Strong-willed In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Impatient kong tanong. "Lasong na kami pareho nang marinig ko ito kay Andres. Sabi niya 'mamaya, magmumulto nanaman 'yon'. Tapos bigla nalang siyang umiyak na parang bata. Ang gulat ko. Tinanong ko siya, 'sinong magmumulto, pre?' tas pinandilatan niya ako ng mata. Umiling ng sunod-sunod tas sabi wala daw siyang sinabing gano'n."

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

"Kiligin?" Tumango ito at ngumiti. "Oo friend. Hay naku kung nakita mo lang ang sarili mo kanina habang nagkwento ka about Maru, kitang kita ang admiration and kilig sa mukha mo." Napaisip ako. 'Kinikilig ka ba talaga ako? Ibig sabihin may nararamdaman na ako kay Maru?' Huminto na ang kotse. "Girl andito na tayo!" Masayang anunsyo ni Yelle.

Wasak-wasak iyon at nagliliyab ang ibang parte. “Jaycee…” Halos manlumo ako sa aking mga nakikita na halos bumigay ang aking mga tuhod ngunit mariin kong iniling ang aking ulo para ikumpas ang aking sarili. “Pull yourself together, Carly! It’s not the time to be weak. Remember that you are a doctor!” mariin kong saad sa aking sarili at saka huminga nang malalim para humugot nang lakas ng loob.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

kunot noo kong tanong sa kaniya pero hindi naman ako nakakaramdam ng inis sa kaniya. “Hindi mo kailangang ipakita ang lakas mo. Kapag alam mo sa sariling kaya mo, kaya mo hindi mo kailangang ipangalandakan iyun. Hindi nababase sa dami ng nasaktan o natapakan mong tao ang pagiging malakas. Kapag nakakasakit ka ba ng ibang tao nagiging masaya ka ba?” nilingon niya ako at nakatitig pa rin ako sa kaniya ng nagtataka, mas lalong naghurimintado ang dibdib ko ng ngitian niya ako, ngiting hindi pilit, ngiting hindi nang-aasar kundi ngiting kababaliwan ng mga kalalakihan. Pakiramdam ko puro puti ang nakikita ko sa paligid at ngiti niya ang centro nito.

Inis pang anito. "Wow... Ang galing mo namang mag-english." Aniya na ibinaba ang kutsara at pinalakpakan pa ito. "Kaso di ko naintindihan. Kaya ulitin mo, yung tagalog version." Aniya saka ipinagpatuloy ang pagkain.

Tumingin siya sa akin na tila ba nagulat sa naging sagot ko. "SIGE NA ALIS KANA" pagtataboy niya ulit "IT IS OKAY WITH YOU?" alanganin kong tanong "BAHALA KA" tanging sagot niya. Yan na naman tayo! Bahala means, either ayaw niya o nagbabanta. "UPO KA DITO" utos niya sa akin sabay turo sa may kama. Nagtataka man ako pero umupo parin ako. Mahirap na at baka mahampas na naman ako ng wala sa oras.

Kahit na hinihingal ako I'm up for a fight with him noh! "What? It's true right? Tagalog na 'yon. I'm sure naman na naintidihan mo sinabi ko." Hindi talaga kami pwedeng magtagpo nitong lalaking 'to. Lagi lang kami mag-aaway. Lagi siyang nakakainis!