Suppressed Meaning In Tagalog 소설 & 이야기

Napahagulhol naman s'ya ng iyak at isinubsob ang mukha sa dibdib ng byenan. "Fvck! Baby why are you crying? May nasabi ba ako na hindi mo nagustohan? I'm sorry, I didn't mean it— nag-aalala lang ako sayo dahil ang sabi mo kanina ay busog na busog ka na!" hindi magkandauga na paghingi ni Simon ng paumanhin at hinawakan s'ya sa likod ngunit ipiniksi n'ya ang asawa.

Palibhasa younger version siya ng tatay namin. "What meet ba ang ibig mong sabihin? Paki-elaborate. Meet as in date?" may ngisi sa mga labi ko nang sabihin ko iyon dahilan para makatanggap ako sa kanya ng matalim na tingin. "Huwag kang mag-alala. Sasabihin ko agad kapag nag-propose na siya." "I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible."

Sabi ng misteryosong lalaki, "Kung hindi ako nagkakamali, ang kanyang katawan ay may restriction. Tanging ang mga lalaki na mas mataas ang antas sa kanya ang maaaring makipagtalik sa kanya. Kapag ang isang lalaki na mas mababa ang antas sa kanya ay lumalapit sa kanya, ang kanyang katawan ay awtomatikong i-activate ang ilang uri ng paghihigpit upang maapektuhan ang kabilang partido. Ito ay malamang kung ano ang nangyari sa iyo. Ito ay tinatawag na level suppression. Itinakda ko na rin ito para sa maraming dalagang nagustuhan ko. Hahaha, this way, I won't have to worry about them sleeping with other men when I'm not around. Hahaha.”

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika

Sabi ko "Ano bang meaning niyan?" "Hindi mo alam tapos sinasabi mo?" Tanong niya "Eme mo" "Gaya-gaya. Ibaba mo na nga ako" Sabi ko at tumango naman siya. Bumabanat pa eh Kaya ayun, pinatong ko na ang kamay ko sa kamay niya. Dahan-dahan akong bumaba, pero siguro dahil sa kaba at excitement at kung anong hindi ko maipaliwanag na damdamin… bigla akong nadulas sa stirrup.

"Susuntukin na talaga kita!" "Go! It's alright. Like Dhen said "Yung ang mga nakikita namin, the rest it depends upon you.", which means, ang nakakaalam ng tunay na nararamdaman is ako, the one who's talking to you right now. Ako 'yon at ngayon sure na ako. . . . I like you." Natahimik siya then tinalikuran niya ako, "Sorry, I don't like you."

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

Natural ding makurba ang mga ito. "Okay lang iyan. Ganyan talaga kapag nakakaharap ako sa malapitan. Magiging speechless ka," basag niya sa ilang segundong pagtahimik ko. Saka ko pa lamang naisip kung ano ang gusto niyang iparating. Kaagad kong pairap na iniwas ang mata. Ang lakas ng hangin. Baka naman mamihasa at akalain pang patay na patay ako sa kanya.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?