Novel & Cerita Sun Moon And Star

Ulit ko na patanong dahil hindi ko naintindihan ang sinabi niya. "Ibig sabihin ay Heart Moon napakagandang pangalan diba?" Napatango ako iyon pala ang ibig sabihin nito. "Heart ikaw ang buwan na dumating sa akin kaya ito ang regalo ko sa iyo." Biglang umilaw ang isang kwintas na tumama sa liwanag ng buwan ng bigla itong lumabas mula sa mga ulap kaya nagliwanag ang buong paligid.

Amira's Point Of View NAGISING AKO nang ala una y medya ng umaga dahil sa lamig. Sobrang lamig na tila ba nakahiga ako sa yelo. Agad akong nagtaklob ng kumot subalit nanginginig pa rin ako sa lamig kahit na nakabalot na ang buo kong katawan sa kumot. "Mama? Ayos ka lang po?"

Nangilid ang luha ko ng makita ko ang isang singsing na kulay Gold mayroon itong malaking Star at Moon sa gitna. " Star. You are the shining star that always surrounds me when I am in the dark. And I am the Moon that will never disappear by your side." Aniya at kaagad na kinuha ang kamay ko at isinuot sa daliri ko ang singsing. Mariin ko siyang tinitigan at ganun din ang ginawa niya sakin habang hawak parin niya ang kamay ko. " Hallen. Sinabi ko na sayo na ayokong magkagulo hindi ko pwedeng sirain ang tiwala sakin ng Mommy mo."

Tahimik ko na silang sinundan sa pagkakataong ito. Pinili kong gayahin ang nakayukong si Mama habang naglalakad pero hindi ko magawang hindi mapatingala at mailibot ang aking tingin sa napakalaking hardin ng mga Visser. The immense beauty of their garden compliment every single flower planted on it. Isama mo na ang mga naglalakihang sculpted statues na talaga namang nagpapagarbo pa dito.

nang nakarating ako sa kalagitnaan ng pole I hold onto it tightly and ginawa ko ang panghuli kong tricks I spread my legs wider rub my folds UP and DOWN in the cold metal. I feel more wetter, tingin ko nga lalabasan na ako eh "ang babaw ko naman dahil lang sa pole lalabasan na ako" people became wild after seeing my last act "WHOOO! MOON STAR! MOON STAR! MOON STAR!" They started chanting while throwing their money on the floor stage I noticed that some of them go to the front to see me as near as possible...

biglang wika nito na siyang ipinagkunot niya ng noo. “No, why do you say so, woman?” tanong niya. Nakuha ang intensyon niya ni Asula dahil sa biglang tanong nito sa kaniya. “Moon symbolizes that he is different from those stars sorround him. Even if he is only one, he is still shining and giving light to all people he love. Even if he is different there's always a stars who willing to help him in his mission. Being different to others are not really matters, as long as you all have a kind heart and have a one mission to give light to those who need.”

Naupo sa tabi ko si Lawrence at umakap sa akin. "It's a long day." saad niya saka ito nag buntong hininga. Tumingin ako sa orasan, alas otso pasado na pala at hanggang ngayon hindi parin kami nakakain. Niyugyog ko ng mahina si Lawrence. "Rence, nagugutom na ako." mahina kong saad. Tumunghay ito sa akin at mapungay pungay na tumingin sa akin.

Halos isang buwan na silang magkarelasyon ngunit ang nagagawa lang ni Liam, ang halikan si Serena sa kamay nito. Alam ng mga kasamahan ni Liam kung ano na nga ang gagawin ni Liam. Kaya naman lumapit na sila kay Serena, pinigilan ito sa pagpupumiglas at si Liam naman hinawakan nito ang bababa ng dalaga para nga mapainom ang juice.

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

“I agree. Parang dinadala niya sa paglubog ang lahat ng problema na dala mo.” “Mahilig ka rin manood ng sunset?” usisa ni Eliana. Kapwa sila nakatingin sa pagtago ng araw sa likod ng mga bundok at mga puno. Ang mga ngiti sa mga labi nito ay nagpapakita ng kasiyahan na di mapapantayan ng mga sandaling iyon. “I like the feeling of watching the sun slowly fades into the horizon.” “Fade? Hindi naman naglalaho ang araw sa tuwing lumulubog ito.”