Straw Artwork Mga Nobela at Kwento

Tanong niya sa binata habang hindi inaalis ang mga mata sa magandang nakikita ng kanyang mga mata. “This is my mini museum. I store most of my optical illution artworks here. I used paint that glows in the purple light in painting all of them to make them even more beautiful”. He explained. “Indeed. These are all beautiful” She exclaimed. Magkakadikit ang mga panting. Wala kang makikita kahit maliit na space kaya lalong nakakamangha ang silid. Pati ang sahig at kisame ay mayroong mga pigurang hindi niya maipaliwanag kung ano. Basta ang alam niya, magaganda ang mga ‘yon.

sabi niya habang nakaturo sa mga sculptures na gawa sa bato. " Wow ang ganda" namamangha kong usal Sobrang detalyado ng pagkaka-ukit, sa bawat obra ay nakalagay ang pangalan ng artist sa ilalim. Mayroong hugis ng mukha ng tao, sword, bahay at iba pa. 12:00 pm Bumalik kami sa resort para kumain ng lunch masaya naming pinag uusapan ang mga nangyari kanina ng tumunog ang cellphone niya kaya tumayo siya para sagutin ang tawag.

Puro madilim at malungkot ang mga artwork nito noon nang akala nito ay namatay ang kanyang Daddy, ngunit ngayon, buhay na buhay ang bawat painting. She started taking pictures of her mother's paintings. Nang mapunta siya sa hindi masyadong mataong bahagi ng studio, napansin niyang mayroong lalakeng nakatayo sa dulong painting. It was an artwork she made with her mom that they called, "Rising In The Dark". Nag-aagaw ang itim at dilaw, ngunit para kay Alea ay niyayakap ng itim ang matingkad na kulay.

Siya naman ay dumiretso sa studio ng museum, may studio kasi doon na specifically for the owner and artists lang na naka sign sa museum na iyon. Mapapansin agad ang mga work in progress n paiting sa mga canvas na naroon. Napangiti naman siya at nilapitan isa-isa ang mga iyon. Naupo siya sa tapat ng isang painting na papatapos na. Name ng painting na yun ay rebirth.

Simple, masaya, at puno ng pagmamahal. Maya-maya, nagpaalam si Lola Zaniella na gagayak muna siya sa kaniyang silid. Naiwan kami ni Arthur sa sala. Inilibot niya ako sa kabuuan ng bahay, at lalo akong humanga nang malaman kong gawa pala nina Arthur at Zillian ang mga abstract paintings na naka-display. “Pwede mo ring i-display ang mga artwork mo here if you want, baby. I’m sure Mom and Dad will like it too. Sayang nga at hindi ka nila nakilala ngayon,” sabi ni Arthur.

Hindi lang dahil araw-araw niya itong nakikita, kundi dahil siya mismo ang nagpinta nito. Ilang linggo na rin ang lumipas mula nang ipinta niya iyon sa prestigious art workshop sa Paraday Island Resort, isang panahong hindi pa niya alam kung ano ang lugar niya sa mundo. Noon, isa lang siyang struggling artist na nakahanap ng inspirasyon sa isang lalaking hindi niya inaasahang makakatrabaho balang araw. Ang painting na ayaw sana niyang ibenta during exhibit, pero nabili pa rin ni Oliver. Kinasabikan niya na makitang muli ang obra niyang iyon.

Masiyado naman yatang rated SPG ang datingan ng mokong na 'to. Naka-upo siya sa highstool. May hawak na palette sa kabilang kamay at sa kabila naman ay ang paint brush. Kaharap niya ang canvas na dinu-drawing-an niya. Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya para sumilip sa dinu-drawing niya. E bakit ba? Dakila kaya akong Marites kaya kailangan kong makita ang ginagawa niya.

Here is the discrimination. ((( Zhia POV’s ))) Sa loob ng tatlong araw, gumawa ako ng art works. Nagbabakasali na makilala din sa buong mundo kagaya nila Leonardo Da Vinci. Hahaha. I-paint ko kaya si Sean na walang kilay ano kaya hitsura niya? Ayan may kalokohan na naman akong magagawa. Oo, kukute ko, puno ng pagrerebelde kay Sean kasi ganito na lang kami iwan ng baby niya. Kinukulong na wala naman kaming kasalanan.

Kaya very good Aby at tinatago mo talaga ang bagay na yan sa amin. Ahaha. Oh baka meron ngayong… Dinalaw ni bloody Mary? Yun ba Aby? Goodluck. Masakit yan sa puson. Lalo na sa mga birhen maria pa riyan. Sus ko. Mahirap talaga ng sobra sa puson. Goodluck na lang Aby. Fighting! “Oo nga pala! Ngayon ang deadline kaagad ng artwork na ito!” Biglang sabi ni Even, kaya kami ni Lost napatitig sa malinis na canvas. Wala pang laman.

Napailing na lang ako habang ako, isang paper bag lang ang dala. Bumili ako ng canva at mga gamit para sa pag-paint. Altar loves to paint and he was discovering a lot. Ang dami niyang nalalaman in a short span of time kaya nakaka-proud. Well, Al is an intelligent kind of man at tiyaka masasabi ko rin naman na may ipinagnanalaki ako when it comes to art. Kaya hindi malabo na matalino ang anak namin.