Sumpa Novels & Stories

SA SEMENTERYO SOPHIA POV Suot ang aking itim na damit ,kapareha ng itim na mahabang sumbrero ay nagtungo ako sa libingan ni Mommy at ng aking sanggol kasama kong nagtungo doon ang aking Daddy , si Wesley at sng aking Abuello, bantay sarado kami ng mga body guard na tauhan ni Don Julio ang aming Abuello. Tinakpan ko ng itim na salamin ang aking matang namumugto sa walang tigil na pag-iyak . Dahan dahan at tila nanlulumo akong naglakad papasok sa libingan ni Mommy, tinanggal ko ang aking salamin pati na ang aking sumbrero at lumapit ako sa puntod ni Mommy at ng aking anak na hindi man lang nabigyan ng pagkakataong masilayan ang mundo. Panay ang pagpatak ng aking luha. Kahit anong punas ang aki

mahabang sagot ni Damil. Hindi agad nakasagot si Supremo Kaigan. Dalawang taon na lamang ay mag-iisang siglo na ang huling kemikal na naiturok kay Prinsipe Zumir. Wala na ang kemikal na iyon at hindi na nila kayang makabuo sapagkat nagkukulang sa sangkap at ngayon naman ang gamot na kanilang bubuin ay pahirapan ang paghahanap sa sangkap na hindi nila alam kung saang lupalop ng mundo nila hahalughugin. "Maraming Salamat, Damil. Sana ay huwag kayong mapagod na humagilap sa nasabing halaman na iyon." Sambit ng Supremo.

hiyaw ni Julian habang nilalapitan siya ng mga tauhan ni Dante para posasan. Tumingin ako sa chateau na dahan-dahang nilalamon ng apoy. Ang Shadow Summit ay dapat sanang maging muling pagkabuhay ng Syndicate, pero ito ang naging libingan nila. Ang bawat pinuno na naroon ay alinman sa patay na o sugatan at hihintayin na lang ng mga otoridad. Humarap sa akin si Dante, hinawakan niya ang aking kamay. "It's almost done, Vera. Ang mga Dela Vega ay wala na. Ang Monteverde ay gumuho na. We've dismantled the heart of the beast."

Nagulantang lamang siya nang paglabas sa kwarto ng kanyang katipan ay hawak na nito ang isang sumpak. Ang isang sumpak ay isang lokal na bersyon ng isang baril na kadalasan lamang mas mabenta sa mga probinsiya. "Sino ba ang nakatalo mo at kailangan mo maghiganti? Maghunos dili ka nga!," pag-awat ng babaeng nakapusod ang buhok habang isinara ang pinto upang hindi makatuloy palabas ang kabiyak. "Hindi ako makikipag-away, Helen!," malakas ngunit kampanteng tinig ng kanyang asawa.

"Kaya hindi pwede to. Sa tingin ko hindi sapat ang isang kotse. Kailangan natin ng isa para sa'tin, tapos isa pa para maihatid ni Shauna si Kylie sa school!" "May pera ka pa? 3.2 million na ang nagastos mo, pero may pera ka pa?" Bahagyang nabigla si Selena. "Magkano ba talaga ang binigay nila sa'yo? 5 million? 10 million? Kung nakakuha ka nga ng 10 million, hindi ka lang isang ordinaryong sundalo sa militar. Dapat nasa special ops ka nun!"

Isa itong sumpa, isang sumpa ng mga bituin, at ang tanging nagkakaroon lamang nito ay ang nag-iisang tribo sa isang isla kung saan pinaniniwalaang lumitaw pagkatapos ng isang malakas na lindol. Ang islang ipinangalan ng mga Kastila na "Isla del Fuego" o Umaapoy na Isla sa kadahilanang pagkarating nila roon ay napapalibutan ng apoy ang buong isla ngunit hindi lamang ito isang karaniwang pagpapaapoy lamang kundi ang mga nakita ng mga Kastila noon ay isang pamamaraang ritwal ng mga manggagaway. Noong isang gabi, nagdala si Don Agapito, ang Ikaanim na Sinag, ng isang magandang balita sa kapulungan. Sinunod naman niya ang aking anya

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Cherry habang yakap at hinahagod ang buhok ng anak. MAKARAAN ang ilang araw ay nagkaroon ng pagtitipon sa tahanan ng mga Santamaria. Isa itong welcome party para kay Carlo kasabay ng kaarawan ng kanyang ina. Maraming inimbitang panauhin ang ina at halos lahat ng kaibigan at kakilala nila ay inaasahang darating. Kasama na rito ang pamilya Bueno -- sina Cherry at Margaret pati si Joanna at Joel.

Pagdating niya sa SummitBridge Global, halos bumagsak ang balikat niya. Ang haba ng pila. Napakarami nilang aplikante—lahat handang makipagsapalaran para sa iisang trabaho. SummitBridge Global ang isa sa pinakamalaking kumpanya sa Pilipinas, at ngayong nandito na siya, halos hindi niya mapigilan ang panginginig ng kanyang mga kamay. Ano ba ang laban niya sa mga ito? "Kaya ko ba talaga ‘to?"

kumperma ko "Mis Sabrina wag po kayo mabibigla, at gusto ko po ipaalam saiyo na nandito sa St. John Hospital ang inyong kapatid na si Mr. Sancho Sanchez" Natigilan ako dahil baka scam lang itong tumatawag dahil alam ko nasa ibang bansa si kuya, ni-relax ko muna sarili ko sa narinig kong balita, at tinanong kung pano nakuha number ko at sang lugar yong hospital, ang dami kung tinanong dahil nagdududa ako sa caller. Kaya ipinasya kong ipaalam kila mama't daddy yong tawag at na kumperma na si kuya nga ang nasa hospital.

Sa totoo lang, pinapasalamatan niya ang sumpa dahil mabilis niya itong nasira. Ang sumpa ay agresibo at umaatake ito sa lahat ng mga tao na lumapit. Gayunpaman, ang atake ng sumpa ay wala lang para sa isang tao na tulad ni Wilbur. Nang masira ang sumpa ni Sammy, mabagal na lumabas si Wilbur mula sa kaluluwa ni Sammy habang binawi niya ang spirit presence niya pabalik sa katawan niya.