Straw Artwork Novels & Stories

“Alam nilang darating ka ngayon kaya may inihanda silang surprise para sa'yo.” Kasabay niyon ay lumapit ang isang maliit na batang babae. Maingat nitong iniabot ang isang handmade artwork na gawa sa tuyong dahon at maliliit na bulaklak. “Tita Zari,” mahiyain nitong sabi. “Gift po namin sa ‘yo. Kami po ang gumawa niyan.” Napatingin si Cassidy sa artwork. Naningkit ang mga mata niya nang may napansing isang maliit na langgam na gumagapang sa gilid ng kartolina.

Sa kalaunan, nagpasya silang pumili ng isang hanay ng mga disenteng kagamitan sa pagpipinta. Sa kanyang panahon sa Justa Workshop, nagkaroon ng pribilehiyo si Calista na makita ang pagpipinta ni Joshua, na napakahusay. Matalas at makapangyarihan ang bawat hagod ng paintbrush, na lumilikha ng mga piraso na gumagalaw at katangi-tangi.

Nakatayo ang matanda habang ang dalawang kamay ay nasa kanyang likuran, galit na nakatitig sa mga larawang nakasabit sa buong paligid. Ipinakuwadrado ni Argus ang mga larawang kinuha sa Bridge at pinuno rito ang buong silid-aklatan. Kahit ilang piraso lang ang mga kuhang iyon, nagpa-print siya ng hindi mabilang na kopya para lang maipang-disenyo.

Tumango si Vera at sinbi, “Ipininta ko ito ilang araw na ang nakalipas. Ipininta ko ito para sayo, Young Master.” Hindi maiwasang mamangha ni Charlie. Hindi niya inaasahan na may pambihirang galing si Vera sa pagpipinta. Kailan lang, sinabi ng biyenan na lalaki niya na may isang art exhibition na isasagawa ng Calligraphy and Painting Association, at nahihirapan siyang makahanap ng mga magagandang likha. Kung dadalhin ni Charlie ang painting na ito doon, marahil ay gumawa ito ng kaguluhan sa mga landscape painter sa buong bansa!

Tuwing gabi, kung hindi pa siya nakadarama ng antok ay sa pagpipinta niya inilalaan ang kanyang oras. Ang isa namang isinali niya sa naturang event ay gawa niya sa Canada. Maliit na canvas lang ang gamit niya roon kaya madali niyang naiuwi sa bansa. At iyon nga ang ngayong pinagmamasdan ni Mr. Villacruz. “This is the smallest canvas here but this is the one who really caught my attention. This is a masterpiece, Ariella,” papuri pa nito sa kanya.

Semi-tinted ang salamin. Agad niyang kinuha ang bilugang lata ng dilaw na spray paint sa shoulder bag. Luminga-linga siya. Nag-check ng mga daraang tao at sasakyan. Clear. Inalog niya ang lata ng spray paint bago malaki ang ngiti na tinanggal ang takip niyon. Pagkatapos ay wiling-wili siyang gumawa ng obra ng puso, stickmen, at swear words. Para hindi magtaka ang lalaki sa kung sino ang artist sa artwork na iiwan niya ay inilagay niya ang pangalan sa mismong salamin ng kotse: Erin De Guia. Call me. XOXO.

Napalitan na ito ng amoy ng bagong timplang kape at sariwang pintura. ​Nakatayo si Art sa gitna ng kwarto. Nakasuot siya ng isang simpleng puting t shirt na may mga mantsa ng ibat ibang kulay. Tahimik siyang nakatitig sa malaking canvass na nasa kanyang harapan. Ito ang obrang ginawa niya noong gabing muntik na siyang sumuko. Ang obrang ibinuhos niya ang lahat ng kanyang galit sakit at pagdududa.

Their only focus was their precious gem. Pinihit ni Odin ang doorknob ng ART ROOM. Sa pagbukas niya, bumungad sa ‘kin ang amoy ng kahoy at acrylic paint sa loob – tila gamit na gamit ito. May mga paintings na nakasabit sa pader – may still life paintings, may mosaic painting ng tao, may realism painting na tanaw ang view ng balkonahe ng mansyon at raw sketches na hindi pa tapos. “Halos ikaw ang gumagamit nito, Rox,” ani Odin habang tinutulak ako papalapit sa mesa. Doon niya ko hininto sa dulo malapit sa malawak na bintana.

sabi niya, sabay akbay sa kanya. Pagbukas nila ng pinto, bumungad ang isang maliit na art studio. Canvas, pintura, at mga brushes. “Adrian… you paint?” gulat na tanong ni Althea. “Sometimes. Pero hindi ako magaling,” amin niya. “This is my… escape. When the world gets too heavy.” Lumapit si Althea sa isang canvas na hindi pa tapos—isang abstract painting, puno ng dark blues at hints of gold.

"Nakasama po ang mga gawa ko sa Youth Art Exhibition ngayong taon... Nais ko po sana kayong imbitahan na manood." Tiningnan lang ni Radleigh ang mga sertipiko at hindi ito tinanggap. "Aba." Isang wine-red na pigura ang dahan-dahang lumabas mula sa sulok ng pasilyo. "Napakataas naman ng pride mo, kitang-kita mong nangangawit na ang kamay ng bata." Lumapit si Astherielle at walang sabi-sabing kinuha ang dalawang sertipiko mula sa kamay ng dalaga.