Succumbing In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Nakita nila kung paanong naghilom ang mga sugat nito at ang dahan-dahan na pagtayo mula sa pagkakabagsak. "Hindi nga ako nagkakamali, siya ang tinutukoy ng orakulo na siyang uubos sa lahi natin!" Sigaw ng matanda na mula sa lahi ng mga puti. Lumagutok ang buto ni Prinsipe Zumir at inatake sila isa-isa. Pugot ang mga ulo at labas ang mga laman. Lalong nagkagulo ang mga paniki at uwak sa himpapawid. Ang hangin ay nababalot ng malansang amoy ng dugo, mga hiyawan mula sa mga pinapaslang, mga nanghihingalo, at mga nagmamakaawa

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

It was painful but I guess death is a part of life. Tumayo ako at ngumiti. "Ma, Pa, anak ko. Kung nasaan man kayo ngayon sana masaya kayo. Masakit man para sa akin na wala na kayo, pero napagtanto ko na may rason ang pagkawala ninyo. At simula ngayon ay tatanggapin ko na po talaga na wala na kayo, but your memories will remain forever. I promise I will be stronger this time."

Pinaandar niya na ang motor . "Kumapit ka." utos niya Kahit hindi niya sasabihin kakapit talaga ako. Ayoko ngang mahulog. Masakit kaya! Parang love lang, kapag hulog na hulog ka na may possibility na masaktan ka! Buti sana kung saluhin ka 'di ba?

Buyo ni Nat. "Susuka ka ng dugo dyan mamaya." Banat din ni Emon sabay tawa nilang dalawa. "Tumahimik kayo dyan! Pagkatapos ko dito sa kaibigan nyo kayong dalawa ang isusunod ko!" Asik ng lalaki sa dalawa kong kaibigan na sinamantala ko naman. Umisang hakbang ako at nagbitaw ng suntok sa sikmura ng lalaki. Napadaing sya at napahawak sa tiyan at dahan dahang lumuhod. Napaubo sya at namilipit sa sakit.

T/W: Cyber Bullying, Suicide. Watch for some vulgar words, as well. Lagpasan kung uncomforable basahin. ***** “Are you still there?” untag nito sa akin para mabalik ako sa wisyo. “Seems like you’re not in good shape to come here. Mukha kang anemic.” Iniwan na rin nila ako sa pwesto ko after that.

Umirap siya sa binata at naunang maglakad. He chuckled and followed her from behind. Di kalayuan sa kanila ay ang mga kasambahay na nag-aabang upang bumati. “Didn’t you ask me to be affectionate? As far as I know, letting you use me as a pillow falls within the definition of affectionate.” Tumigil siya sa paglalakad at nilingon ang binatang ngingiti-ngiti na sa kanya. She pursed her lips in annoyance. “Saang dictionary mo naman nakuha iyan? Duda ako sa definition mo.”

I'm sorry. "Ang sarap mabuhay kaya't huwag mong kitilin ang iyong buhay. Ito'y hiram lamang sa diyos kaya't mag-hunos-dili ka. " Muntik na akong madulas sa gulat ng may nagsalita sa likuran ko. Dahil madilim hindi ko klaro ang kanyang mukha, naglakad siya papunta sa aking tabi at tumingin sa madilim sa ilog.

sagot nito “May tama ka! Si Vernice nga lang pala ang pinagsasabihan noon ng mga kanyang lakad. Malabo na ipaalam niya sa atin. Suntok na yon sa buwan dahil si Vernice lang ata ang pinagkakatiwalaan niya sa ating lahat. Sayang nga lang yung ganda ni Vernice. Hindi napapansin ni Sir Raffy."