Succumbing In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Pinaandar niya na ang motor . "Kumapit ka." utos niya Kahit hindi niya sasabihin kakapit talaga ako. Ayoko ngang mahulog. Masakit kaya! Parang love lang, kapag hulog na hulog ka na may possibility na masaktan ka! Buti sana kung saluhin ka 'di ba?

Di ko sila pinansin dahil mas importante itong tinitigan ko. “Ulalah! Daming papabols. Humaygad!Humaygad! I’m gonna die! Pack na pack ang daming abs…Athena, iwan mo na lang ako dito. Dito na ako titira kasama ang mga papabols.” aniko. Totoo naman. Jusko lord! Kung ito rin naman pala bubungad sakin tuwing gigising ako sa umaga, tanghali at dapit hapon ayos na. Biyaya na ito eh.

paki-usap ko sakaniya dahil ramdam ko parin na nakikinig siya. “Aware ako na may sumusunod saakin noong pero hinayaan ko lang dahil kaya ko naman ang sarili ko, lumapit sila sakin at tinutukan ako sa may ulo, hinayaan ko lang yon dahil kung papatayin nila ako okey lang deserve ko siguro, kaya hindi ako gumalaw pero ilang segundo binaba nila ang mga hawak nilang baril at nag sorry sakin he needed the jobs offer dahil kailangan daw ng anak niya, sabi ng isa, he love the jobs that you offer and the trust that you given to them pero nasilaw daw sila sa perang naka patong sa ulo ko dahil you decline the offer about your client to kill me, and i thought that'a parent of my friend, namatay dahil na

A motherly warmth embraces me the moment her arms are wrapped around my back, trying to calm me down from crying outloud. "I'm sorry, I'm sorry, ma. H-hindi ko kayang humarap sa inyo. N-nasaktan ko kayo. Wala akong mukhang maiharap sa inyo. I made a mistake, and t-that. That broke us all. I don't know how to conceal the damage. I don't know how to face you again after everything. I am a disgrace." umiyak ako na parang batang nagsusumbong sa mommy niya.

Biglang may humila sa braso ko. @deathwisH

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Kian Halos mapadaing ako sa mga suntok at sipa na binibigay sa akin. Lumabas ang pulang likido sa bunganga ko habang nakahiga ako. Nanghihina at wala akong lakas. Hiniwalayan na ako ni Via kaya wala na akong rason para mabuhay pa. Siya nalang ang natitirang pag-asa at rason ko kung bakit patuloy akong lumalaban ngayon. Kung bakit nandito pa ako.

I could tell I was lucky enough na hindi ko naranasan ang ganitong bagay noon. “Masaya ka talaga kapag nahihirapan at hindi ako okay, ano?” tanong ko habang naghahanap ng matatapakan sa puno ng mangga na inakyatan namin kanina. Nauna na kasing bumaba si Tito Paps. Hindi ko rin naman kasi alam na mahirap pa lang bumaba. “Hindi a. Umiyak kaya ako noong naaksidente ka. Alam mo ba kung gaano kadaming sipon ang isininga ko? Nag-alala ako—Byeongyun!”