Succumbing In Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C32 ANTHONY POV “Are you ready Son?” Narinig kong wika ni Mommy kaya lumapit ako sa pinto at binuksan ito. “Yes Mom,” Wika ko sa kanya. “Let’s go Love!” Ngiting wika ni Abegail habang papalapit ito sa amin.

Alam ko na magandang pakinggan ang kantang iyon kapag walang ibang tinutogtog kundi ang sariling lalamunan lamang na siyang ginagawa ng babae. Până Când Am Să Mor Kung isasalin natin sa wikang Tagalog, ito ay may kahulugang "Sa Aking Kamatayan". Isang kanta tungkol sa isang dilag na nangungulila sa kanyang yumaong kabiyak. At wala siyang naramdamang iba kundi kalungkutan at hinagpis hanggang dumating ang kanyang kamatayan na para sa kanya ay ang pinakamasayang araw dahil alam niyang sa wakas ay makikita na niya ang kanyang yumaong kabiyak. Palagi ko itong kinakanta sa tuwing naglilibang ako sa palasyo. At naalala ko pa noon na may isang batang babae pa akong tinuruan sa kantang ito.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Kumamot sa ulo si Michelle. "Mahina po talaga ang comprehension ko sa English, Sir. P-pero base sa sinabi niyo, ayaw niyong may makaalam sa nangyari sa amin ni Ma'am Maricar, tama po ba?" Tumango siya, "Yes!" "Payag po ako pero sa isang kondisyon." Napatitig si Michael sa mukha ng babae. "Anything! What is it?! I will give you everything!"

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

paliwanag nung isa sa kanila. "Barrier. Mahirap nga talagang pasukin kung may harang. Hindi din natin pwedeng sirain iyon dahil tiyak na mararamdaman at makakahalata siya. Kailangan nating makapasok doon ng hindi niya napapansin. May nakaka-alam ba ng itsura ng dyosa?" "W-wala pa. Dahil lahat ng mga nakakapasok doon, hindi na nakakalabas." yukong saad nila.

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Nagulat Naman si Kiel dahil sa Nakita niya. Ano bang ginagawa mo....bakit bigla bigla kang pumapasok? pasigaw Kong saad. Eh Kasi kanina pa Kasi ako kumakatok eh.. di ka Naman sumasagot at malay ko ba na nakatapis kalang....Saad niya at pinasadahan niya Ang katawan Kong nakatapis lang ng tuwalya. "Ano bang kailangan mo?bakit ka ba pumasok dito?" tanong ko.