Story Telling Tagalog Novels & Stories

She asked giving me eye contact. "I'm always not-not ready." Parang naguluhan siya sa sinabi ko. "Hmm Well, Spell De- No- Man." I know I already heard that word. A French word. It means the end or result of a story. Yes, that’s it. I know na kung papatulan ko 'tong babaeng 'to sa mga kalokohan niya ay masasayang lang ang oras ko. But at the same time, magkakaroon ako ng time upang sirain ang lock sa kamay ko.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Wala akong milliones. Marami pang kinuwento si Lolo na kasinungalingan. Lahat 'yon ay achievements ni Maximo, kaya hindi ko alam bakit niya binabaliktad ang kuwento. Mabuti na lang ay pumunta na sila sa food station kaya nagawa kong tumakas. Hindi ako makahinga sa pagsisinungaling niya! Naaawa ako kay Maximo. Siya ang naghirap ng husto sa business, kaya dapat siya ang pinupuri at hindi ako.

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

sagot ni Nikolo, habang ang kanyang boses ay puno ng pagmamalasakit. “Anong kwento ang gusto mong ibahagi sa akin?” tanong ni Abigail, umaasang mas mapapalalim ang kanilang usapan. “Marami. Pero isa sa mga paborito kong kwento ay tungkol sa isang batang lalaking lumapit sa akin. Sabi niya, ‘Kuya, gusto ko ring maging katulad mo.’ Tila ang simpleng pangarap na iyon ay nagbigay sa akin ng dahilan kung bakit ako nandito,” kwento ni Nikolo, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa pagkukwento.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

HINDI DIN ITO PANG S*XUAL CONTENT OR SPG. ANG SPG NITO AY PURO SAKITAN AT MARAMI PANG IBA. AT UTANG NA LOOB PO BAWAL ITONG NAKAWIN. MAY KR*MEN PO ANG PAGNANAKAW, BAWAL ANG MAMIRATA NG KWENTO. SALAMAT PO! (Pwede din po kayo mag comment para po malaman ko po kung nagustuhan po ninyo ang story ko)