Novel & Cerita Story Telling Tagalog

“Si! Sagot!” Hindi pinalagpas ni Mary Joy ang kahit isang letra noong basahin niya ang orihinal na storya ng lahat. Noong matapos siya, napagtanto niyang mas kakaiba ang mundong ito kaysa sa nakaraan niyang misyon.

Bakit wala manlang nakakaalam kong may apo kayo oh wala? Ganito ang estorya Darwin. Meron kaming kaaway noon bata kapa nun tanging ang daddy mo lang at ako ang nakakaalam sa sikretong yon. Ang anak kong si Lance Jr ay may girlfriend at lihim namin silang kinasal sa huwis dahil buntis na ito. At hindi rin namin pinaalam sa publico ang tungkol sa pag-aasawa ng taga pagmana ko. Mahirap na baka malaman ng mga kaaway namin ang tungkol sa pagbubuntis ng manugang ko. Mahirap nga yon sir. Pero kilala niyo ba ang kaaway niyo? Baka naman hindi pa nila alam ang lihim na yon hanggang ngayon?

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

“Opo, Nanay. Handa na po akong makinig.” Ikinuwento ko sa kanya ang lahat—mula sa simula. Ikinuwento ko kung paano kami nagkakilala ng tatay niya, kung paano kami nagmahalan, at kung paano namin inakala na magiging masaya kami nang habambuhay. Ikinuwento ko rin ang pagdating ng panlilinlang, ang maling akala ng tatay niya, at ang mga masasakit na salitang binitawan niya noong nalaman niyang buntis ako. Sinabi ko rin kung bakit kailangan kong umalis, kung bakit kailangan naming magtago, at ang hirap na dinanas namin nang mag-isa.

Pinilit niyang magpakatatag sa rebelasyon. "H-Hindi totoo 'yang sinasabi mo." Mahinang wika nito. "Bahala ka kung ayaw mong maniwala. Wala akong dahilan para gumawa ng kwento. At alam kong alam mong nagsasabi ako ng totoo. Nasa 'yo na kung lolokohin mo ang sarili mo."

‘Yun. “Hindi mo pwedeng sabihing nagkita kayo kagabi. Kailangan ng kwento. At dapat maganda ‘yun dahil mahilig ang mga tao sa love stories. Hindi pwedeng nagkita kami sa grocery store o kung ano mang lame na ‘yun, maliban na lang kung gagawin mong nakakatawa. Gaya ng, aksidenteng natumba ni Kiana ang buong display ng toilet paper tapos sinaklolo mo siya.”

tanong niya na may halong sarcasm, habang nakatayo na ngayon at tinitigan ako mula ulo hanggang paa. "Hindi basta-bastang piyaya 'yan, Mom," sagot ko, pilit na iniisip kung paano ko lalalimang ang kwento ko para maniwala siya. "Yung piyaya na 'yan, kinagat ako sa panaginip ko! Tapos parang naging malaking halimaw—may mga mata, bibig, at... at sinubukan akong kainin!" dagdag ko na may konting drama.

Humugot siya nang malalim na hininga at napapikit sandali bago muling magsalita. "Fifteen years old ako no'ng iwan nila ako ni Mama sa simbahan sa Maynila. Ang sabi nila babalikan nila ako, pero hindi na sila bumalik. Naghintay ako ng isang araw, isang linggo, at isang taon, pero walang bumalik sa akin. Hindi naging maganda ang buhay ko noon hanggang sa nakilala ko si Papa. Inampon nila ako at dinala rito sa probinsya," pagkukwento niya.

Simula't sapol kasi ay NPA kami o no permanent address kaya hindi na bago sa amin ang mapaalis sa tinitirahang bahay. "Dating bahay ito ng mga magulang ng kaibigan" sagot niya. "Mabuti nga at nagkita kami sa palengke noong isang araw at naisip niyang patirahin tayo dito tutal wala na naman daw tumitira" Bahagya akong tumango tango sa kwento ni inay saka ako humiga katabi ng mga kapatid ko. "Matulog na tayo" sabi niya saka humiga at hinipan ang kandila.

komento ko dito at pinag-cross ang mga paa ko bago prenteng sumandal sa kinauupuan ko. "Well ate Claribel loves to tell me about her love story. She said loves can give us butterflies in our stomach. What does she mean?" kunot ang noong tanong nito. Bakit ba kung ano-ano ang sinasabi ni Claribel dito? Anong malay ko sa mga butterflies na iyon e puro sama ng loob lang naman natatanggap ko sa mixed signals ng tatay niya. "Don't mind it. Butterflies died so fast same with some people feelings,'' bitter na sagot ko.