangiti sa akin.

Ang batang wala pang malay, pero ngayo’y ipinanganak sa kasinungalingan at pagtataksil. Niyakap ni Grace ang kanyang tiyan. “Anak, huwag kang mag-alala. Lalaban si Mama para sa’yo. Kahit iniwan tayo ng papa mo, hindi kita pababayaan.” At sa gabing iyon, habang humahagulgol siya sa dilim, nagpasya siyang tatapusin na ang lahat ng ilusyon. Hindi na siya magpapaloko. Hindi na siya magpapagamit.

Naputol ang tunog, naputol ang koneksyon—pero hindi ang tensyon sa loob ng kwarto. “Oh… bakit hindi mo sinagot ang tawag ng mama mo?!” agad na usisa ni Doña Villamor, nakataas ang kilay, boses na puno ng pagdududa. “Kailangan din naming makilala ng husto ang mama mo!” “Mama!” mariing sabat ni Demon, halatang nawalan na ng pasensya. “Bakit niyo pa kailangang makilala ang mama niya,” sumabog ang boses ni Demon, “gayong kilala niyo na ang walang kwentang babaeng iyon?!”

Pagkukwento ni mama. "Nang buksan ko ang pinto, di ko alam kung naliligaw lang ba ang isang poging gaya niya sa bahay natin o sadya niya talaga ako." Natawa ako. Si mama kung makapogi naman. "Sabi niya, hinahanap niya si Liya Morales dahil gusto daw niyang hingin ang kamay ng panganay kong anak na si Vida Morales."

Mahabang kwento ni mama kay tanging pag awang ng labi ang naging reaksyon ko sa pagkagulat. "Alam mong wala kaming ibang hangad ng daddy mo kundi mabigyang hustisya ang pagkawala ng lolo mo at hustisya rin para sa ginawa nilang kasamaan sa pamilya natin at para sa ginawa nila sa anak ng daddy mo kay Krista. Pero ni minsan hindi ko pinagarap na mangyari ito sa kanya o kahit sa nangyari kay Krista noon." Emosyonal na salaysay ni mama na alam kong lumalambot na naman ang puso at mas nanaig ang kabutihan nito na palagi namang nangyayari kaya napahinga na lamang ako ng malalim.

Malungkot na kwento ko kay mommy. “Kailangan niyang pagdaanan ito, anak. Dahil parte ‘yon ng pagkatao niya at alam ko na malakas si Mark. Normal ang masaktan at malungkot. Dahil hindi natin puwedeng baguhin ang nakaraan niya. Alam ko na nararamdaman niya ang pagmamahal natin sa kanya. Ang mahalaga anak ay palagi kang nasa tabi niya. Mabuti nga at hindi siya naglayas. Kasi ang daddy mo noon naglayas pa at nahirapan akong sunduin.” Pabiro na sabi ni mommy sa akin. Napangiti naman ako sa sinabi niya. Noong bata pa ako ay gustong-gusto ko kapag nagkukwento sa akin si mommy. Lalo na kapag ang kwento niya ay ang tungkol sa love story nila ni daddy.

halos bulong na lang na kumawala sa labi ko. "Seems like your mother didn't know how to tell you a story properly." He smirked and stared at me. "Well, ano mga bang alam niya? She’s useless too. But don’t worry, I'll tell you a story, and listen carefully." Ni hindi ko magawang umupo o kumilos man lang sa kinatatayuan ko. Damang-dama ko rin ang mabilis na kabog ng dibdib ko, hanggang sa mag umpisa na nga siyang mag kuwento.