Surrogate Mother In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

"Pero pagkatapos ng lahat ng ito, aalis na rin po ako, hindi ba? Alam kong surrogate mother lang ako, at wala akong karapatang mag-stay pa dito." Hinawakan ni Gemma ang kanyang kamay, ang init ng kanyang palad ay nagbibigay ng kaunting ginhawa kay Dianne. "Dianne, ang pagiging surrogate mother mo ay hindi nangangahulugang wala kang halaga sa amin. Ikaw ang naging daan para muling magkaroon kami ng pag-asa. Ikaw ang nagdala kay baby Mochi sa aming buhay. At kahit anong mangyari, lagi kang may lugar sa puso namin."

mabilis kong tugon. “Sandali lang, Mr. Buencamino. Tama ba ako nang narinig mula sa ‘yo? Bibigyan ka ng anak? For your information, girlfriend at bride for hire lang ang kayang gawin ng mga alaga ko. At hindi kami nag-o-offer ng surrogate mommy o babymaker,” pagsisigurado ni Madam Butterfly na nagpakunot ng aking noo. Hindi ko alam kung tama ba ako ng kinakausap ngayon para makatulong sa problema ko, o kumukuha lang ako nang magiging sakit ng ulo ko.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“Paano kapag nangulit si Mama at Papa sa susunod na punta? Anong sasabihin natin? Na wala pa rin? Paniguradong tatawag sila ng doktor, masuri lang kung sino ang may problema sa atin.” Napangiwi siya sa sinabi nito. Oo nga pala, mayaman ang mga ito. Talagang magpapatawag talaga sila masiguro lang na healthy sila. Sinalubong niya ang tingin nito. “Eh ‘di, gawin na lang natin kung ano ang nararapat,” aniyang napakagat-labi. “S-sure ka?” “May magagawa ba ako? Alangan namang iba ang buntisin mo, e ako ang asawa mo. Hindi rin ako papayag na magiging surrogate mother. Hello?! Ano ka sinuswerte?”

Nakakaiyak! Maya-maya habang nagiging emotional ako ay dumating si mama upang pakainin ako, at muli akong naluha. "Ma, I'm so sorry, sorry kung hanggang huli aalagaan niyo pa din ako!" I cried and rinig ko ang mga pagsinghot ni mama. She hug me and tell me it's okay, that I don't have to worry about it. Na okay lang sa kanya, na ayos lang na alagaan niya ako, basta ang mahalaga hindi ako nawala sa kanya, na mas lalong ikinalungkot ko. Pakiramdam ko unti-unting gumuguho ang mundo ko. Minsan iniisip ko na sana namatay na lang ako, rather than giving my mom too much responsibilities! Dahil ako dapat ang nag-aalaga sa kanya, pero hindi eh, baligtad ang mundo namin.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

“Kailangan mo ngayon ng pera sa inaanak ko, at kahit labag sa loob ko ang ginagawa ko ngayon, wala na akong maisip na ibang paraan kung hindi ito.” “A-Ayos lang, Kaito. Mabuti ka nga at may naisip na paraan para magkapera ako, samantalang ako ay unti-unti nang nawawalan ng pag-asa.” “Mabait naman ang pinsan ko na si Fatima at ang asawa nitong si Carter Vergara. Ayaw lang magdala ng bata sa sinapupunan ni Fatima kaya naghahanap siya ng surrogate mother para sa anak nila.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

That's for sure. Anyways, tatlo lang kaming nakatira dito sa bahay namin. Si Mama, ako, at si Kira. Ang papa ko? May iba ng pamilya. Isa siyang secondary teacher na nakipag relasyon sa studyante niyang maharot, at nagulat nalang kami't nabalitaan na sumulong dito ang parents ng babae, at sinabing buntis ang anak nila at si papa ang ama.

I've been waiting for this opportunity for a long time. I didn't expect that the thing I've been asking for and asking for for the past few days would happen. "You are my daughter. Anak ka namin. Hindi ko inaasahan na maririnig mo ang bawat pagsusumamo ko, hindi ko lang matandaan ang iyong itsura, ngunit sinusubukan kong marating ang kinaroroonan mo gamit ang panaginip." my mother said tearfully, while my real father could hardly move from his position.