Strangers Again Novels & Stories

Kakaalis lang kaninang umaga. Wala sa mood kanina si Uno na umalis at talagang wala siyang balak na umalis dahil sa ginawa ni Sandra sa kaniya. Ngunit kailangan niyang kaibiganin muna si Sandra para hindi ito magiging dagdag problema niya habang inaayos nila ni Ellie ang kanilang kasal. Inaayos niya rin ang bahay na bibilhin niya para sa kanilang dalawa ni Ellie kapag naikasal na sila. Siguradong wala nang magagawa ang Lolo ni Uno at pamilya ni Sandra kapag nalaman nilang kasal na sila ni Ellie. ***

Lalo na kung paano ko siya pangitiin "Cause a light came on" "When I heard that song and I want you to sing it again" "I swear that every word you sing you wrote them, for me "like it was a private show" "I know you never saw me" "When the lights come on" "and I'm on my own" "Will you be there to sing it again?" "Could I be the one you talk about in all your stories?" "Can I Be Him?" Nanatili lang akong naka focus sa kaniya. Ngunit Napa kunot noo ako nung nilabas niya ang cellphone, Kala ko vi video'han niya ako Hindi pala may 'tumawag ata'

sabi niya maya-maya. “They say that strangers can keep secrets the best.” Ngumiti siya, muling ibinalik ang tingin sa langit. His small moment of vulnerability was amusing her. “I know now one of your secrets. You’re not so stranger anymore.” He just smiled before looking at the sky again. Marami pa sana siyang gustong itanong dito kaya lang mukhan wala na ito sa mood makipag-usap. They fell silent after that, their eyes were towards the moon and the stars-- amazed by the wonder of the night sky.

Tinitignan ang pag-alis ko, kumaway ako at natawa nang kumaway siya pabalik. Madalas mas gumagaan ang loob kung makipag-usap sa mga taong hindi ko inaakalang makakasalubong ko dahil pakiramdam ko hindi sila judgemental at kung maging judgemental man sila alam kong iyon ang una at huli naming pagkikita. I heard someone said before that don't talk to strangers. But sometimes talking to strangers is not bad.

“Even if it is just a chance encounter, I will still remember that I met you here, Rein. See you again, soon!” Binilisan niya ang hakbang at hinayaan ang lalaki kahit ramdam niya ang titig nito na nakasunod sa kanya. Samantala, dahil konektado pa ang tawag niya kina Farrah at Marious ay narinig ng mga ito kung ano ang pinag-usapan nila ng estranghero.

Gusto niyang maging pormal ang kanilang pakikitungo at mananatiling estranghero sa isa’t isa. “Iligo mo lang ‘yan, Nadja. Huwag kang hangal. Never dream big. Hindi mo kilala si Inigo. Never love a stranger, iyon ang ikatkat mo sa utak mo. Hindi mo pa rin siya kilala kahit pagbali-baliktarin mo ang mundo.” Bumaba siya sa unang palapag at saglit na huminto sa kanyang mini-bar. Kailangan niyang makatulog ng mahimbing.

paalam nito. “Okay,” tipid niyang tugon. Ang akala niya ay sa 19th floor ito bababa. Ngayon niya lang nalaman na magkaiba pala ng account ang dalawang lalaki. Marami pa talaga siyang hindi alam sa mga ito. “What?” Napatingin ang mga kasamahan niya sa kaniya nang sumara ang elevator. “TM, magkakilala kayo?” tanong ni Jenna. Tumango siya bilang tugon. “Ang pogi naman no’n.”

Doon siya napa-atras saka ngumiwi nang may maapakang lubak kung saan may naka-pondong tubig-ulan. Nainis siya at hindi napigilang ibuhos iyon sa lalaking nasa loob ng magarang kotse. “Mukha ba akong sumasama sa estranghero?” He shrugged nonchalantly. “You already know my name. Estranghero pa rin ba iyon sa iyo?” “Yes,” matigas niyang sagot. “Hindi ako nagtitiwala sa taong kilala ko lang sa pangalan. Lahat ng prolific serial killers sa America ay kilala ko by their names— so, I don’t trust anyone.”

Lupaypay siyang napasandal sa balikat ng estranghero at pati mga mata niya ay pumiyok na rin sa matinding pagod. "Are you alright babe?, we are not done yet, we are just starting, hey?" untag sa kanya ng estrangherong lalake na parehas niya rin na pawisan at hinahabol ang hininga. "Mmmmmm... gus-to ko ng ma-tu-log... mmmmm ," ang huli niyang nasabi at bigla na lang nawalan na ng ulirat sa balikat nito, patang-pata ang katawang lupa niya sa kakaibang langit na ipinadama sa kanya ni Mr. Stranger.

sabi ni Ellise habang titig na titig sa estranghero na siyang ikinasalubong naman ng kilay ni Cally. "So, bakit ka nga nakikinig sa usapan namin kanina ng kaibigan ko?" seryosong tanong ni Cally sa estranghero habang pinagmamasdan itong mabuti. "Because... uhm... " tanging 'yun lang ang naisagot ng estranghero na para bang nahihiya ito. "Because?" naiinip na tanong ni Ellise kaya si Cally na ang sumagot para sa estranghero.