Supportive Parents Quotes Novels & Stories

masayang bati ni Jay kila Mama at Papa na nasa dinning na nauna pa talaga siyang bumati sakin. "Good morning din hijo, Halina na kayo at kumain" masayang bati naman ni Mama samin. Sumunod naman kami. It's really feel good that my parents are cool with Jay. I am so thankful that I have parents like them who will understand and support whatever you want. My mama is so approachable even though she doesn't completely know you she will treat like she know you already. Papa will approach you if you look good in his sight, he's weird when it comes to it but when times goes by if you talk him politely he will like you. He never give his trust easily you're lucky if you gain his trust easily. And Kuy

Wala siyang iniwasan ng tingin o nilaktawan. "Sa lahat ng mga kapamilya kong buo ang tiwala at suporta sa akin, ang aking Mom at Dad na kahit hindi payag ay napilitan na lang din. Mom, Dad, alam niyo pong sobrang thankful po ako sa lahat ng mga ginawa at sakripisyo niyo sa akin. Kay Dad na kahit hindi ko totoong ama, mahal na mahal ko po kayo." Mahabang pahayag niya na hindi napigilang maging emosyonal ng mga sandaling iyon.

Napa buntong hininga naman ako at malungkot na ngumiti rito bago sumagot. "Ayon ma, wala pa rin. Tatawagan lang raw nila ako, na alam ko namang di mangyayari." "'Nak, huwag kang manghinaan ng loob. Makaka hanap ka rin niyan, tiwala lang." saad ni mama kaya napa ngiti naman ako. "Salamat ma!" wika ko at niyakap ito. Sobrang saya ko kasi meron akong napaka supportive na mama at napaka positibo pa. Ewan ko lang kong bakit nagawa pa siyang iniwan ni papa eh napaka bait naman ni mama at mapag mahal.

mungkahi ni Mom. Habang patuloy ang kwentuhan, nakaramdam ako ng init sa puso ko. Ang saya ng pagkakaroon ng pamilya at ang pagmamahal na bumabalot sa amin. Nais ko itong ipagpatuloy at mas paigtingin pa. “Salamat, Mom, Dad, sa lahat ng inyong suporta. Naging inspirasyon kayo sa akin sa mga nakaraang araw,” sabi ko, puno ng pasasalamat.

Ang kanyang lolo naman ay dumiretso na sa kwarto, para bang nagpasya nang magpahinga at isara ang usaping iyon. Naiwan ang kanyang mga magulang na nakatingin sa kanya. Kita sa mga mata nila ang pag-aalala sa kinahihirapan ng kanilang anak. Tumayo rin ang ama niya at marahang tinapik ang balikat nito. “Anak, kahit ano pa man, Dad supports you. Kung mahal mo siya, go ahead, chase it.” Napatingala si Reyna, gulat na gulat. Namutawi sa kanyang labi ang nanginginig na tinig, “Dad... ikaw ba? Totoo bang sinusuportahan mo ako?”

“Anak, alam ko kung gaano mo siya kamahal at saksi din ako kung gaano ka niya pinapahalagahan. Itinaya niya ang buhay niya para sa’yo. Ngayong wala na siya ay alam kong napakasakit ng nararamdaman mo ngayon. Idagdag pang nagdadalang tao ka. Mahirap ang pinagdadaanan mo. Sarah, malakas ka. Huwag kang susuko.” “Mommy, kailangan ko po ang suporta ninyo.” “Sarah, matagal tayong nagkawalay, gagawin ko ang lahat para makabawi sa’yo. Napakadami kong naging pagkukulang.”

“You hold them up. That’s what real support is, Vience. You can’t live their lives for them. But you can make sure they don’t fall too hard.” My father really has a way with his words. Iyong tipong kayang-kaya niya niyang kunin gamit lang ang iilang mga salita. Humigop ako ng hangin. “I just… I don’t want her crying alone again. I don’t want Kaze asking where his real dad went.” “Then be present,” my dad said. “Not as a savior. Not as a replacement. Just as you. That’s enough.” Napahinto ako sa isang traffic light. Natanaw ko sa gilid ng daan ang isang batang may hawak na lobo, nakangiti habang hinahatak ng nanay niya palayo. I smiled faintly.

Hinayaan ko na lang na umakyat si papa sa itaas kasi halatang mukhang pagod nga siya. At least ngayon ay alam ko na kung bakit busy si papa. Napakabait niya talaga. Lahat ng request ko sa buhay ay tinutupad niya. Masaya ako na mayroon akong parents na support lang sa mga gusto kong gawin. Napaka-suwerte ko kina Mama Misha at Papa Everett.

“Halos lahat ng babae ay pinagsisilbihan ang mga asawa nila. Ipinagluluto, ipinaglalaba, minamahal at inaalagaan.” “Wala iyon sa pinirmahan nating kontrata. Hindi ba’t nakalagay roon na ibibigay mo rin ang lahat ng suporta mo sa ’kin?” Nandidilat ang mga matang pakikipagtuos ni Veron. “Pwes, suportahan mo ’ko ngayon sa pagharap sa parents mo kung ayaw mong magkabukingan tayo. Tutulungan mo ’ko sa mga gawaing-bahay at titigilan mo na ’yang pagiging isip bata mo.” “Sige basta pigilan mo rin ’yang katakawan at pag-utot mo. Pati pagtae ba naman idadamay pa ’ko,” reklamo naman ni Ynzo.

biro ko kay mama. “Ay naku, automatic na ‘yan, anak. Hindi lang ako, pati ang papa mo. Alam mo naman kung gaano kami ka-support sa iyo,” sagot niya. Pinaalala ko lang pero ganoon na rin talaga sila para suportahan ako. ‘Yung kahit alam nilang hindi lalangawin ang mga movie ko, todo support pa rin sila sa akin.