Le Soleil Et La Lune Novels & Stories

"Oo naman. Nanaisin kong bigyan ka ng regalo sa kahit na anong panahon, mahal ko." Inilabas ni Alpha Trevor ang isang palamuti sa buhok. May maganda itong korte ng buwan na may mga maliliit na disensyo ng diyamante. Kulay pilak ito na alam ng Alpha na babagay sa buhok ng kaniyang Luna. "Moon means to surrender and to swear loyalty. You are the Luna here but I will swear loyalty and will surrender my life to you. I will always be your companion. I will not leave your side, I will always watch over your safety and keep our bond steadfast."

"Good Night, then. Thank you, Buds." Paalam ko. He sighed. Lumapit siya sakin. He grabbed my waist kaya mas napalapit kami sa isa't isa. Nakatitig lang siya sakin at dahan dahan niyang inilapit ang mukha niya. Napapikit ako. Hahalikan niya ba ako? Sunny! Konting kahihiyan, awatin mo sarili mo! Habang nakapikit may naramdaman akong dumampi sa noo ko. Inimulat ko ang mga mata ko and Storm is still looking at me with an amused look. Binitawan niya ang pagkakahawak sa bewang ko. "I don't have the right pa to kiss you on your lips. Forehead is enough. Good night, My Sun."

Shiro "Gosh, I’m freezing. The wind is so cold." Reklamo ni tres habang naglalakad kaming anim pataas upang makabalik sa lugar namin. The sun was almost saying goodbye to us while the moon on the other side was about to appear. It was a very beautiful scene. Seeing the moon and sun rise and set at the same time and in the same place. I guess I wouldn’t see anything as beautiful as this ever.

“Pagpasensyahan mo na ang isang iyon, Andrea. Kulang kasi ‘yon sa buwan.” “Hala talaga?” Namimilog ang mga matang tanong naman ng dalaga. “Oo. Kulang sa buwan, sobra sa araw,” tugon ni Atlas. Napabunghalit naman ng tawa si Mira habang pilit na ikinukubli naman ni Leopold ang kaniyang pag ngiti. Hindi naman ito nakaligtas sa mga mata nang mapanuri, mapanglait, at malinaw na mga mata ni Atlas.

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Hindi tulad noong tao pa si Selene at nasu-suppress pa ng Hymn of the Moon ang katauhan niya bilang bampira, para siyang tinutusok ng maliliit na karayom tuwing tumatayo siya sa ilalim ng araw nang walang parasol. Hm. But Lucas and the others does not seem like they're hurt by the sun rays. Sa kanya ba ang mali? "Miss Sephare, pa'no kayo nakakatagal sa araw nang walang dala na parasol o payong?" pag-uusisa niya. Nakangiwi siyang pinagmasdan nito. "Mahal na Prinsesa, 'di 'yan ang sagot sa tanong ko kanina."

bulong niya, halata sa bawat salita ang lalim ng kanyang damdamin at ang katiyakan na ito na ang tamang panahon at tamang lugar. Sa paligid nila, halata ang saya at kasiyahan ng bawat isa—ang mga bisita, ang pamilya, at ang mga kaibigan. Ang araw ay maliwanag, ang hangin ay may kasamang simoy ng dagat, at ang amoy ng bulaklak sa paligid ay nagpapalalim sa bawat sandali ng kasiyahan. Ang musika ay patuloy sa pag-agos, tila sumasabay sa tibok ng puso nila Selene at Levi.

Her warmth, her energy—it all felt so natural, like she belonged right here, this close to me. Her laughter was soft but filled with delight, and I couldn’t help but smile at how much joy radiated from her. Every movement she made felt like a silent promise that this moment, this connection, was ours alone. Cheska and I sat side by side, watching the golden sun dip below the horizon while our yacht gently glided over the calm waters of the Maldives. The sea shimmered with hues of orange and pink, blending seamlessly with the sky, creating a masterpiece only nature could paint. The soft lapping of the waves against the boat added a serene melody to the moment, making it feel timeless.

pag-amin ng dalaga. Well, that was what she is really thinking. She wanted to have a masterpiece that she can look back on when… when she better again. Imbes na sumagot, nagsimulang mag-sketch si Jett sa papel na nasa table. “Chaos and order. Sun and Moon. Darkness and Light,” ani Jett, bago inabot kay Daphne ang papel kung saan ito gumuhit ng ulan at araw. “Extremes make a good story. I like your concept,” anito, ngumiti.

Magkapanabay na wika ni Sylvan at Alvi na umani ng gulat na reaksiyon mula sa ina ni Alvi at sa ama ni Sylvan maging kay Denisse at sa team niya na naroon. “Okay..” Louisse chuckled in a mirthless manner when she heard Alvi and Sylvan agree on something. “Since when did the two of you start to like sunset?” Nagkatinginan sina Alvi at Sylvan sa naging tanong ng ginang dahil maging sila ay nabigla din sa nasabi. “I think it is not important to know when, Tita. I like sunset, and that’s final.” Sylvan took a quick glance at Eliana, who he caught staring at him. “Okay sa akin ang suggestion in Eliana.”