Novel & Cerita Sugat Sa Tuhod Dahil Sa Motor

Sumakay kami sa motor niya at mabilis na nakauwi sa bahay. "Salamat sa paghatid. Ingat ka," sabi ko pagkababa ng motor. Tatalikod na sana ako nang magsalita siya. "Si Theros... siya ang dahilan nang pagkakahampas mo sa balikat, tama ba?" Bumuntonghininga ako bago siya muling hinarap. "Hindi. Paano mo naman nasabi? Nabunggo lang talaga ako dati—

“Mahilig kasi si Tatay sa sasakyan.” “Halata nga. Sobra ang pag-aalaga niya sa mga sasakyan namin.” “Marunong ka magmaneho ng kotse?” “Hindi. Motor lang.” “Wag mong sabihing ito?” Itinuro niya ang motorsiklong nakaparada katabi ng kotse nila. Tango ang isinagot nito. “Hindi ko alam magpatakbo ng motor. Kotse pa lang alam kong imaneho.”

​THUD. ​A heavy, steel-tipped cable fired from the truck's upper chassis, slicing through the acidic rain before embedding its jagged teeth straight into the rear metal bed of the vanguard transport sled. The steel line snapped taut instantly, the tremendous drag causing the sled's electric motor to scream in protest as the rubber tracks began to slip on the liquefying rails. ​"We’re pinned!" Leo shouted, the dashboard indicators flashing a violent amber. "The motor is overheating! The resistance is too high—we're dragging forty tons of syndicate steel behind us!"

Nalaman na lang niya ang mga detalye nung mapakinggan ang mga detalye sa radyo. Tumalsik ang hulihang gulong ng isang ten-wheeler na humahagibis sa kabilang lane ng kalsada. Tumama sa kotse nila ang higanteng gulong, na naging dahilan ng pagkawala ng kontrol nila. Ang tanging natatandaan niya ay ang mga pagibik nilang mag-ina, ang pagkabasag ng mga salamin at ang paghapdi ng kanyang mga mata.

Pero hindi ko maitatangging sa bawat sulyap at dama ko sa masaya at masiglang lugar na ito ay hindi ko maiwasang hilingin na minsan, isang araw magawa ko ulit sulyapan ang Tondo. Balikan ang mga masasayang alaala ng Simula. Nang hindi kasama yung mga masasakit na nangyari, yung puro tawa lang na humahalo sa busina ng iba't ibang sasakyan at mga ngiting masisilayan sa likod ng ma- pulusyong hangin at maalikabok na lansangan. Nagiging maayos na ang takbo ng dugo sa katawan ko na para bang hindi ako nagkaroon ng napaka laking sugat noon na pumatay sa buong katauhan ko.

Hindi niya ito magagawa! “K-kumusta ang nurse?” “Currently in the ICU. Good news, hindi ganoon kalalim ang mga sugat na natamo ni Ms. Beltran dahil walang talas ang tinidor na ginamit sa kanya.” Medyo nakahinga ako ng maluwag. “And Jimin?” “Nagamot na rin ang sugat niya.” Nangunot ang noo ko. “Sugat? He’s wounded too?”

MNJ6305 That's why it seems so familiar dahil ito rin ang plate number na nakita kong gamit ng matandang 'to noon. As those truth came into realization, tuluyan ng tumulo ang luha sa mga mata ko kasabay ng paglabas ng hagulgol sa bibig ko habang tuluyan namang sumuko ang mga tuhod ko at napapaupo na'ko sa malamig na damuhan. It was him! It was him and I was wrong!!

A deep, bone-vibrating growl of an engine heavy, fast, and closing in. Headlights cut through the sheets of rain. The SUV didn’t slow down.

I rasped, my jaw aching from how hard I had been clenching my teeth. Down the alley, the SUV’s engine roared to life with a sick, metallic rattling sound. Congo backed the massive vehicle out of the smoking crater, the bent front bumper scraping along the asphalt with a sound like nails on a chalkboard. The headlights flickered once, twice, before cutting through the dark, casting long, frantic shadows against the brick walls surrounding us. "We are good to go!" Congo yelled out the driver's side window, his face illuminated by the green glow of the dashboard lights. "Engine temperature is holding, but we need to move before someone comes looking for the source of that blast!"

CHAPTER 145: THE AUDIT OF THE EMPIRE The "Lagos-grit" had taught me that when a machine starts smoking, you don’t throw water on the wires; you let the current run until the copper melts into the frame. You let the fire show you exactly where the manufacturer tried to skimp on the insulation.